Ewangelia Jana 4: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 54 | Biblia BibleGuided — Polski
A kiedy Pan dowiedział się, że faryzeusze usłyszeli, iż Jezus pozyskuje sobie więcej uczniów i chrzci więcej niż Jan –
Ewangelia Jana 4:1 pokazuje, że wieść o rosnącej liczbie uczniów Jezusa i chrzczących wśród nich dotarła do faryzeuszy. Kolejny werset wyjaśnia, że chrzest udzielali uczniowie, …
Przeczytaj pełną analizęchociaż w rzeczywistości sam Jezus nie chrzcił, lecz Jego uczniowie –
Ewangelia Jana 4:2 wyjaśnia, że to uczniowie udzielali chrztu, choć działalność ta była przypisywana Jezusowi. Werset doprecyzowuje więc wcześniejszą informację i nie umniejsza roli Jezusa. …
Przeczytaj pełną analizęopuścił Judeę i znów odszedł do Galilei.
W Ewangelii Jana 4:3 Jezus opuszcza Judeę i wraca do Galilei, gdy wieść o Jego rosnącej liczbie uczniów dociera do faryzeuszów. Werset opisuje zmianę miejsca, …
Przeczytaj pełną analizęMusiał przejść przez Samarię.
Ewangelia Jana 4:4 mówi, że Jezus musiał przejść przez Samarię w drodze z Judei do Galilei. W dalszej części rozdziału spotyka tam samarytańską kobietę. Ten …
Przeczytaj pełną analizęPrzybył więc do samarytańskiego miasteczka zwanego Sychar, w pobliżu pola, które niegdyś Jakub dał swojemu synowi, Józefowi.
Ewangelia Jana 4:5 wskazuje, że Jezus dotarł do Sychar w Samarii, w okolice pola związanego z Jakubem i Józefem. Ten szczegół umiejscawia dalsze spotkanie przy …
Przeczytaj pełną analizęByło tam źródło Jakuba. Jezus, zmęczony drogą, siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny.
Ewangelia Jana 4:6 pokazuje Jezusa zmęczonego podróżą, odpoczywającego przy studni Jakuba. Szósta godzina oznacza prawdopodobnie południe, porę dnia, gdy spotyka Go Samarytanka. Werset podkreśla Jego …
Przeczytaj pełną analizęNadeszła tam kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus powiedział do niej: Daj Mi pić!
Ewangelia Jana 4:7 opisuje chwilę, gdy Jezus, zmęczony drogą i siedzący przy studni, prosi Samarytankę o wodę. Zwykła prośba rozpoczyna rozmowę między Żydem a Samarytanką, …
Przeczytaj pełną analizęJego uczniowie udali się bowiem wcześniej do miasta, aby kupić żywność.
Ewangelia Jana 4:8 wyjaśnia, dlaczego Jezus rozmawiał z Samarytanką sam na sam: Jego uczniowie poszli do miasta kupić jedzenie. Ten szczegół pokazuje zwyczajną sytuację, w …
Przeczytaj pełną analizęNa to powiedziała do Niego Samarytanka: Jak to Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem.
W Ewangelii Jana 4:9 Samarytanka dziwi się, że Jezus, Żyd, prosi ją o wodę, choć Żydzi i Samarytanie unikają się nawzajem. Jej reakcja pokazuje, jak …
Przeczytaj pełną analizęJezus odpowiedział jej na to: O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: Daj Mi się napić – prosiłabyś Go wtedy, a dałby ci żywej wody.
W Ewangelii Jana 4:10 Jezus mówi Samarytance, że gdyby rozpoznała Boży dar i wiedziała, kim On jest, poprosiłaby Go o „żywą wodę”. Chodzi o dar, …
Przeczytaj pełną analizęPowiedziała do Niego kobieta: Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skąd więc weźmiesz żywej wody?
W Ewangelii Jana 4:11 Samarytanka bierze słowa Jezusa o „żywej wodzie” dosłownie. Zauważa, że nie ma czerpaka, a studnia jest głęboka, więc pyta, skąd Jezus …
Przeczytaj pełną analizęCzy Ty jesteś większy od naszego ojca Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie, i jego bydło?
W Ewangelii Jana 4:12 Samarytanka pyta, czy Jezus jest większy od Jakuba, który dał jej ludowi studnię. Jej słowa pokazują, że skupia się na zwykłej …
Przeczytaj pełną analizęW odpowiedzi na to Jezus powiedział do niej: Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął.
W Ewangelii Jana 4:13 Jezus mówi Samarytance, że zwykła woda zaspokaja pragnienie tylko na jakiś czas: każdy, kto ją pije, znów będzie spragniony. Przygotowuje w …
Przeczytaj pełną analizęKto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu.
W Ewangelii Jana 4:14 Jezus mówi, że daje wodę symbolizującą życie od Boga, które zaspokaja głębsze pragnienie i prowadzi do życia wiecznego. Nie chodzi o …
Przeczytaj pełną analizęPowiedziała do Niego kobieta: Daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać.
W Ewangelii Jana 4:15 kobieta prosi Jezusa o wodę, która oszczędziłaby jej pragnienia i codziennych wypraw do studni. Nadal myśli o zwykłej wodzie, podczas gdy …
Przeczytaj pełną analizęA On jej odpowiedział: Idź, zawołaj swojego męża i wróć tutaj.
W Ewangelii Jana 4:16 Jezus prosi Samarytankę, by zawołała męża. Jej odpowiedź prowadzi do ujawnienia prawdy o jej relacjach, którą Jezus zna, jak pokazują następne …
Przeczytaj pełną analizęA kobieta odpowiedziała Mu na to: Nie mam męża. Jezus powiedział do niej: Dobrze powiedziałaś: Nie mam męża.
W Ewangelii Jana 4:17 kobieta mówi Jezusowi, że nie ma męża, a On potwierdza, że powiedziała prawdę. W kolejnym wersecie Jezus ujawnia, że zna jej …
Przeczytaj pełną analizęMiałaś bowiem pięciu mężów, a ten, którego masz teraz, nie jest twoim mężem. To powiedziałaś zgodnie z prawdą.
W Ewangelii Jana 4:18 Jezus ujawnia, że zna historię kobiety samarytańskiej: miała pięciu mężów, a mężczyzna, z którym teraz żyje, nie jest jej mężem. Nie …
Przeczytaj pełną analizęPowiedziała do Niego kobieta: Panie, widzę, że jesteś prorokiem.
W Ewangelii Jana 4:19 kobieta z Samarii rozpoznaje, że Jezus jest prorokiem, bo zna prawdę o jej życiu, której Mu nie wyjawiła. Jej słowa pokazują, …
Przeczytaj pełną analizęNasi ojcowie oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga.
W Ewangelii Jana 4:20 Samarytanka wskazuje na spór między Samarytanami a Żydami o właściwe miejsce oddawania czci Bogu: górę Garizim czy Jerozolimę. Jej słowa przenoszą …
Przeczytaj pełną analizęJezus odpowiedział jej: Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca.
W Ewangelii Jana 4:21 Jezus odpowiada Samarytance, która pyta o właściwe miejsce oddawania czci Bogu: górę w Samarii czy Jerozolimę. Zapowiada, że nadejdzie czas, gdy …
Przeczytaj pełną analizęWy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów.
W Ewangelii Jana 4:22 Jezus mówi Samarytance, że jej lud czci Boga bez pełnej znajomości Jego objawienia, a Żydzi znają je, ponieważ Bóg powierzył im …
Przeczytaj pełną analizęNadchodzi jednak godzina, a nawet już jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich właśnie czcicieli chce mieć Ojciec.
Ewangelia Jana 4:23 oznacza, że oddawanie czci Bogu nie zależy od konkretnego miejsca, lecz ma płynąć z życia prowadzonego przez Ducha i zgodnego z prawdą …
Przeczytaj pełną analizęBóg jest duchem; trzeba więc, by Jego czciciele oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie.
W Ewangelii Jana 4:24 Jezus wyjaśnia, że Bóg nie jest ograniczony do jednego miejsca. Jego czciciele mają oddawać Mu cześć „w Duchu i prawdzie”, czyli …
Przeczytaj pełną analizęPowiedziała do Niego kobieta: Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko.
W Ewangelii Jana 4:25 Samarytanka wyraża nadzieję, że Mesjasz przyjdzie i objawi ludziom prawdę. Jezus odpowiada jej, że to On jest Mesjaszem. Werset pokazuje, że …
Przeczytaj pełną analizęJezus powiedział do niej: Jestem Nim Ja, który z tobą mówię.
W Ewangelii Jana 4:26 Jezus odpowiada Samarytance, która mówi o oczekiwanym Mesjaszu, i ujawnia, że to On jest tym, o którym mówi. Nie pozostawia jej …
Przeczytaj pełną analizęWtedy przyszli Jego uczniowie i dziwili się, że rozmawiał z kobietą. Jednak żaden nie powiedział: Czego od niej chcesz? – lub: – Czemu z nią rozmawiasz?
Ewangelia Jana 4:27 pokazuje zdziwienie uczniów, że Jezus rozmawia z kobietą, ale żaden nie pyta Go o powód. W kontekście spotkania z Samarytanką Jezus przekracza …
Przeczytaj pełną analizęKobieta zaś zostawiła swój dzban i odeszła do miasta. I mówiła tam ludziom:
W Ewangelii Jana 4:28 kobieta zostawia dzban i wraca do miasta, by opowiedzieć ludziom o Jezusie. Po rozmowie z Nim jej codzienne zajęcie ustępuje miejsca …
Przeczytaj pełną analizęPójdźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział wszystko, co uczyniłam: Czy On nie jest Mesjaszem?
W Ewangelii Jana 4:29 Samarytanka zachęca mieszkańców miasta, by spotkali Jezusa, który ujawnił, że zna jej życie, i pyta, czy może być Mesjaszem. Jej słowa …
Przeczytaj pełną analizęWyszli z miasta i szli do Niego.
W Ewangelii Jana 4:30 mieszkańcy miasta wychodzą, by spotkać Jezusa, po tym, jak Samarytanka zachęciła ich do przyjścia i zobaczenia Go. Jej słowa wzbudziły ich …
Przeczytaj pełną analizęTymczasem prosili Go uczniowie, mówiąc: Rabbi, jedz!
W Ewangelii Jana 4:31 uczniowie troszczą się o Jezusa i zachęcają Go, by coś zjadł. Nie rozumieją jeszcze, że za chwilę nazwie swoim pokarmem wypełnianie …
Przeczytaj pełną analizęOn powiedział im: Ja mam do jedzenia pokarm, o którym wy nie wiecie.
W Ewangelii Jana 4:32 Jezus odpowiada uczniom, którzy zachęcają Go do jedzenia. Mówi o pokarmie, którego oni jeszcze nie rozumieją: w kolejnym wersecie wyjaśnia, że …
Przeczytaj pełną analizęUczniowie mówili więc jeden do drugiego: Czy ktoś przyniósł Mu coś do zjedzenia?
W Ewangelii Jana 4:33 uczniowie zastanawiają się, czy ktoś przyniósł Jezusowi jedzenie. Nie rozumieją jeszcze, że mówiąc o pokarmie, Jezus ma na myśli wypełnianie woli …
Przeczytaj pełną analizęJezus powiedział im: Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło.
W Ewangelii Jana 4:34 Jezus wyjaśnia, że Jego „pokarmem” jest posłuszeństwo Bogu i dokończenie powierzonego Mu dzieła. Nie mówi o zwykłym jedzeniu, lecz o tym, …
Przeczytaj pełną analizęCzy nie mówicie: Jeszcze cztery miesiące, a nadejdą żniwa? Oto mówię wam: Podnieście oczy i popatrzcie na pola, jak bieleją na żniwo.
W Ewangelii Jana 4:35 Jezus zachęca uczniów, by dostrzegli, że nadszedł czas na duchowy „zbiór”. Ludzie są gotowi usłyszeć o Bogu, tak jak pola dojrzewają …
Przeczytaj pełną analizęŻniwiarz otrzymuje już zapłatę i zbiera plon na życie wieczne, tak że siewca cieszy się razem ze żniwiarzem.
W Ewangelii Jana 4:36 Jezus mówi, że ci, którzy głoszą Jego przesłanie, wspólnie uczestniczą w zbieraniu plonu dla życia wiecznego. Siewca i żniwiarz cieszą się …
Przeczytaj pełną analizęTu bowiem okazuje się prawdziwe powiedzenie: Jeden sieje, a drugi zbiera.
W Ewangelii Jana 4:37 Jezus mówi, że w Jego dziele różne osoby mogą pełnić różne role: jedni przygotowują ludzi do wiary, a inni widzą owoce …
Przeczytaj pełną analizęJa was wysłałem żąć to, nad czym wy się nie natrudziliście. Inni się natrudzili, a wy weszliście w ich trud.
W Ewangelii Jana 4:38 Jezus mówi uczniom, że zbierają duchowy plon pracy, którą wcześniej wykonali inni. Obraz żniw pokazuje, że w głoszeniu wiary różne osoby …
Przeczytaj pełną analizęWielu Samarytan z tamtego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety, która świadczyła: Powiedział mi wszystko, co uczyniłam.
Ewangelia Jana 4:39 pokazuje, że świadectwo Samarytanki skłoniło wielu mieszkańców jej miasta do wiary w Jezusa. Jej osobista opowieść stała się początkiem ich spotkania z …
Przeczytaj pełną analizęKiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich pozostał. Pozostał tam zatem dwa dni.
Ewangelia Jana 4:40 opisuje, jak Samarytanie proszą Jezusa, by został z nimi, a On spędza tam dwa dni. Jego obecność daje im możliwość słuchania Go, …
Przeczytaj pełną analizęI o wiele więcej ich uwierzyło na Jego słowo,
Ewangelia Jana 4:41 pokazuje, że po świadectwie Samarytanki jeszcze więcej osób uwierzyło dzięki bezpośredniemu słuchaniu Jezusa. Jej opowieść zachęciła ich do spotkania z Nim, ale …
Przeczytaj pełną analizęa do tej kobiety mówili: Wierzymy już nie dzięki twojemu opowiadaniu, bo na własne uszy usłyszeliśmy i jesteśmy przekonani, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata.
Ewangelia Jana 4:42 pokazuje, że mieszkańcy Samarii uwierzyli w Jezusa nie tylko dzięki świadectwu kobiety, lecz także dlatego, że sami Go usłyszeli. Rozpoznali w Nim …
Przeczytaj pełną analizęPo dwóch dniach wyszedł stamtąd do Galilei.
Ewangelia Jana 4:43 informuje, że po dwóch dniach spędzonych wśród Samarytan Jezus udał się do Galilei. Samarytanie uwierzyli w Niego, słuchając Jego słów, a następnie …
Przeczytaj pełną analizęJezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie.
W Ewangelii Jana 4:44 Jezus przypomina, że prorok często nie jest doceniany w swojej ojczyźnie, gdzie ludzie znają go od dawna. W dalszym kontekście Galilejczycy …
Przeczytaj pełną analizęKiedy jednak przybył do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto.
Ewangelia Jana 4:45 pokazuje, że Galilejczycy przyjęli Jezusa, bo wcześniej widzieli Jego czyny w Jerozolimie podczas święta. Ich życzliwość wiązała się więc z tym, co …
Przeczytaj pełną analizęNastępnie przybył ponownie do Kany Galilejskiej, gdzie wcześniej przemienił wodę w wino. A w Kafarnaum mieszkał pewien urzędnik królewski, którego syn chorował.
Ewangelia Jana 4:46 przedstawia sytuację, która prowadzi do uzdrowienia syna urzędnika królewskiego: Jezus wraca do Kany, a ojciec chorego chłopca mieszka w Kafarnaum. Wzmianka o …
Przeczytaj pełną analizęKiedy usłyszał, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna: on bowiem już umierał.
Ewangelia Jana 4:47 ukazuje urzędnika królewskiego, który szuka Jezusa, bo jego syn umiera. Jego prośba wyraża bezradność, ale także nadzieję, że Jezus może pomóc. W …
Przeczytaj pełną analizęJezus powiedział do niego: Jeżeli nie zobaczycie znaków i cudów, nie uwierzycie.
W Ewangelii Jana 4:48 Jezus wskazuje, że ludzie często uzależniają wiarę od zobaczenia znaków i cudów. Mówi to do urzędnika królewskiego, który prosi o uzdrowienie …
Przeczytaj pełną analizęUrzędnik królewski powiedział do Niego: Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko.
W Ewangelii Jana 4:49 urzędnik królewski błaga Jezusa, by przyszedł, zanim umrze jego syn. Jego słowa wyrażają rozpacz i nadzieję, że Jezus może pomóc. W …
Przeczytaj pełną analizęJezus powiedział do niego: Idź, twój syn żyje. Człowiek uwierzył słowu, które Jezus powiedział do niego, i szedł z powrotem.
Ewangelia Jana 4:50 pokazuje, że urzędnik zaufał słowu Jezusa, zanim zobaczył poprawę syna. Jezus zapewnił go, że dziecko żyje, a ojciec ruszył w drogę, polegając …
Przeczytaj pełną analizęObraz wody, której człowiek potrzebuje na co dzień, staje się znakiem daru Jezusa, prowadzącego do życia wiecznego. Rozmowa ukazuje przejście od dosłownego pragnienia do głębszej potrzeby duchowej.
Jezus wskazuje, że prawdziwa cześć nie będzie ograniczona do sporu o konkretną górę ani miasto. Ojciec szuka czcicieli, którzy oddają Mu cześć w Duchu i prawdzie.
Jezus rozmawia z Samarytanką mimo istniejących napięć między Żydami a Samarytanami i wprost przedstawia się jej jako Mesjasz. Ewangelia podkreśla, że Jego misja dociera poza granice społeczne i religijne.
Kobieta dzieli się swoim spotkaniem z Jezusem, a wielu mieszkańców miasta przychodzi Go poznać. Ich wiara dojrzewa, gdy sami słuchają Jezusa i wyznają Go jako Zbawiciela świata.
Rozdział przedstawia podróż Jezusa z Judei do Galilei przez Samarię. Relacje między Żydami a Samarytanami były naznaczone długotrwałymi sporami religijnymi i społecznymi, a tekst zaznacza, że grupy te unikały się nawzajem. Studnia Jakuba łączy wydarzenia z historią patriarchów i tradycją dotyczącą ziemi przekazanej Józefowi. Rozmowa przy studni ma miejsce około szóstej godziny, co zwykle rozumie się jako południe. Później Jezus wraca do Kany, a urzędnik królewski przybywa z Kafarnaum, prosząc o uzdrowienie syna.
Rozdział rozpoczyna się informacją o odejściu Jezusa z Judei i podróży przez Samarię (Ewangelia Jana 4:1–6). Główna scena przy studni rozwija się jako dialog o wodzie, poznaniu życia kobiety, czci oddawanej Bogu i tożsamości Mesjasza (Ewangelia Jana 4:7–26). Jej świadectwo prowadzi do spotkania mieszkańców z Jezusem i wyznania wiary (Ewangelia Jana 4:27–42). Następnie rozdział przechodzi do Galilei i opowiadania o uzdrowieniu syna urzędnika królewskiego, nazwanego drugim znakiem Jezusa w Galilei (Ewangelia Jana 4:43–54). Powracające motywy wody, jedzenia, żniwa, słuchania i wiary łączą sceny oraz pogłębiają ich znaczenie.
Jezus ukazuje się jako Mesjasz i Zbawiciel świata, którego dar prowadzi do życia wiecznego. Rozdział łączy powszechny zasięg zbawienia z zakorzenieniem tej historii w dziejach Izraela: Jezus mówi, że zbawienie bierze początek od Żydów. Cześć oddawana Ojcu w Duchu i prawdzie nie jest sprowadzona do jednego miejsca kultu. Działanie Jezusa ujawnia także rolę świadectwa, Jego słowa oraz znaków, które mogą prowadzić do wiary.
Rozdział przedstawia rozmowę, w której Jezus traktuje kobietę poważnie i rozmawia z nią ponad istniejącymi podziałami. Jej historia nie zostaje sprowadzona do osądu; spotkanie prowadzi do świadectwa i zainteresowania całej wspólnoty. Opowiadanie o chorobie syna ukazuje niepokój ojca oraz nadzieję związaną ze słowem Jezusa. Te sceny mogą inspirować do refleksji nad godnością, przynależnością, nadzieją i wiarą, ale nie zastępują wsparcia duszpasterskiego, psychologicznego ani medycznego.
Rozdział podkreśla wartość uważnego spotkania ponad podziałami, szczerego świadectwa o tym, co człowiek usłyszał i przeżył, oraz działania opartego na słowie Jezusa. Pokazuje również, że wspólnota może wspólnie słuchać i rozeznawać, zamiast opierać wiarę wyłącznie na cudzym opowiadaniu. W codziennym życiu jego obrazy zachęcają do traktowania innych z godnością oraz do łączenia nadziei z cierpliwym zaufaniem.
Żydzi i Samarytanie unikali się nawzajem, a rozmowa Jezusa z kobietą przekraczała utrwalone granice społeczne. Jezus podejmuje z nią poważną rozmowę i objawia jej swoją tożsamość.
Jezus przeciwstawia wodę ze studni darowi, który sam daje i który staje się źródłem prowadzącym do życia wiecznego. Obraz zwykłego pragnienia wskazuje na głębszą duchową rzeczywistość.
Jezus zapowiada, że cześć oddawana Ojcu nie będzie ograniczona do sporu o świętą górę czy Jerozolimę. Prawdziwi czciciele oddają cześć Ojcu w Duchu i prawdzie.
Najpierw wielu zainteresowało się Jezusem dzięki świadectwu kobiety. Potem sami Go słuchali i wyznali, że jest Zbawicielem świata.
Ewangelia wskazuje, że był to drugi znak Jezusa dokonany w Galilei po Jego powrocie z Judei. Urzędnik uwierzył słowu Jezusa, a później, gdy dowiedział się o uzdrowieniu syna, uwierzyła także cała jego rodzina.
Przy studni spotykają się zwykłe zmęczenie, pragnienie i potrzeba bycia potraktowanym poważnie. Jezus nie omija kobiety ani nie zamyka jej w jednej ocenie. Jej historia pokazuje, że spotkanie pełne uwagi może otworzyć przestrzeń na nadzieję i nowe świadectwo.
Rozdział łączy dwa znaki i dwie sceny prowadzące do wiary. Dialog z Samarytanką przechodzi od dosłownego znaczenia wody do symbolu życia wiecznego, a opowiadanie o urzędniku pokazuje zaufanie słowu Jezusa przed potwierdzeniem znaku. Wypowiedź, że zbawienie bierze początek od Żydów, zachowuje historyczne zakorzenienie misji Jezusa, podczas gdy określenie Go jako Zbawiciela świata podkreśla jej szeroki zasięg.
Kobieta opowiada mieszkańcom o spotkaniu, a oni sami przychodzą i słuchają Jezusa. Urzędnik natomiast podejmuje drogę powrotną, zanim zobaczy potwierdzenie uzdrowienia. Rozdział pokazuje dwa konkretne sposoby odpowiedzi: dzielenie się świadectwem oraz działanie zaufania do usłyszanego słowa.
Woda życia i żniwo na życie wieczne kierują uwagę poza doraźną potrzebę, ku darowi Boga i Jego dziełu wśród ludzi. Jezus objawia się jako Mesjasz dla Samarytan i jako Zbawiciel świata. Wiara dojrzewa tu poprzez spotkanie, słuchanie i rozpoznanie, że Boże życie przekracza granice, które ludzie uznają za nieprzekraczalne.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.
