2 Księga Kronik 6: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 42 | Biblia BibleGuided — Polski
Wtedy przemówił Salomon: Pan powiedział, że będzie mieszkać w czarnej chmurze.
W 2 Księdze Kronik 6:1 Salomon przypomina, że Bóg zapowiedział swoją obecność wśród Izraela, ukrytą w ciemnej chmurze. Mówi to podczas poświęcenia świątyni, którą zbudował …
Przeczytaj pełną analizęA ja Ci wybudowałem dom na mieszkanie, miejsce Twego przebywania na wieki.
W 2 Księdze Kronik 6:2 Salomon mówi Bogu, że zbudował świątynię jako miejsce Jego szczególnej obecności pośród Izraela. Nawiązuje do wcześniejszych słów o mieszkaniu Boga …
Przeczytaj pełną analizęPotem król się odwrócił i pobłogosławił całe zgromadzenie Izraela. Całe zaś zgromadzenie Izraela stało.
W 2 Księdze Kronik 6:3 Salomon zwraca się do zgromadzonych Izraelitów i im błogosławi, a oni stoją przed nim. Ten gest podkreśla, że poświęcenie świątyni …
Przeczytaj pełną analizęPotem powiedział: Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, który rękami wypełnił to, co zapowiedział ustami mojemu ojcu Dawidowi, mówiąc:
W 2 Księdze Kronik 6:4 Salomon chwali Boga Izraela za spełnienie obietnicy danej Dawidowi: to, co Bóg zapowiedział, urzeczywistnił przez swoje działanie. W kontekście poświęcenia …
Przeczytaj pełną analizęOd tego dnia, w którym wyprowadziłem mój lud z ziemi egipskiej, nie wybrałem ze wszystkich pokoleń Izraela żadnego miasta do wybudowania domu, by moje Imię w nim przebywało, i nie wybrałem mężczyzny, aby był władcą nad moim ludem, Izraelem.
W 2 Księdze Kronik 6:5 Salomon przypomina, że od wyjścia Izraela z Egiptu Bóg nie wskazał wcześniej miasta na miejsce świątyni ani człowieka na władcę …
Przeczytaj pełną analizęAle wybrałem Jerozolimę, aby tam było moje Imię, i wybrałem Dawida, aby był nad moim ludem izraelskim.
W 2 Księdze Kronik 6:6 Salomon przypomina, że Bóg wybrał Jerozolimę jako miejsce związane ze swoim Imieniem, a Dawida, by przewodził Izraelowi. Werset podkreśla Boży …
Przeczytaj pełną analizęDawid zaś, mój ojciec, podjął zamiar zbudowania domu dla imienia Pana Boga Izraela.
W 2 Księdze Kronik 6:7 Salomon przypomina, że jego ojciec Dawid chciał zbudować świątynię dla Boga Izraela. Sam zamiar był dobry i wypływał z serca …
Przeczytaj pełną analizęWówczas Pan powiedział mojemu ojcu Dawidowi: Dobrze postąpiłeś, że podjąłeś zamiar zbudowania domu dla mego Imienia, bo wypłynęło to z twego serca.
W 2 Księdze Kronik 6:8 Salomon przypomina, że Bóg uznał szczere pragnienie Dawida, by zbudować dom dla Jego Imienia, choć zadanie miało przypaść jego synowi. …
Przeczytaj pełną analizęJednak nie ty będziesz budował ten dom, ale twój rodzony syn, on zbuduje ten dom dla mego Imienia.
W 2 Księdze Kronik 6:9 Bóg wyjaśnia Dawidowi, że choć jego pragnienie zbudowania świątyni było dobre, świątynię w Jerozolimie wzniesie jego syn Salomon. Werset pokazuje, …
Przeczytaj pełną analizęWypełnił właśnie Pan to, co obiecał, bo zostałem następcą mojego ojca Dawida i zasiadłem na tronie izraelskim, jak zapowiedział Pan, oraz zbudowałem dom dla imienia Pana, Boga Izraela,
W 2 Księdze Kronik 6:10 Salomon uznaje, że Bóg spełnił obietnicę daną Dawidowi: jego syn objął tron Izraela i zbudował świątynię dla imienia Pana. Wypowiedź …
Przeczytaj pełną analizęi tam też umieściłem Arkę, w której znajduje się Przymierze, jakie Pan zawarł z Izraelitami.
W 2 Księdze Kronik 6:11 Salomon wyjaśnia, że w świątyni umieścił Arkę Przymierza, związaną z przymierzem Boga z Izraelitami. Jej obecność przypominała o wierności Boga …
Przeczytaj pełną analizęNastępnie stanął przed ołtarzem Pańskim wobec całego zgromadzenia izraelskiego i wyciągnął ręce.
W 2 Księdze Kronik 6:12 Salomon staje przed ołtarzem Pana wobec zgromadzonego Izraela i wyciąga ręce, rozpoczynając publiczną modlitwę podczas poświęcenia świątyni. Jego gest wyraża …
Przeczytaj pełną analizęSalomon zbudował bowiem podwyższenie z brązu i postawił pośrodku dziedzińca. Miało ono pięć łokci długości, pięć łokci szerokości i trzy łokcie wysokości. Wszedł wówczas na nie, upadł na kolana wobec całego zgromadzenia izraelskiego i wyciągnąwszy ręce ku niebu,
powiedział: Panie, Boże Izraela, nie ma takiego Boga jak Ty, na niebie ani na ziemi, tak zachowującego przymierze i łaskę wobec Twoich sług, którzy czczą Cię z całego swego serca,
W 2 Księdze Kronik 6:14 Salomon wyznaje, że Bóg Izraela nie ma sobie równego: wiernie dotrzymuje przymierza i okazuje łaskę swoim sługom, którzy czczą Go …
Przeczytaj pełną analizębo dotrzymałeś słowa Twemu słudze Dawidowi, mojemu ojcu, w tym, co mu przyrzekłeś i powiedziałeś swoimi ustami, a co dziś wypełniłeś ręką.
W 2 Księdze Kronik 6:15 Salomon wysławia Boga za to, że dotrzymał obietnicy danej Dawidowi: obietnica została wypowiedziana, a teraz spełniła się przez Boże działanie. …
Przeczytaj pełną analizęWięc i teraz, o Panie, Boże Izraela, dotrzymaj słowa Twemu słudze, mojemu ojcu Dawidowi, jak mu przyrzekłeś, mówiąc: Nie będzie ci odebrany potomek wobec Mnie na tronie Izraela, jeśli tylko twoi synowie będą strzec swej drogi, postępując wobec Mnie tak, jak ty wobec Mnie postępowałeś.
W 2 Księdze Kronik 6:16 Salomon prosi Boga, by dotrzymał obietnicy danej Dawidowi: jego potomkowie będą zasiadać na tronie Izraela, jeśli będą wierni Bogu. Werset …
Przeczytaj pełną analizęTeraz też, Panie, Boże Izraela, niech się sprawdzi Twoje słowo, które dałeś Twemu słudze Dawidowi.
W 2 Księdze Kronik 6:17 Salomon prosi Boga, by wypełnił obietnicę daną Dawidowi. Nawiązuje do wcześniejszych słów o trwaniu potomków Dawida na tronie, pod warunkiem …
Przeczytaj pełną analizęCzy jednak naprawdę zamieszka Bóg z człowiekiem na ziemi? Przecież niebo i najwyższe niebiosa nie mogą Cię objąć, a tym mniej ta świątynia, którą zbudowałem.
W 2 Księdze Kronik 6:18 Salomon uznaje, że nawet wspaniała świątynia nie może ograniczyć Boga: niebo i ziemia nie są w stanie Go objąć. Świątynia …
Przeczytaj pełną analizęZwróć więc uwagę na modlitwę Twego sługi i na jego błaganie, o Panie, Boże mój, i wysłuchaj tego wołania i modlitwy, w której Twój sługa stara się ubłagać Cię o to,
W 2 Księdze Kronik 6:19 Salomon prosi Boga, by zwrócił uwagę na jego błaganie i wysłuchał modlitwy. Wypowiada te słowa podczas poświęcenia świątyni, uznając, że …
Przeczytaj pełną analizęaby w dzień i w nocy oczy Twoje patrzyły na tę świątynię. Jest to miejsce, w którym zechciałeś umieścić swoje Imię, tak by wysłuchać modlitwy, jaką zanosi Twój sługa na tym miejscu.
W 2 Księdze Kronik 6:20 Salomon prosi Boga, by stale zwracał uwagę na świątynię, którą wybrał jako miejsce swojego imienia, i wysłuchiwał modlitw zanoszonych tam …
Przeczytaj pełną analizęDlatego wysłuchaj błagania Twego sługi i Twego ludu, Izraela, ilekroć będzie się modlić na tym miejscu, Ty zaś wysłuchaj na miejscu Twego przebywania w niebie. Nie tylko wysłuchaj, ale też przebacz!
W 2 Księdze Kronik 6:21 Salomon prosi Boga, by słuchał modlitw Izraela zanoszonych w świątyni i przebaczał grzechy. Wie, że świątynia nie ogranicza Boga, bo …
Przeczytaj pełną analizęKiedy ktoś zgrzeszy przeciw swemu bliźniemu, a później wezwie go do przysięgi, a on przyjdzie do przysięgi wobec Twego ołtarza w tej świątyni –
W 2 Księdze Kronik 6:22 Salomon prosi Boga, by rozstrzygał spory, gdy jedna osoba oskarża drugą, a sprawa trafia pod przysięgę w świątyni. Werset podkreśla, …
Przeczytaj pełną analizęwtedy Ty wysłuchaj w niebiosach i racz działać – rozsądź między Twymi sługami, złego skazując na karę, aby na jego głowę spadła odpowiedzialność za jego postępowanie, a sprawiedliwego uznając za niewinnego ze względu na jego uczciwość.
2 Księga Kronik 6:23 opisuje prośbę Salomona, by Bóg wysłuchał sprawy sporu, osądził ją sprawiedliwie i pociągnął winnego do odpowiedzialności, a uczciwego uznał za niewinnego. …
Przeczytaj pełną analizęKiedy lud Twój, Izraela, spotka klęska od nieprzyjaciela za to, że zgrzeszył przeciw Tobie, a oni się nawrócą i będą wysławiać Twoje imię oraz błagać i prosić przed Tobą w tej świątyni,
W 2 Księdze Kronik 6:24 Salomon prosi Boga o pomoc dla Izraela po klęsce zadanej przez nieprzyjaciela, która nastąpiła z powodu grzechu ludu. Jeśli Izraelici …
Przeczytaj pełną analizęwtedy Ty wysłuchaj w niebiosach i przebacz grzech Twego ludu, Izraela, i przyprowadź ich z powrotem do kraju, który dałeś im i ich przodkom.
W 2 Księdze Kronik 6:25 Salomon prosi Boga, by wysłuchał Izraelitów, przebaczył im grzech i przywrócił ich do kraju danego ich przodkom. To prośba dotycząca …
Przeczytaj pełną analizęKiedy niebo zostanie zamknięte i nie będzie deszczu, dlatego że zgrzeszyli przeciw Tobie, ale potem będą się modlić zwróceni ku temu miejscu i sławić Twe imię oraz odwrócą się od swych grzechów, bo ich upokorzyłeś,
W 2 Księdze Kronik 6:26 Salomon prosi Boga, by wysłuchał Izraelitów, gdy susza dotknie ich z powodu grzechu, a oni zwrócą się ku świątyni, będą …
Przeczytaj pełną analizęwtedy Ty wysłuchaj w niebiosach i przebacz grzech Twoich sług i Twego ludu, Izraela. Ty wskażesz im dobrą drogę, po której mają iść, i ześlesz deszcz na Twoją ziemię, którą dałeś swemu ludowi na własność.
W 2 Księdze Kronik 6:27 Salomon prosi Boga, by po grzechu i suszy wysłuchał modlitwy Izraela, przebaczył ludowi, wskazał mu właściwą drogę i zesłał deszcz. …
Przeczytaj pełną analizęGdy w kraju będzie głód lub zaraza, gdy będzie spiekota, śnieć, szarańcza lub chasil, gdy jego wróg natrze na jedną z jego bram, albo wszelka klęska lub jakakolwiek choroba –
W 2 Księdze Kronik 6:28 Salomon wymienia nieszczęścia, które mogą dotknąć Izrael: głód, zarazę, suszę, szkodniki, atak wroga i choroby. To część modlitwy o to, …
Przeczytaj pełną analizęwszelką modlitwę i każde błaganie poszczególnego człowieka i całego Twego ludu, Izraela – skoro przejęty klęską wyciągnie ręce do tej świątyni –
W 2 Księdze Kronik 6:29 Salomon prosi Boga, by wysłuchał każdej modlitwy i błagania Izraelity, który w obliczu klęski zwraca się ku świątyni. To część …
Przeczytaj pełną analizęTy usłysz w niebie, miejscu Twego przebywania, racz się zmiłować i oddać każdemu według jego postępowania, bo Ty znasz jego serce, bo jedynie Ty znasz serca ludzi.
W 2 Księdze Kronik 6:30 Salomon prosi Boga, by wysłuchał modlitw ludzi, znał ich serca i postępował wobec każdego sprawiedliwie. W kontekście modlitwy o Izraelitów …
Przeczytaj pełną analizęNiech zachowają bojaźń wobec Ciebie i chodzą Twoimi drogami przez wszystkie dni swego życia na powierzchni ziemi, którą dałeś naszym przodkom.
W 2 Księdze Kronik 6:31 Salomon prosi Boga, by Izraelici żyli z szacunkiem wobec Niego i trzymali się Jego dróg przez całe życie w ziemi …
Przeczytaj pełną analizęRównież i cudzoziemca, który nie jest z Twego ludu, Izraela, a jednak przyjdzie z dalekiego kraju przez wzgląd na Twe wielkie imię, mocną rękę i wyciągnięte ramię, gdy przyjdzie i będzie się modlić w tej świątyni –
W 2 Księdze Kronik 6:32 Salomon modli się, by Bóg wysłuchał także cudzoziemca, który przybywa z daleka i zwraca się do Niego w świątyni. Pokazuje …
Przeczytaj pełną analizęTy w niebie, w miejscu Twego przebywania, wysłuchaj i uczyń to wszystko, o co ten cudzoziemiec będzie do Ciebie wołać. Niech wszystkie narody ziemi poznają Twe imię, aby nabrać bojaźni przed Tobą za przykładem Twego ludu, Izraela. Niech wiedzą, że Twoje imię zostało wezwane nad tą świątynią, którą zbudowałem.
W 2 Księdze Kronik 6:33 Salomon prosi, by Bóg wysłuchał cudzoziemca modlącego się w świątyni, aby wszystkie narody poznały Boże imię i oddawały Mu cześć. …
Przeczytaj pełną analizęGdy Twój lud wyruszy do walki ze swoimi nieprzyjaciółmi drogą, którą go poślesz, i będzie się modlić do Ciebie, zwracając się ku temu miastu i domowi, który zbudowałem dla Twego imienia,
W 2 Księdze Kronik 6:34 Salomon prosi Boga, by wysłuchał Izraelitów, gdy wyruszą do walki drogą, którą On im wskaże, i będą modlić się w …
Przeczytaj pełną analizęwówczas wysłuchaj w niebie ich modlitwy oraz błagania i wymierz im sprawiedliwość.
W 2 Księdze Kronik 6:35 Salomon prosi Boga, by wysłuchał modlitw Izraelitów wyruszających do walki drogą, którą Bóg im wskazał, i osądził ich sprawiedliwie. Werset …
Przeczytaj pełną analizęJeśliby zaś zgrzeszyli przeciw Tobie – bo nie ma człowieka, który by nie grzeszył – a Ty za to będziesz na nich zagniewany i dlatego oddasz ich w moc wroga, wskutek czego zaborcy uprowadzą ich do ziemi nieprzyjaciół, dalekiej czy bliskiej,
W 2 Księdze Kronik 6:36 Salomon uznaje, że każdy człowiek może zgrzeszyć, a Izrael może ponieść konsekwencje niewierności i zostać uprowadzony do obcego kraju. To …
Przeczytaj pełną analizęoni zaś w kraju, do którego zostali uprowadzeni, będą żałować, nawrócą się i będą błagać Ciebie o litość w ziemi ich zesłania, mówiąc: Zgrzeszyliśmy, zbłądziliśmy, bezbożnie postąpiliśmy,
W 2 Księdze Kronik 6:37 Salomon opisuje Izraelitów na wygnaniu, którzy uznają swój grzech, odwracają się od niego i proszą Boga o miłosierdzie. W kontekście …
Przeczytaj pełną analizęjeśli więc nawrócą się do Ciebie z całego serca i z całej swej duszy w kraju ich zesłania i będą się modlić zwróceni ku krajowi, który dałeś ich przodkom, ku miastu, które wybrałeś, i domowi, który zbudowałem dla Twego imienia –
W 2 Księdze Kronik 6:38 Salomon prosi Boga o wysłuchanie Izraelitów, którzy na wygnaniu szczerze zawrócą ku Niemu i będą się modlić, pamiętając o ojczyźnie, …
Przeczytaj pełną analizęwówczas wysłuchaj w niebie, w miejscu Twego przebywania, ich modlitwy oraz błagań i wymierz im sprawiedliwość. Przebacz łaskawie Twemu ludowi to, czym zgrzeszył przeciw Tobie.
W 2 Księdze Kronik 6:39 Salomon prosi Boga, by wysłuchał modlitw Izraelitów, przywrócił im sprawiedliwość i przebaczył ich grzechy. W kontekście chodzi o lud, który …
Przeczytaj pełną analizęA teraz, Boże mój, niech Twe oczy będą otwarte, a Twe uszy uważne na modlitwę w tym miejscu.
W 2 Księdze Kronik 6:40 Salomon prosi Boga, by uważnie słuchał modlitw zanoszonych w świątyni. W kontekście wcześniejszej prośby za Izraelitów, którzy żałują i zwracają …
Przeczytaj pełną analizęA teraz powstań, Panie Boże, i zamieszkaj Ty oraz Arka Twej potęgi. Twoi kapłani, Panie Boże, niech przyodzieją się w zbawienie, a Twoi czciciele niech się radują szczęściem.
W 2 Księdze Kronik 6:41 Salomon prosi Boga, by zamieszkał w świątyni, a kapłanów okrył zbawieniem i napełnił Jego czcicieli radością. To modlitwa o Bożą …
Przeczytaj pełną analizęPanie Boże, nie odwracaj oblicza od Twego pomazańca, pamiętaj o Twej dobroci wobec Twego sługi Dawida.
W 2 Księdze Kronik 6:42 Salomon prosi Boga, by nie odrzucał swojego pomazańca i pamiętał o dobroci okazanej Dawidowi. To końcowa prośba w modlitwie związanej …
Przeczytaj pełną analizęSalomon widzi w budowie świątyni i swoim królowaniu spełnienie słowa danego Dawidowi. Boże obietnice są przedstawione jako zakorzenione w Jego wierności i działaniu.
Świątynia jest miejscem związanym z imieniem Boga i modlitwą, ale nie ogranicza Jego obecności. Salomon uznaje, że nawet niebo i najwyższe niebiosa nie mogą Go objąć.
W kolejnych sytuacjach kryzysu Salomon prosi Boga, by wysłuchał ludzi, którzy zwracają się do Niego, uznają swój grzech i szukają Jego pomocy. Modlitwa łączy prośbę o sprawiedliwość z nadzieją na przebaczenie.
Salomon prosi, by Bóg wysłuchał także przybysza z dalekiego kraju. Celem jest to, aby narody poznały Boże imię i uznały Jego wielkość.
Rozdział przedstawia modlitwę Salomona podczas uroczystości poświęcenia świątyni w Jerozolimie, po umieszczeniu w niej Arki Przymierza. W realiach starożytnego Izraela świątynia była centralnym miejscem kultu, a Jerozolima miała szczególne znaczenie dla wspólnoty. W Księdze Kronik opowieść o Salomonie przypomina także późniejszym pokoleniom o przymierzu, kulcie i nadziei na odnowę. Modlitwa odnosi się do utraty ziemi, wygnania i powrotu, ukazując, że zwrócenie się do Boga pozostaje możliwe także poza ojczyzną.
Rozdział rozpoczyna się krótkim przemówieniem Salomona o świątyni i spełnieniu obietnicy danej Dawidowi (wersety 1–11). Następnie Salomon staje na podwyższeniu i składa rozbudowaną modlitwę (wersety 12–42). Jej wstęp podkreśla wielkość Boga oraz związek świątyni z Jego imieniem (wersety 12–21). Dalej pojawia się seria próśb dotyczących sporów, klęski, suszy, chorób, cudzoziemców, wojny i wygnania (wersety 22–39). Zakończenie przywołuje motywy obecności Boga, kapłańskiej służby, radości ludu oraz obietnicy danej Dawidowi (wersety 40–42).
Modlitwa ukazuje Boga jako wiernego wobec przymierza, większego od wszelkiego miejsca i zarazem uważnego na ludzkie wołanie. Świątynia nie zamyka Boga w jednej przestrzeni, lecz jest znakiem Jego imienia i wybranym miejscem modlitwy. Powtarzane prośby o wysłuchanie, sprawiedliwość i przebaczenie łączą odpowiedzialność za grzech z nadzieją na odnowę. Wzmianka o cudzoziemcu poszerza horyzont modlitwy: poznanie Boga ma dotrzeć do wszystkich narodów. Rozdział podkreśla też powszechność grzechu oraz możliwość powrotu do Boga nawet z miejsca wygnania.
Rozdział może przynieść duchową perspektywę osobom zmagającym się z poczuciem winy, niepewnością lub doświadczeniem oddalenia. Pokazuje modlitwę jako zwrócenie się do Boga w różnych okolicznościach oraz podkreśla wagę przebaczenia, sprawiedliwości i nadziei na powrót. Nie zastępuje profesjonalnej pomocy w kryzysie psychicznym ani wsparcia duszpasterza czy wspólnoty.
Rozdział przedstawia modlitwę jako szczere zwracanie się do Boga w sprawach osobistych i wspólnotowych, zarówno w chwilach powodzenia, jak i kryzysu. Jego obraz Boga większego niż świątynia może przypominać, że modlitwa nie zależy od jednego miejsca. Wspólnota może też czerpać z tej modlitwy postawę pokory, troski o sprawiedliwość, gotowości do przebaczenia oraz otwartości na ludzi spoza własnego kręgu.
Salomon uznaje, że Bóg jest większy niż jakakolwiek przestrzeń, nawet niebiosa. Świątynia jest miejscem związanym z Bożym imieniem i modlitwą, ale nie ogranicza Bożej obecności.
Prosi między innymi o wysłuchanie modlitw, sprawiedliwe rozstrzyganie sporów, przebaczenie, pomoc w czasie klęsk oraz odnowę ludu po wygnaniu. Modli się też za cudzoziemców, którzy przyjdą szukać Boga.
Nie należy wyciągać takiego wniosku wobec konkretnej osoby. Salomon modli się w ramach starożytnego rozumienia przymierza między Bogiem a Izraelem, ale cierpienie samo w sobie nie dowodzi czyjejś winy.
Salomon stwierdza, że nikt nie jest wolny od grzechu, a następnie opisuje możliwość zwrócenia się do Boga, wyznania winy i proszenia o przebaczenie. Modlitwa łączy nawrócenie z nadzieją na Bożą łaskę.
Chce, by Bóg wysłuchał również człowieka spoza Izraela, który przychodzi ze względu na Boże imię. W ten sposób modlitwa wyraża nadzieję, że wszystkie narody poznają Boga.
Ta modlitwa obejmuje wiele ludzkich doświadczeń: winę, lęk, stratę, chorobę i wygnanie. Jej powracająca prośba o wysłuchanie pozwala dostrzec Boga, przed którym można nazwać trudność i szukać miłosierdzia. Cierpienie nie jest tu powodem do pochopnego osądzania człowieka.
Modlitwa Salomona rozwija teologię świątyni bez utożsamiania Boga z budowlą. Świątynia jest miejscem Bożego imienia, a Bóg wysłuchuje z nieba. Kolejne scenariusze tworzą szeroki katalog próśb, który obejmuje życie społeczne, kult, przyrodę, relacje z narodami i doświadczenie wygnania.
Salomon łączy pobożność z troską o konkretne sprawy: sprawiedliwe rozstrzyganie sporów, powrót po klęsce i przyjęcie przybysza. Rozdział przypomina, że życie wspólnoty obejmuje zarówno modlitwę, jak i odpowiedzialność za uczciwość, przebaczenie oraz sposób traktowania innych.
W centrum modlitwy pozostaje napięcie między nieogarnioną wielkością Boga a bliskością, o którą prosi Salomon. Świątynia nie zamyka tajemnicy Boga, lecz wskazuje na miejsce spotkania i pamięć o przymierzu. Nawet wygnanie nie przekreśla drogi powrotu do Boga.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.
