2 Księga Kronik 4 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wykonał też ołtarz z brązu, długi na dwadzieścia łokci, szeroki na dwadzieścia łokci i wysoki na dziesięć łokci.

Następnie sporządził odlew okrągłego "morza" o średnicy dziesięciu łokci, wysokości pięciu łokci i obwodzie trzydziestu łokci.

Pod nim były dookoła odlewy rozchylonych kielichów kwiatowych, dziesięć na jeden łokieć, opasujących to "morze" dookoła; w jego odlewie były razem odlane dwa rzędy rozchylonych kielichów kwiatowych.

Stało ono na dwunastu wołach. Trzy zwracały się ku północy, trzy ku zachodowi, trzy ku południowi, trzy na wschód. Morze to znajdowało się nad nimi u góry, a wszystkie ich zady zwracały się do wewnątrz.

Jego grubość wynosiła szerokość dłoni, a jego brzeg był wykonany jak brzeg kielicha kwiatu lilii. Jego pojemność wynosiła tysiąc bat.

Zrobił też dziesięć kadzi i postawił ich pięć po prawej stronie, a pięć po lewej, aby obmywać w nich to, co przygotowano na całopalenie. "Morze" natomiast służyło kapłanom do mycia się w nim.

Sporządził także dziesięć złotych świeczników, zgodnie z przepisami o nich, i umieścił je w Miejscu Świętym, pięć po prawej stronie, pięć po lewej.

Sporządził ponadto dziesięć stołów i kazał je umieścić w Miejscu Świętym, pięć z prawej strony, pięć z lewej, a ponadto sto złotych kropielnic.

Wybudował ponadto dziedziniec kapłański i wielki dziedziniec oraz prowadzące do niego bramy, które pokrył brązem.

"Morze" zaś ustawił z prawej strony na południowy wschód.

Huram zrobił też kotły, łopatki i kropielnice. Tak ukończył pracę, którą miał wykonać w świątyni Boga dla króla Salomona, a mianowicie:

dwie kolumny z owalnymi głowicami na szczycie tych kolumn, następnie dwie siatki do pokrycia dwóch owalnych głowic na szczycie tych kolumn,

dalej czterysta jabłek granatu na obu siatkach, po dwa rzędy jabłek granatu na każdej siatce do pokrycia dwóch owalnych głowic, które były na tych kolumnach,

i dziesięć kadzi na podstawach;

również jedno "morze" i dwanaście wołów pod nim,

kotły, łopatki, widełki do mięsa i wszystkie naczynia sporządził Huram-Abi dla króla Salomona i dla domu Pańskiego, z polerowanego brązu.

Król polecił je odlać nad Jordanem w dolinie między Sukkot i Seredata.

Salomon sporządził zaś takie mnóstwo wszystkich tych naczyń, że nie można było obliczyć wagi ich brązu.

Salomon sporządził też wszystkie naczynia, które są w domu Bożym, i złoty ołtarz, stoły na chleby pokładne,

świeczniki i ich lampy z czystego złota, by je zgodnie z przepisem zapalano przed sanktuarium.

Ponadto kwiaty, lampy i szczypce ze złota, i to z najlepszego złota.

A te nożyce do knotów, kropielnice, czasze i popielnice były z czystego złota. U wejścia do świątyni zawiasy bram wewnętrznych do Miejsca Najświętszego – oraz bramy świątyni do głównej budowli były także złote.