2 Księga Kronik 13 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Abiasz objął rządy w Judzie w osiemnastym roku panowania króla Jeroboama.

Trzy lata królował w Jerozolimie. Jego matce było na imię Maaka, córka Uriela z Gibea. Między Abiaszem a Jeroboamem trwała walka.

Wojnę rozpoczął Abiasz siłą czterystu tysięcy walecznych wojowników, wyborowych mężczyzn, Jeroboam zaś ustawił do walki osiemset tysięcy wyborowych mężczyzn, dzielnych wojowników.

Abiasz wszedł na szczyt góry Semaraim, położonej wśród gór efraimskich, i powiedział: Słuchajcie mnie, Jeroboamie i cały Izraelu!

Czyż nie wiecie, że Pan, Bóg Izraela, dał panowanie nad Izraelem, i to na wieki, Dawidowi, jemu i jego potomkom nierozerwalnym przymierzem?

Tymczasem powstał Jeroboam, syn Nebata, a sługa Salomona, syna Dawida, i zbuntował się przeciw swojemu panu.

Zebrali się potem u niego lekkomyślni mężczyźni, synowie Beliala, i sprzeciwili się synowi Salomona, Roboamowi, który był młodzieńcem o bojaźliwym sercu i dlatego im się nie oparł.

Teraz zaś spiskujecie, aby oprzeć się panowaniu Pańskiemu, sprawowanemu przez potomków Dawida, i jesteście licznym tłumem, i macie ze sobą złote cielce, które wam, jako bogów, sporządził Jeroboam.

Czy to nie wy wygnaliście kapłanów Pańskich, synów Aarona, i lewitów, czyż to nie wy ustanowiliście sobie kapłanów, jak u ludów krajów pogańskich? Każdy, kto przychodzi z młodym cielcem i siedmioma baranami, aby go wyświęcono na kapłana, staje się kapłanem tego, który nie jest Bogiem.

Dla nas Pan jest naszym Bogiem i nie porzuciliśmy Go. Kapłani na usługach Pana są potomkami Aarona, a także lewici wykonują swoje czynności.

Każdego ranka i wieczora składają Panu całopalne ofiary, wonne kadzidła, troszczą się o chleby pokładne na czystym stole, o złoty świecznik i jego lampy, aby płonęły co wieczór, bo my przestrzegamy zarządzeń Pana, naszego Boga, wy zaś opuściliście Go.

A oto z nami na czele Bóg i Jego kapłani oraz trąby sygnałowe, aby grzmiały przeciwko wam, Izraelici. Nie walczcie z Panem, Bogiem waszych ojców, bo nie powiedzie się wam.

Tymczasem Jeroboam rozkazał zasadzce zejść na tyły i tak sam znalazł się naprzeciw Judy, a zasadzka na tyłach.

Obrócił się wówczas Juda, a oto czeka go walka i z przodu, i od tyłu. Zawołali zatem do Pana, a kapłani zadęli w trąby.

Wtedy wszyscy z Judy podnieśli okrzyk bojowy i gdy oni krzyczeli, Bóg pobił Jeroboama i całego Izraela wobec Abiasza i pokolenia Judy.

Uciekli potem Izraelici przed Judą, a Bóg oddał ich w ręce Judy.

Pobili ich wtedy Abiasz i jego lud oraz zadali wielką klęskę, tak że padło wówczas z Izraela śmiertelnie rannych pięćset tysięcy wyborowych mężczyzn.

Upokorzyli się więc Izraelici, natomiast silnymi i odważnymi poczuli się potomkowie Judy, ponieważ oparli się Panu, Bogu swoich ojców.

Abiasz ścigał Jeroboama i zabrał mu miasta: Betel z przynależnymi miejscowościami, Jeszanę z przynależnymi miejscowościami i Efron z przynależnymi miejscowościami.

Za życia Abiasza Jeroboam nie mógł już powrócić do sił; potem poraził go Pan i umarł.

Wzmocnił się więc Abiasz. Wziął on sobie czternaście żon i miał z nich dwudziestu dwóch synów i szesnaście córek.

Pozostałe zaś dzieje Abiasza oraz wszystko, co uczynił, i słowa są opisane w opowiadaniu proroka Iddo.

Spoczął następnie Abiasz ze swoimi przodkami i pochowano go w Mieście Dawidowym. Jego syn Asa został w jego miejsce królem. Za jego dni spokój w kraju panował przez dziesięć lat.