Ewangelia Marka 10:1
Wybrał się stamtąd i przyszedł w granice Judei i Zajordania. Tłumy znowu ściągały do Niego, a On znowu je nauczał, jak miał w zwyczaju.
Ewangelia Marka 10: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 52 | Biblia BibleGuided — Polski
Wybrał się stamtąd i przyszedł w granice Judei i Zajordania. Tłumy znowu ściągały do Niego, a On znowu je nauczał, jak miał w zwyczaju.
Podeszli do Niego faryzeusze i chcąc Go wystawić na próbę, pytali Go, czy wolno mężowi oddalić żonę.
Odpowiadając, zapytał ich: Co wam nakazał Mojżesz?
Oni powiedzieli: Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy i oddalić.
Wtedy Jezus powiedział do nich: Ze względu na zatwardziałość waszych serc napisał wam to przykazanie.
Ewangelia Marka 10:5 wyjaśnia, że Mojżesz dopuścił rozwód ze względu na zatwardziałość ludzkich serc, a nie dlatego, że rozpad małżeństwa jest Bożym zamysłem. Jezus odpowiada …
Przeczytaj pełną analizęLecz na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę:
dlatego człowiek opuści swojego ojca i matkę
i złączy się ze swoją żoną, i oboje będą jednym ciałem. Tak więc nie są już dwojgiem, lecz jednym ciałem.
Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela!
Ewangelia Marka 10:9 oznacza, że małżeństwo jest związkiem, który Bóg ustanowił jako jedność, dlatego człowiek nie powinien lekko go rozdzielać. Jezus wypowiada te słowa, odpowiadając …
Przeczytaj pełną analizęW domu uczniowie jeszcze raz pytali Go o to.
Powiedział im: Kto oddala swoją żonę, a bierze inną, popełnia wobec niej cudzołóstwo.
I jeśli żona opuści swojego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo.
Przynosili Mu również dzieci, żeby ich dotknął; lecz uczniowie szorstko im tego zabraniali.
Ewangelia Marka 10:13 pokazuje, że ludzie przynosili dzieci do Jezusa, pragnąc Jego dotyku, lecz uczniowie im zabraniali. Jezus potraktował tę przeszkodę poważnie i polecił pozwolić …
Przeczytaj pełną analizęA Jezus, widząc to, oburzył się i powiedział do nich: Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; bo do takich należy królestwo Boże.
W Ewangelii Marka 10:14 Jezus upomina uczniów, którzy zabraniali przynosić do Niego dzieci. Podkreśla, że nie należy ich odpychać, bo królestwo Boże należy do takich …
Przeczytaj pełną analizęZaprawdę, mówię wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego.
Ewangelia Marka 10:15 uczy, że do królestwa Bożego wchodzi się, przyjmując je z ufnością i otwartością dziecka, a nie polegając na własnej pozycji czy zasługach. …
Przeczytaj pełną analizęI biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i je błogosławił.
Ewangelia Marka 10:16 opisuje, jak Jezus przyjmuje dzieci, bierze je w ramiona, kładzie na nie ręce i błogosławi. Pokazuje Jego czułość oraz to, że dzieci …
Przeczytaj pełną analizęGdy wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i padłszy przed Nim na kolana, pytał Go: Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?
W Ewangelii Marka 10:17 pewien człowiek klęka przed Jezusem i pyta, co ma czynić, aby osiągnąć życie wieczne. Jego pytanie wyraża pragnienie poznania drogi do …
Przeczytaj pełną analizęJezus powiedział mu: Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg.
Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swojego ojca i matkę.
W Ewangelii Marka 10:19 Jezus przypomina przykazania dotyczące szacunku dla życia, wierności, uczciwości i rodziców. Odpowiada człowiekowi, który pyta o życie wieczne, wskazując na znane …
Przeczytaj pełną analizęOn powiedział Mu: Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości.
Wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i powiedział mu: Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną.
Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, bo miał wiele posiadłości.
Wtedy Jezus rozejrzał się i powiedział do swoich uczniów: Jak trudno jest bogatym wejść do królestwa Bożego.
W Ewangelii Marka 10:23 Jezus mówi uczniom, że bogactwo może utrudniać wejście do królestwa Bożego, zwłaszcza gdy człowiek pokłada w nim ufność. Kontekst opowiada o …
Przeczytaj pełną analizęUczniowie zdumieli się na Jego słowa, lecz Jezus ponownie powiedział im: Dzieci, jakże trudno wejść do królestwa Bożego tym, którzy pokładają ufność w dostatkach.
W Ewangelii Marka 10:24 Jezus wyjaśnia, że przeszkodą jest ufność pokładana w dostatkach, nie samo posiadanie pieniędzy. Bogactwo może dawać złudne poczucie bezpieczeństwa i utrudniać …
Przeczytaj pełną analizęŁatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa Bożego.
Ewangelia Marka 10:25 to obrazowe ostrzeżenie, że bogactwo może utrudniać wejście do królestwa Bożego, zwłaszcza gdy człowiek pokłada ufność w swoich dobrach. Jezus mówi to …
Przeczytaj pełną analizęA oni tym bardziej się dziwili i mówili między sobą: Kto więc może się zbawić?
Jezus spojrzał na nich i powiedział: U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe.
Ewangelia Marka 10:27 przypomina, że zbawienie nie zależy wyłącznie od ludzkich możliwości ani bogactwa: to, co dla ludzi niemożliwe, jest możliwe dla Boga. Jezus odpowiada …
Przeczytaj pełną analizęWtedy Piotr zaczął mówić do Niego: Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą.
Jezus odpowiedział: Zaprawdę, mówię wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci i pól
z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym.
Ewangelia Marka 10:30 mówi, że ci, którzy opuszczają bliskich lub majątek z powodu Jezusa i Ewangelii, otrzymają już teraz stokrotnie więcej wśród prześladowań, a w …
Przeczytaj pełną analizęLecz wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi.
A kiedy byli w drodze, zmierzając do Jerozolimy, Jezus ich wyprzedzał, tak że się dziwili; ci zaś, którzy szli za Nim, byli przerażeni. Wziął znowu Dwunastu i zaczął mówić im o tym, co miało Go spotkać:
Oto idziemy do Jerozolimy. Tam Syn Człowieczy zostanie wydany arcykapłanom i uczonym w Piśmie. Oni skażą Go na śmierć i wydadzą poganom.
I będą z Niego szydzić, oplują Go, ubiczują i zabiją, a po trzech dniach zmartwychwstanie.
Wtedy podeszli do Niego synowie Zebedeusza, Jakub i Jan, i powiedzieli: Nauczycielu, chcemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy.
On ich zapytał: Co chcecie, żebym wam uczynił?
Powiedzieli Mu: Daj nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twojej stronie.
W Ewangelii Marka 10:37 Jakub i Jan proszą Jezusa o zaszczytne miejsca przy Nim w chwale. Ich prośba ujawnia pragnienie wyróżnienia, choć Jezus właśnie zapowiedział …
Przeczytaj pełną analizęJezus im odpowiedział: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?
Odpowiedzieli Mu: Możemy. Lecz Jezus powiedział do nich: Kielich, który Ja mam pić, będziecie pić; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie.
Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej prawej lub lewej stronie, ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane.
Gdy dziesięciu pozostałych to usłyszało, zaczęli oburzać się na Jakuba i Jana.
A Jezus przywołał ich do siebie i powiedział do nich: Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swoją władzę.
Nie tak będzie między wami. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie waszym sługą.
A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich.
Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie na okup za wielu.
Ewangelia Marka 10:45 znaczy, że Jezus nie szukał władzy ani zaszczytów, lecz przyszedł służyć ludziom i oddać życie „na okup za wielu”. Jego przykład wyjaśnia …
Przeczytaj pełną analizęTak przyszli do Jerycha. Gdy wraz z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze.
Ten, słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!
Wielu naciskało na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: Synu Dawida, ulituj się nade mną!
W Ewangelii Marka 10:48 tłum próbuje uciszyć niewidomego Bartymeusza, lecz on wytrwale woła do Jezusa o miłosierdzie, nazywając Go Synem Dawida. Werset pokazuje jego determinację …
Przeczytaj pełną analizęJezus przystanął i powiedział: Zawołajcie go! I przywołali niewidomego, mówiąc mu: Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię.
W Ewangelii Marka 10:49 Jezus zatrzymuje się i każe zawołać niewidomego Bartymeusza, choć tłum wcześniej próbował go uciszyć. Słowa „Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię” …
Przeczytaj pełną analizęOn zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się i przyszedł do Jezusa.
Jezus odwołuje się do opisu stworzenia i podkreśla jedność małżonków. Wskazuje też, że przepis Mojżesza uwzględniał zatwardziałość ludzkich serc.
Jezus przyjmuje dzieci i pokazuje, że królestwo Boże nie jest osiągnięciem ani nagrodą za status. Przyjmuje się je z otwartością i zależnością od Boga.
Spotkanie z zamożnym człowiekiem ujawnia, jak posiadłości mogą utrudniać pójście za Jezusem. Zbawienie nie jest jednak niemożliwe, ponieważ Bóg może dokonać tego, czego człowiek sam nie potrafi.
Jezus otwarcie zapowiada odrzucenie, śmierć i zmartwychwstanie. Gdy uczniowie zabiegają o zaszczytne miejsca, wskazuje im drogę służby na wzór Syna Człowieczego.
Rozdział rozgrywa się w drodze Jezusa przez Judeę i Zajordanie, a następnie w kierunku Jerozolimy. Pytanie faryzeuszów o rozwód dotyczyło sporu o interpretację Prawa Mojżeszowego, w tym o list rozwodowy. W świecie starożytnym dzieci miały niewielki status społeczny, a majątek często kojarzono z bezpieczeństwem i powodzeniem. Jerycho leżało na drodze pielgrzymów zmierzających do Jerozolimy; żebrak siedzący przy drodze zależał od jałmużny. W tym kontekście Jezus odwraca zwyczajowe wyobrażenia o pozycji, wielkości i tym, kto zasługuje na uwagę.
Rozdział składa się z kolejnych spotkań i nauk w czasie podróży. Otwiera go nauczanie o rozwodzie (Ewangelia Marka 10:1–12), po którym następuje przyjęcie dzieci (Ewangelia Marka 10:13–16) i rozmowa z zamożnym człowiekiem oraz uczniami o bogactwie i zbawieniu (Ewangelia Marka 10:17–31). Następnie Jezus po raz kolejny zapowiada swoją mękę i zmartwychwstanie (Ewangelia Marka 10:32–34). Prośba Jakuba i Jana prowadzi do nauki o służbie (Ewangelia Marka 10:35–45), a uzdrowienie Bartymeusza zamyka rozdział sceną podążania za Jezusem (Ewangelia Marka 10:46–52). Powracające motywy drogi, widzenia i podążania łączą te epizody.
Rozdział ukazuje królestwo Boże jako rzeczywistość przyjmowaną z ufnością, a nie zdobywaną przez pozycję, majątek czy własne zasługi. Jezus przywraca pierwotny zamysł Boga dla małżeństwa, okazuje dzieciom godność i wzywa do wolności od przywiązań, które stają się ważniejsze niż naśladowanie Go. Zbawienie pozostaje dziełem możliwym dzięki Bogu. Jezus sam określa swoją misję przez służbę i oddanie życia za wielu, a zapowiedź zmartwychwstania nadaje sens drodze przez cierpienie. W różnych tradycjach chrześcijańskich istnieją odmienne sposoby odnoszenia nauki o rozwodzie do współczesnych sytuacji; tekst podkreśla wagę wierności i troski o małżonków.
Rozdział porusza wrażliwe obszary: rozpad małżeństwa, odrzucenie, żal związany z utratą, presję majątkową, ambicję oraz doświadczenie choroby i niepełnosprawności. Jezus dostrzega dzieci i Bartymeusza, choć inni próbują odsunąć ich na bok. Jego reakcje mogą przypominać o godności osób, które bywają pomijane, oraz o tym, że smutek i trudności nie wykluczają człowieka z Bożej troski. Tekst biblijny może wspierać refleksję duchową, ale sam nie zastępuje indywidualnej pomocy duszpasterskiej, psychologicznej, medycznej ani prawnej.
Rozdział zachęca do uczciwego przyjrzenia się temu, co zajmuje pierwsze miejsce w życiu, oraz do mierzenia wielkości gotowością do służby, a nie władzą czy uznaniem. Pokazuje także znaczenie uważności na osoby, których głos bywa zagłuszany. W relacjach rodzinnych i małżeńskich jego wezwanie do wierności należy łączyć z odpowiedzialnością, godnością i bezpieczeństwem wszystkich zaangażowanych.
Jezus wskazuje na jedność małżonków jako część Bożego zamysłu od początku stworzenia. Wyjaśnia, że przepis Mojżesza o liście rozwodowym uwzględniał zatwardziałość ludzkich serc, a nie przedstawiał pełni tego zamysłu.
W kontekście rozdziału chodzi o przyjęcie królestwa z ufnością i otwartością, bez opierania się na własnym statusie lub osiągnięciach. Jezus stawia dzieci pośród tych, których należy przyjąć, a nie odsuwać.
Nie. Jezus mówi, że bogactwo może utrudniać wejście do królestwa Bożego, zwłaszcza gdy staje się źródłem ufności i przeszkodą w naśladowaniu Go. Zarazem podkreśla, że to, co niemożliwe dla ludzi, jest możliwe dla Boga.
Wielkość nie polega na uciskaniu innych ani na zajmowaniu najwyższej pozycji. Jezus przedstawia służbę jako wzór dla uczniów, nawiązując do własnej misji oddania życia za wielu.
Bartymeusz nie tylko odzyskuje wzrok, lecz także staje się uczniem podążającym za Jezusem. Zakończenie łączy uzdrowienie z wiarą i drogą ucznia, a zarazem kontrastuje z postawą tych, którzy nie potrafią porzucić swoich dotychczasowych przywiązań.
W tym rozdziale Jezus zauważa tych, których inni próbują odsunąć: dzieci, zasmuconego człowieka odchodzącego z ciężarem swoich przywiązań i Bartymeusza, którego tłum chce uciszyć. Jest tu miejsce na smutek i na wołanie o pomoc, a Boża troska nie zależy od społecznej pozycji.
Marek układa sceny wzdłuż drogi do Jerozolimy, a ich wspólnym tematem staje się rozumienie uczniostwa. Nauka o małżeństwie odwołuje się do opisu stworzenia, rozmowa o majątku ujawnia problem fałszywej pewności, a zapowiedź męki wyznacza wzór służebnego przywództwa. Historia Bartymeusza kończy rozdział obrazem człowieka, który widzi i idzie za Jezusem.
Jezus przeciwstawia służbę dążeniu do przewagi, a hojność przywiązaniu do posiadłości. W codziennych relacjach ta nauka podkreśla znaczenie uważnego słuchania, troski o osoby pomijane i korzystania z wpływu z myślą o dobru innych.
Droga Jezusa do Jerozolimy prowadzi przez cierpienie, ale nie kończy się na śmierci: zapowiedziane zmartwychwstanie otwiera perspektywę życia wiecznego. Rozdział ukazuje uczniostwo jako podążanie za Tym, który służy, i ufność w Boga, dla którego możliwe jest to, co przekracza ludzkie siły.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.