Dzieje Apostolskie 17 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Przeszli przez Amfipolis i Apolonię i przybyli do Tesaloniki, gdzie Żydzi mieli synagogę.

Paweł zgodnie ze swoim zwyczajem wszedł do nich i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi.

Na podstawie Pisma wyjaśniał i nauczał: Mesjasz musiał cierpieć i zmartwychwstać. Jezus, którego wam głoszę, jest tym Mesjaszem.

Dzieje Apostolskie 17:3 pokazuje, że Paweł na podstawie Pisma dowodził, iż Mesjasz miał cierpieć i zmartwychwstać, a następnie wskazywał, że tym Mesjaszem jest Jezus. W …

Niektórzy z nich, a także pokaźna liczba pobożnych Greków i niemało wybitnych kobiet uwierzyło i przyłączyło się do Pawła i Sylasa.

Wtedy zazdrośni Żydzi, dobrawszy sobie jakieś szumowiny z rynku, wywołali tłumne zbiegowisko, podburzyli miasto, naszli dom Jazona i szukali ich, aby postawić przed ludem.

Nie znaleźli ich jednak. Wlekli więc Jazona i niektórych braci przed politarchów, krzycząc: Ludzie, którzy podburzają cały świat, przyszli też tutaj,

a Jazon ich przyjął. Oni wszyscy występują przeciwko rozkazom Cezara, głosząc, że jest inny król, Jezus.

Dzieje Apostolskie 17:7 opisuje oskarżenie wysunięte przeciw Jazonowi i naśladowcom Jezusa: mieli działać wbrew rozkazom Cezara, uznając Jezusa za króla. W kontekście była to część …

Podburzyli tłum i politarcha, którzy tego słuchali,

ale po otrzymaniu poręczenia od Jazona i innych zwolnili ich.

Natychmiast w nocy bracia wysłali Pawła i Sylasa do Berei. Kiedy tam przybyli, poszli do synagogi Żydów.

Ci byli szlachetniejsi od Tesaloniczan, przyjęli naukę z całą gorliwością i codziennie badali Pisma, czy rzeczywiście tak jest.

Dzieje Apostolskie 17:11 pokazują Berejczyków jako otwartych na nauczanie Pawła, a zarazem uważnych: codziennie sprawdzali w Piśmie, czy jego słowa są zgodne z tym, czego …

Wielu też z nich uwierzyło, a także wiele wpływowych Greczynek i niemało mężczyzn.

Gdy Żydzi z Tesaloniki dowiedzieli się, że również w Berei Paweł głosi słowo Boże, przyszli tam, podburzając tłumy i wzniecając rozruchy.

Wtedy bracia natychmiast wysłali Pawła, aby szedł aż w stronę morza. Sylas i Tymoteusz pozostali tam.

Ci, którzy towarzyszyli Pawłowi, zaprowadzili go aż do Aten i powrócili, otrzymawszy polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby jak najszybciej przyszli do niego.

Czekając na nich w Atenach, Paweł burzył się wewnętrznie na widok miasta pełnego bożków.

Rozprawiał też w synagodze z Żydami i z bojącymi się Boga, a codziennie na agorze z tymi, których tam spotykał.

Niektórzy z filozofów epikurejskich i stoickich rozmawiali z nim: Cóż chce powiedzieć ten nowinkarz? – mówili jedni, a drudzy: – Zdaje się, że jest zwiastunem nowych bogów – bo głosił Jezusa i zmartwychwstanie.

Zabrali go i zaprowadzili na Areopag, i zapytali: Czy moglibyśmy się dowiedzieć, jaką to nową naukę głosisz?

Bo jakieś nowe rzeczy wkładasz nam do głowy. Chcielibyśmy więc dowiedzieć się, o co właściwie chodzi.

A wszyscy Ateńczycy i mieszkający tam przybysze poświęcają czas jedynie albo mówieniu o czymś, albo wysłuchiwaniu czegoś nowego.

Mężowie ateńscy – przemówił Paweł, stanąwszy w środku Areopagu – widzę, że jesteście pod każdym względem bardzo religijni.

Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości jedną po drugiej, znalazłem też ołtarz z napisem: "Nieznanemu Bogu". Ja wam głoszę to, co czcicie, nie znając.

Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ludzką ręką

Dzieje Apostolskie 17:24 oznacza, że Bóg stworzył wszystko i panuje nad niebem oraz ziemią, więc nie można Go zamknąć w świątyni ani ograniczyć do miejsca …

i nie odbiera posługi z ludzkich rąk, jak gdyby czegoś potrzebował, bo sam daje wszystkim życie i oddech, i wszystko.

W Dziejach Apostolskich 17:25 Paweł wyjaśnia Ateńczykom, że Bóg nie potrzebuje ludzkiej pomocy ani darów, bo sam daje wszystkim życie, oddech i wszystko, co potrzebne. …

On z jednego człowieka wyprowadził cały rodzaj ludzki, aby zamieszkiwał całą powierzchnię ziemi. Określił właściwie czasy i granice ich zamieszkania,

Dzieje Apostolskie 17:26 przypomina, że cała ludzkość pochodzi od jednego człowieka, a Bóg wyznaczył ludziom czasy i miejsca zamieszkania. W kontekście przemówienia Pawła w Atenach …

aby szukali Boga, czy nie znajdą Go niejako po omacku. Bo w rzeczywistości jest On niedaleko od każdego z nas.

W Dziejach Apostolskich 17:27 Paweł wyjaśnia, że Bóg pragnie, aby ludzie Go szukali, choć mogą poznawać Go jakby „po omacku”. Nie jest On odległy: jako …

Bo w nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z waszych poetów: Jesteśmy bowiem z Jego rodu.

Dzieje Apostolskie 17:28 przypominają, że Bóg podtrzymuje życie każdego człowieka: dzięki Niemu żyjemy i działamy. Paweł cytuje także greckich poetów, by pokazać słuchaczom, że ludzie …

Będąc więc z rodu Bożego, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota albo do srebra, albo do kamienia, wytworu rąk i myśli człowieka.

Nie zważając na czasy nieświadomości, Bóg wzywa teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia,

dlatego że wyznaczył dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych.

Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni się wyśmiewali, a inni powiedzieli: Posłuchamy cię o tym innym razem.

Tak Paweł ich opuścił.

Niektórzy jednak przyłączyli się do niego i uwierzyli. Wśród nich Dionizy Areopagita i kobieta imieniem Damaris, a z nimi inni.

Dzieje Apostolskie 17:34 pokazują, że mimo drwin i wahania niektórzy uwierzyli w nauczanie Pawła o Jezusie. Wśród nich byli Dionizy Areopagita i Damaris. Werset przypomina, …