2 Księga Kronik 21 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Jozafat spoczął przy swoich przodkach i został pochowany przy swoich przodkach w Mieście Dawidowym, a jego syn Joram został królem w jego miejsce.

Miał on sześciu braci, synów Jozafata: Azariasza, Jechiela, Zachariasza, Azariasza, Mikaela i Szefatiasza. Wszyscy byli synami Jozafata, króla judzkiego.

Ojciec obdarował ich bogatymi darami w srebrze i złocie oraz w kosztownościach, razem z warownymi miastami Judy. Władzę królewską jednak oddał Joramowi, ponieważ on był pierworodny.

Joram więc objął we władanie królestwo swojego ojca i gdy się umocnił, pozabijał mieczem wszystkich swoich braci oraz niektórych książąt Izraela.

Joram miał trzydzieści dwa lata w chwili objęcia rządów i osiem lat panował w Jerozolimie.

Szedł on drogą królów izraelskich, podobnie jak czynił dom Achaba, ponieważ córka Achaba była jego żoną. Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich.

Jednak Pan nie chciał zniszczyć domu Dawida ze względu na przymierze, które z nim zawarł, gdy mu obiecał, że da mu przed sobą ród na zawsze.

To za jego czasów Edom wyrwał się spod władzy Judy i wybrał sobie króla.

Wtedy więc Joram wraz ze swoimi dowódcami i ze wszystkimi rydwanami przekroczył granicę. Potem wstał w nocy i pobił Edomitów, którzy go otaczali, wraz z dowódcami rydwanów.

I wyrwał się Edom spod władzy Judy aż po dziś dzień. W tym samym czasie wyrwała się także Libna spod jego władzy, ponieważ opuścił on Pana, Boga swoich ojców.

On też ustanowił wyżyny na górach judzkich i doprowadził do wiarołomstwa mieszkańców Jerozolimy, prowadząc Judę na złą drogę.

Potem przyszło do niego pismo od proroka Eliasza o tej treści: Tak mówi Pan, Bóg twojego praojca Dawida: Ponieważ nie postępowałeś drogami swojego ojca Jozafata ani drogami Asy, króla judzkiego,

lecz postępowałeś drogą królów izraelskich i doprowadziłeś Judę oraz mieszkańców Jerozolimy do wiarołomstwa, jak wiarołomny był dom Achaba, ponadto wymordowałeś swoich braci i rodzinę swojego ojca, lepszych od ciebie,

oto Pan uderzy cię wielką klęską, jakiej dozna twój naród, twoi synowie, twoje żony i cały twój majątek.

Ciebie zaś samego dotknie ciężkimi chorobami, chorobą wnętrzności. W końcu z powodu tej choroby w ciągu dwóch lat wyjdą ci wnętrzności.

Pan poruszył też przeciw Joramowi wrogiego ducha Filistynów i Arabów, którzy mieszkali obok Kuszytów.

Wkroczyli więc do Judy, zniszczyli ją, zabierając cały majątek, jaki znalazł się w pałacu królewskim, ponadto uprowadzili jego synów i żony, tak że nie został mu żaden inny syn poza Joachazem, najmłodszym z jego synów.

Po tym wszystkim Pan dotknął go nieuleczalną chorobą wnętrzności,

która trwała dwa lata, aż w końcu drugiego roku, gdy nadeszła ostatnia chwila, wyszły mu wnętrzności na skutek choroby i zmarł wśród dokuczliwych boleści. A jego lud nie spalił mu kadzidła, jak palił jego przodkom.

W chwili objęcia rządów miał on trzydzieści dwa lata i osiem lat panował w Jerozolimie. Odszedł tak, że nikt go nie żałował. Pochowano go w Mieście Dawidowym, ale nie w grobach królewskich.