Ewangelia Łukasza 9 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wtedy zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób.

I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.

Mówił do nich: Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie!

Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić.

Jeśli gdzieś was nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z waszych nóg na świadectwo przeciwko nim!

Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

O wszystkich tych wydarzeniach usłyszał również tetrarcha Herod i był zaniepokojony. Niektórzy bowiem mówili, że Jan powstał z martwych;

inni, że Eliasz się pojawił; jeszcze inni, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał.

Ale Herod mówił: Jana ja kazałem ściąć. Kim więc jest Ten, o którym słyszę takie rzeczy? I chciał Go zobaczyć.

Gdy Apostołowie wrócili, opowiedzieli Mu wszystko, co zrobili. Wtedy wziął ich ze sobą i udał się osobno w okolicę miasta zwanego Betsaidą.

Ale tłumy dowiedziały się o tym i poszły za Nim. On je przyjął i mówił im o królestwie Bożym, a tych, którzy potrzebowali leczenia, uzdrawiał.

Dzień zaczął się chylić ku wieczorowi. Wtedy podeszło do Niego Dwunastu, mówiąc: Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie znajdą schronienie i żywność, bo jesteśmy tu na pustkowiu.

Ale On powiedział do nich: Wy dajcie im jeść! Oni odpowiedzieli: Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i kupimy żywność dla wszystkich tych ludzi.

Było bowiem około pięciu tysięcy mężczyzn. Wtedy powiedział do swoich uczniów: Każcie im usiąść w grupach mniej więcej po pięćdziesięciu!

Zrobili tak i rozmieścili wszystkich.

A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i po odmówieniu błogosławieństwa połamał i dawał uczniom, by podawali ludowi.

Jedli i nasycili się wszyscy, i zebrano jeszcze dwanaście koszów ułamanych kawałków, które im zostały.

Gdy pewnego razu modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z pytaniem: Za kogo uważają Mnie tłumy?

Oni odpowiedzieli: Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał.

Zapytał ich: A wy za kogo Mnie uważacie? Piotr odpowiedział: Za Mesjasza Bożego.

W Ewangelii Łukasza 9:20 Jezus pyta uczniów, za kogo Go uważają, a Piotr wyznaje, że jest Mesjaszem Bożym. To więcej niż uznanie Jezusa za proroka: …

Wtedy surowo im nakazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili.

I dodał: Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie.

Potem mówił do wszystkich: Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech codziennie bierze swój krzyż i niech Mnie naśladuje!

W Ewangelii Łukasza 9:23 Jezus mówi, że naśladowanie Go wymaga codziennego stawiania Jego drogi ponad własną wygodą i ambicjami. „Zaprzeć się samego siebie” nie znaczy …

Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z mego powodu, ten je zachowa.

Bo jaką korzyść ma człowiek, jeśli zyska cały świat, a siebie zatraci lub poniesie szkodę?

Kto bowiem zawstydzi się Mnie i moich słów, tego Syn Człowieczy będzie się wstydzić, gdy przyjdzie w swojej chwale oraz w chwale Ojca i świętych aniołów.

Zaprawdę, mówię wam: Niektórzy z tych, którzy tu stoją, nie zaznają śmierci, aż zobaczą królestwo Boże.

W Ewangelii Łukasza 9:27 Jezus zapowiada, że niektórzy z obecnych zobaczą królestwo Boże, zanim umrą. Przemienienie, opisane kilka dni później, ukazuje Jego chwałę i może …

Jakieś osiem dni po tych mowach wziął ze sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić.

Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się zmienił, a Jego ubranie stało się lśniąco białe.

A oto dwóch mężczyzn rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz.

Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie.

Tymczasem Piotr i towarzysze byli zmorzeni snem. Gdy się ocknęli, zobaczyli Jego chwałę i obu mężczyzn stojących przy Nim.

Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr powiedział do Jezusa: Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. Nie wiedział bowiem, co mówi.

Gdy jeszcze to mówił, pojawił się obłok i osłonił ich; przestraszyli się, gdy tamci weszli w obłok.

A z obłoku odezwał się głos: To jest mój Syn, Wybrany, Jego słuchajcie!

W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam. A oni zachowali milczenie i w tamtym czasie nikomu nic nie oznajmiali o tym, co widzieli.

Następnego dnia, gdy zeszli z góry, wielki tłum wyszedł Mu naprzeciw.

Nagle ktoś z tłumu zawołał: Nauczycielu, spojrzyj, proszę Cię, na mojego syna; to mój jedynak.

A oto duch chwyta go, tak że nagle krzyczy; szarpie go tak, że się pieni, i tylko z trudem odstępuje od niego, męcząc go.

Prosiłem Twoich uczniów, żeby go wyrzucili, ale nie mogli.

Na to Jezus powiedział: O plemię niewierne i przewrotne! Jak długo jeszcze będę u was i będę was znosił? Przyprowadź tu swojego syna.

Gdy on jeszcze się zbliżał, zły duch porwał go i zaczął szarpać. Jezus rozkazał surowo duchowi nieczystemu, uzdrowił chłopca i oddał go jego ojcu.

A wszyscy osłupieli ze zdumienia nad wielkością Boga. Gdy tak wszyscy byli pełni podziwu dla wszystkich Jego czynów, Jezus powiedział do swoich uczniów:

Weźcie wy sobie dobrze do serca te właśnie słowa: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi.

Ale oni nie rozumieli tych słów; były one zakryte przed nimi, tak że ich nie pojęli, a bali się zapytać Go o nie.

Przyszła im też myśl, kto z nich jest największy.

Ale Jezus, znając myśli ich serca, wziął dziecko, postawił je przy sobie

i powiedział do nich: Kto przyjmie to dziecko w moje imię, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmie, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki.

Wtedy przemówił Jan: Mistrzu, widzieliśmy kogoś, jak w Twoje imię wypędzał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodzi z nami.

Ale Jezus mu odpowiedział: Nie zabraniajcie; kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami.