Księga Powtórzonego Prawa 32 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Uważajcie, niebiosa, na to, co powiem, słuchaj słów moich ust, ziemio.

Niech moja nauka spływa jak deszcz, niech moje słowo pada jak rosa, jak rzęsisty deszcz na zieleń, jak dobroczynny deszcz na trawę.

Bo chcę głosić imię Pana: uznajcie wielkość naszego Boga;

On jest Skałą, Jego dzieło jest doskonałe, bo wszystkie Jego drogi są słuszne; On jest Bogiem wiernym, a nie zwodniczym, On jest sprawiedliwy i prawy.

Księga Powtórzonego Prawa 32:4 przedstawia Boga jako niezawodną Skałę: Jego czyny są doskonałe, drogi słuszne, a On sam wierny i sprawiedliwy. W pieśni Mojżesza te …

Zgrzeszyły przeciw Niemu Nie-Jego-Dzieci, lecz ich zwyrodnienie, pokolenie wypaczone, nieprawe.

Więc tak chcesz odpłacać Panu, ludu głupi, niemądry? Czy nie On jest twoim ojcem, twoim stwórcą? Przecież On cię uczynił, umocnił.

Przypomnij sobie dawne dni. Rozważajcie lata poprzednich pokoleń. Zapytaj ojca, by ci oznajmił, i twoich starców, niech ci powiedzą.

Kiedy Najwyższy rozgraniczał narody, rozdzielał synów człowieczych, wtedy wytyczał ludom granice według liczby synów Izraela;

bo Jego lud jest własnością Pana, Jego wydzielonym dziedzictwem jest Jakub.

Znalazł go na pustej ziemi, na pustkowiu, wśród dzikiego wycia, opiekował się nim i pouczał, strzegł jak źrenicy oka.

Jak orzeł, który ożywia swoje gniazdo, krąży nad swoimi pisklętami, rozwija swoje skrzydła i bierze je, nosi je na sobie samym –

tak Pan sam go prowadził, nie było z nim obcego boga.

Wyprowadził go na wyżyny świata i żywił bogactwami pola. Pozwolił mu wysysać miód ze skały i oliwę z najtwardszej opoki.

Jeść śmietanę od krów i mleko od owiec wraz z łojem baranków, baranów, synów Baszanu, i kozłów razem z najczystszą pszenicą. Piłeś krew winogron – mocne wino.

Utył Jeszurun i wierzga – jesteś gruby, tłusty, otyły. Porzucił Boga, swego Stwórcę, znieważył Skałę, swoje ocalenie.

Obcymi bogami pobudzają Go do zazdrości i gniewają obrzydliwościami.

Składają ofiary złym duchom, nie Bogu, bogom, których oni nie znają, nowym, świeżo przybyłym – wasi przodkowie im nie służyli.

Gardzisz Skałą, która cię zrodziła, zapomniałeś o Bogu, który cię zrodził.

Pan zobaczył to i wzgardził, oburzony na własnych synów i córki.

I powiedział: Odwrócę od nich oblicze, zobaczę ich koniec, bo są narodem niestałym, dziećmi, w których nie ma wierności.

Mnie pobudzili do zazdrości nie-bogiem, rozjątrzyli Mnie swoimi czczymi bożkami; i Ja pobudzę ich do zazdrości nie-ludem, rozjątrzę ich głupim narodem.

Zapłonął żar mojego gniewu, który sięga do głębin Szeolu, pożera ziemię z plonami, zapala fundamenty gór.

Zgromadzę na nich nieszczęścia, wypuszczę na nich swoje strzały,

zmorzy ich głód, strawi ich gorączka i złośliwa zaraza. Wbiję w nich kły dzikich zwierząt z jadem tych, które pełzają w prochu.

Na dworze miecz będzie ich pozbawiał dzieci, a przerażenie w domach, zarówno młodzieńców, jak i panny, ssące niemowlę i starca.

I powiedziałem: Ja ich zgładzę, wygubię pamięć o nich wśród ludzi.

Ale bałem się drwiny wroga, że ich przeciwnicy będą się łudzić, mówiąc: Nasza ręka jest potężna, a nie Pan uczynił to wszystko.

Bo jest to plemię niemądre i pozbawione rozwagi.

Gdyby byli roztropni, zdołaliby pojąć, zważaliby na swój koniec:

Jak może jeden odpędzać tysiące, a dwóch odpierać dziesięć tysięcy? Dlatego, że sprzedała ich ich Skała, że Pan wydał ich na łup.

Bo ich skała nie jest jak nasza Skała, świadkami tego są nasi wrogowie.

Bo ich winny szczep pochodzi ze szczepu Sodomy lub z pól uprawnych Gomory; ich grona to grona trujące, które mają gorzkie jagody;

ich wino jest jadem smoków, gwałtowną trucizną żmij.

Czy nie jest to schowane u Mnie, opatrzone pieczęcią w moich skarbach?

Moja jest odpłata i kara, w dniu, gdy ich noga się potknie. Nadchodzi bowiem dzień klęski, ich los jest gotowy, już blisko.

Bo Pan obroni swój naród, okaże litość swoim sługom; gdy ujrzy, że ręka osłabła, że nie ma już niewolników ani wolnych.

I powie: A gdzie są ich bogowie, opoka, do której się uciekali?

Ci, którzy zjadali ich tłuste ofiary i pili wino z ich płynnych ofiar? Niech wstaną i niech wam pomogą, niech staną się waszą obroną.

W Księdze Powtórzonego Prawa 32:38 Bóg przez Mojżesza ironicznie pyta, czy obcy bogowie, którym Izraelici składali ofiary, potrafią im pomóc i ich ochronić. Odpowiedź jest …

Patrzcie teraz, że Ja jestem, Ja jeden, i nie ma ze Mną żadnego boga. Ja zabijam i Ja sam ożywiam, Ja ranię i Ja sam uzdrawiam, że nikt nie uwalnia z mojej ręki.

Podnoszę rękę ku niebu i mówię: Tak, Ja żyję na wieki.

Gdy wyostrzę błyszczący miecz i moja ręka wykona wyrok, pomszczę się na swoich wrogach, odpłacę tym, którzy Mnie nienawidzą.

Upoję krwią moje strzały, mój miecz napasie się mięsem, krwią poległych i uprowadzonych, głowami nieprzyjacielskich dowódców.

Chwalcie, narody, Jego lud: bo On odpłaci za krew swoich sług, odda zapłatę swoim wrogom, oczyści kraj swojego ludu.

Poszedł więc Mojżesz z Jozuem, synem Nuna, i wypowiedział wszystkie słowa tej pieśni do uszu ludu.

Gdy Mojżesz skończył wygłaszać wszystkie te słowa do całego Izraela,

powiedział do nich: Weźcie sobie do serca wszystkie te słowa, które ja wam dzisiaj ogłaszam, nakażcie waszym dzieciom pilnie strzec wszystkich słów tego Prawa.

Nie jest ono bowiem dla was rzeczą błahą, bo jest waszym życiem i dzięki niemu będziecie długo żyć na ziemi, do której idziecie przez Jordan, aby ją posiąść.

W Księdze Powtórzonego Prawa 32:47 Mojżesz podkreśla, że słowa Prawa nie są dla Izraelitów błahostką: mają je zachować, bo wiążą się z życiem i długim …

Potem Pan powiedział do Mojżesza tego samego dnia:

Wejdź na tę górę Abarim: górę Nebo, w ziemi Moabu naprzeciw Jerycha, i spójrz na ziemię Kanaan, którą daję w posiadanie Izraelitom.

Umrzesz tam na górze, na którą wejdziesz, i połączysz się ze swoimi przodkami, jak zmarł Aaron, twój brat, na górze Hor i połączył się ze swoimi przodkami.