Księga Tobiasza 10 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Tymczasem Tobiasz z dnia na dzień liczył, w ile dni syn dotrze tam i w ile powróci. A kiedy te dni minęły, a jego syn nie wracał,

myślał sobie: może zatrzymano go tam? Albo może Gabael umarł i nie ma nikogo, kto by mu oddał pieniądze?

I zaczął się martwić.

A jego żona Anna powiedziała: Moje dziecko zginęło i już go nie ma wśród żywych. I zaczęła płakać i lamentować nad swoim synem, i mówiła:

Biada mi, moje dziecko, że ja ci pozwoliłam iść, światło moich oczu.

A Tobiasz jej odpowiedział: Cicho, nie martw się, siostro, on jest zdrowy. Oni tam mają wiele trudności, a i człowiek, który z nim wyruszył, jest godny zaufania i jest spośród naszych braci. Nie martw się o niego, siostro, on wkrótce wróci.

Ale ona mu odpowiedziała: Zostaw mnie i nie zwódź mnie, moje dziecko zginęło. I wychodziła codziennie, i wypatrywała drogi, którą jej syn poszedł, i nie dała się nikomu przekonać. A kiedy zaszło słońce, wracała, lamentowała i płakała przez całą noc, i nie mogła spać.

A kiedy minęło czternaście dni uroczystości weselnych, które Raguel przysiągł wyprawić swojej córce, przyszedł do niego Tobiasz i oświadczył mu: Wypuść mnie, bo wiem, że mój ojciec i moja matka stracą wiarę, że mnie jeszcze zobaczą. A więc teraz proszę cię, ojcze, abyś mi pozwolił odejść, a ja pójdę do mojego ojca. Ja ci już powiedziałem, w jakim stanie go zostawiłem.

A Raguel odpowiedział Tobiaszowi: Pozostań, dziecko, pozostań jeszcze ze mną! Ja wyślę posłańców do twojego ojca Tobiasza, a oni mu opowiedzą o tobie. A Tobiasz mu odpowiedział: O nie! Pozwól mi, abym odszedł stąd do mojego ojca.

Wtedy Raguel wstał, dał Tobiaszowi jego żonę Sarę i połowę całego majątku, sługi i służące, woły i owce, osły i wielbłądy, szaty, pieniądze i sprzęty.

I tak odesłał ich w zdrowiu. I pożegnał go, i powiedział do niego: Bądź zdrowy, dziecko, i w zdrowiu podróżuj! A Pan niebios niech was wspomaga i twoją żonę Sarę! Obym widział wasze dzieci, zanim umrę!

I powiedział też do swojej córki Sary: Idź do swojego teścia, bo odtąd oni są dla ciebie jak twoi rodzice. Idź w pokoju, córko, abym słyszał o tobie dobre wieści, dopóki żyję. Potem pożegnał ich i pozwolił odejść.

A Edna odezwała się do Tobiasza: Dziecko i umiłowany bracie, niech cię Pan przyprowadzi znowu, abym widziała twoje dzieci, dopóki żyję, i Sary, mojej córki, zanim umrę. Wobec Pana – oddaję ci moją córkę w opiekę. Nie zasmucaj jej przez wszystkie dni twojego życia. Idź w pokoju, dziecko! Od tej chwili jestem twoją matką, a Sara siostrą. Niech ci się we wszystkim szczęści przez wszystkie dni waszego życia! I serdecznie ich oboje ucałowała, i odesłała zdrowych.

I odszedł Tobiasz od Raguela zdrowy i szczęśliwy, błogosławiąc Pana nieba i ziemi, króla wszechrzeczy, że dał mu tak szczęśliwą drogę. I powiedział do niego Raguel: Oby ci się udało czcić ich przez wszystkie dni życia!