Księga Ezdrasza 6 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wtedy król Dariusz kazał szukać w babilońskiej bibliotece, w której przechowuje się też skarby.

I znaleziono w Ekbatanie, twierdzy w prowincji Medii, pewien zwój, w którym tak było napisane: Zapisek historyczny:

W pierwszym roku panowania króla Cyrusa ten sam król wydał taki rozkaz: Sprawa domu Bożego w Jerozolimie: Ten dom ma być odbudowany jako miejsce dla zabijających ofiary krwawe i dla składających Bogu ofiary spalane. Jego długość – sześćdziesiąt łokci, jego szerokość – dwadzieścia łokci, jego wysokość – trzydzieści łokci;

warstw z kamienia ciosowego – trzy, i z drewna – jedna warstwa. Koszty zostaną pokryte ze skarbu królewskiego. –

Również złote i srebrne sprzęty domu Bożego, które Nabuchodonozor zabrał ze świątyni w Jerozolimie i przeniósł do Babilonu, zostaną zwrócone, tak że one powrócą na dawne miejsce do świątyni w Jerozolimie i zostaną złożone w domu Bożym.

Zatem Tattenaju, namiestnik Transeufratei, Sztarboznaju, wraz z waszymi perskimi towarzyszami w Transeufratei – trzymajcie się z dala od tego miejsca.

Pozwólcie namiestnikowi Żydów i starszyźnie żydowskiej pracować nad tym domem Bożym. Niech odbudują ten dom Boży na dawnym miejscu.

Wydaję rozporządzenie, jak macie się odnosić do tej starszyzny żydowskiej przy budowie tego domu Bożego, mianowicie: z dochodów królewskich, pochodzących z podatku Transeufratei, dokładnie i bez wstrzymywania mają być tym mężom wypłacone koszty.

A jeśli potrzeba też cielców, baranów i jagniąt na całopalenia dla Boga niebios – oprócz pszenicy, soli, wina i oliwy – według żądania kapłanów w Jerozolimie, ma im to być niezawodnie codziennie dostarczane,

aby oni składali miłe ofiary Bogu niebios i modlili się za życie za życie króla i jego synów. –

Księga Ezdrasza 6:10 wyjaśnia, że król Dariusz wspierał odbudowę świątyni w Jerozolimie, aby składano w niej ofiary Bogu i modlono się za niego oraz jego …

I wydaję rozporządzenie: Jeśli ktoś przekroczy ten rozkaz, to z jego domu zostanie wyrwana belka, a on zawiśnie do niej przybity, jego dom zaś za to zostanie zamieniony w rumowisko.

A Bóg, który tam przygotował przybytek dla swego Imienia, niech wraz z ludem straci każdego króla, który ośmieliłby się przeciwdziałać, burząc ten dom Boży w Jerozolimie. Ja, Dariusz, wydałem ten rozkaz: niech będzie on dokładnie wykonany.

Wtedy dokładnie tak, jak rozporządził król Dariusz, postąpili Tattenaj, namiestnik Transeufratei, Sztarboznaj i ich towarzysze.

A starszyzna żydowska budowała z powodzeniem dzięki proroctwu Aggeusza proroka i Zachariasza, syna Iddo, i doprowadzili budowę do końca, zgodnie z rozkazem Boga izraelskiego i z rozporządzeniem Cyrusa i Dariusza – oraz Artakserksesa, króla perskiego.

I ten dom był gotowy na dwudziesty trzeci dzień miesiąca Adar – był to szósty rok panowania króla Dariusza.

I Izraelici: kapłani, lewici i reszta wysiedleńców radośnie obchodzili poświęcenie tego domu Bożego.

I na poświęcenie tego domu Bożego ofiarowali: sto cielców, dwieście baranów, czterysta jagniąt, a jako ofiarę przebłagalną za całego Izraela – dwanaście kozłów według liczby pokoleń izraelskich.

I do służby Bożej w Jerozolimie ustanowili kapłanów według ich oddziałów, a lewitów według ich grup, zgodnie z przepisem księgi Mojżeszowej.

Czternastego dnia pierwszego miesiąca wysiedleńcy obchodzili Paschę.

Lewici bowiem jak jeden mąż oczyścili się; wszyscy oni byli teraz czyści i zabili baranki na Paschę dla wszystkich wysiedleńców, dla swoich braci kapłanów i dla siebie.

I spożyli Paschę Izraelici, którzy wrócili z wygnania, oraz wszyscy, którzy od nieczystości narodów tego kraju odwrócili się ku nim, by szukać Pana, Boga izraelskiego.

I przez siedem dni radośnie obchodzili Święto Przaśników, ponieważ Pan rozradował ich, zwracając serce króla Aszszuru ku nim, by ich wspierał przy pracy nad domem Boga, Boga izraelskiego.