Księga Ezdrasza 4 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Gdy wrogowie Judy i Beniamina usłyszeli, że wygnańcy budują świątynię dla Pana, Boga izraelskiego,

przystąpili do Zorobabela, do Jozuego oraz przedstawicieli rodów i powiedzieli do nich: Chcemy budować z wami, bo czcimy waszego Boga jak wy i Jemu składamy ofiary od czasów Asarhaddona, króla asyryjskiego, który nas tu sprowadził. –

Lecz Zorobabel, Jozue i pozostali naczelnicy rodów izraelskich odpowiedzieli im: Nie wolno wam razem z nami budować domu dla naszego Boga, ale my sami będziemy budować dla Pana, Boga izraelskiego, jak nam rozkazał Cyrus, król perski.

I oto miejscowa ludność tłumiła zapał Judejczyków i odstraszała ich od budowy,

i aby udaremnić ich zamiar, przekupywano przeciwko nim doradców przez cały czas panowania Cyrusa, króla perskiego, aż do panowania Dariusza, króla perskiego.

Za panowania Kserksesa, na początku jego rządów, napisano oskarżenie przeciw mieszkańcom Judy i Jerozolimy.

A za czasów Artakserksesa Biszelam, Mittredat, Tabeel i pozostali jego towarzysze wysłali pismo do Artakserksesa, króla perskiego; litery tego dokumentu były napisane po aramejsku i był on ułożony po aramejsku.

Komendant Rechum i pisarz Szimszaj napisali do króla Artakserksesa przeciw Jerozolimie list tej treści:

Komendant Rechum, pisarz Szimszaj i pozostali ich towarzysze: sędziowie, posłowie, pisarze, Persowie, ludzie z Erek, z Babilonu, z Suzy – to jest Elamici –

i reszta narodów, które uprowadził wielki i dostojny Asnappar i osiedlił je w miastach Samarii i w reszcie krain transeufratejskich, I dalej.

Księga Ezdrasza 4:10 wymienia Asnappara, który przymusowo przesiedlił różne narody do miast Samarii i innych obszarów za Eufratem. Werset pokazuje, że przeciwnicy odbudowy Jerozolimy pochodzili …

To jest odpis listu, który oni wysłali do niego: Do króla Artakserksesa – twoi słudzy, mężowie z Transeufratei. Otóż:

Niech król przyjmie do wiadomości, że Żydzi, którzy od ciebie wyszli i przybyli do nas, do Jerozolimy, odbudowują to buntownicze i niegodziwe miasto, naprawili mury i fundamenty domów są założone.

Otóż: Niech król przyjmie do wiadomości, że jeżeli to miasto będzie odbudowane, a jego mury naprawione, to oni nie zapłacą podatku, daniny ani cła i to w końcu przyniesie królom szkodę.

Otóż: Ponieważ mamy obowiązki wobec dworu i nie przystoi nam patrzeć na ograbianie króla, dlatego wysyłamy królowi to powiadomienie.

Niech poszukają w kronikach twoich przodków, a znajdziesz w nich wiadomość, że to miasto jest miastem buntowniczym, które przynosi królom i prowincjom szkodę, a rozruchy wznieca się w nim od bardzo dawna: dlatego zostało zburzone to miasto.

Powiadamiamy króla, że jeśli to miasto będzie odbudowane, a jego mury będą naprawione, wtedy nie będziesz mieć udziału w Transeufratei.

Król przysłał takie rozstrzygnięcie: Komendantowi Rechumowi, pisarzowi Szimszajowi i pozostałym ich towarzyszom, którzy mieszkają w Samarii i w pozostałych krainach transeufratejskich, pozdrowienie. I dalej:

Dokument, który nam przysłaliście, został przede mną odczytany w przekładzie.

Przeze mnie został wydany rozkaz, by szukano. I znaleziono, że to miasto od bardzo dawna powstaje przeciwko królom, a bunt i rozruchy są w nim wzniecane.

I potężni królowie panowali nad Jerozolimą i rządzili całą Transeufrateą, i dostarczano im podatek, daninę i cło. –

Zatem wydajcie zarządzenie, by powstrzymać tych ludzi: to miasto nie ma być odbudowane, dopóki taki rozkaz nie będzie wydany przeze mnie.

A strzeżcie się, by nie dopuścić się w tym zaniedbania, aby nie wzrosła strata na szkodę królów.

Wtedy – skoro odpis dokumentu króla Artakserksesa został przeczytany przed komendantem Rechumem, pisarzem Szimszajem i ich towarzyszami – poszli oni pospiesznie do Żydów w Jerozolimie, by pod groźbą użycia siły zakazać im dalszej pracy.

Już kiedyś zatrzymała się praca nad domem Bożym w Jerozolimie i przerwano ją aż do drugiego roku panowania Dariusza, króla perskiego.