Ewangelia Mateusza 19:1
Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileję i przeniósł się w granice Judei za Jordan.
Ewangelia Mateusza 19: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 30 | Biblia BibleGuided — Polski
Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileję i przeniósł się w granice Judei za Jordan.
Poszły za Nim wielkie tłumy i tam ich uzdrowił.
Ewangelia Mateusza 19:2 mówi, że za Jezusem szły wielkie tłumy, a On uzdrawiał ludzi. Pokazuje Jego współczucie i troskę o cierpiących, także w drodze do …
Przeczytaj pełną analizęWtedy podeszli do Niego faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, i zadali Mu pytanie: Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu?
W Ewangelii Mateusza 19:3 faryzeusze pytają Jezusa o rozwód, próbując Go wystawić na próbę. Pytanie, czy wolno oddalić żonę z jakiegokolwiek powodu, sprowadza małżeństwo do …
Przeczytaj pełną analizęOn odpowiedział: Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę?
I powiedział: Dlatego człowiek opuści ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i oboje będą jednym ciałem.
Tak więc nie są już dwojgiem, lecz jednym ciałem. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela.
Odparli Mu: Czemu więc Mojżesz polecił dać jej list rozwodowy i odprawić ją?
W Ewangelii Mateusza 19:7 faryzeusze pytają Jezusa, dlaczego Mojżesz dopuścił list rozwodowy i odprawienie żony, skoro Jezus podkreślił trwałość małżeństwa. Ich pytanie wystawia Go na …
Przeczytaj pełną analizęOdpowiedział im: Ze względu na zatwardziałość waszych serc Mojżesz pozwolił wam oddalać wasze żony, lecz od początku tak nie było.
A mówię wam: Kto oddala swoją żonę – chyba w wypadku nierządu – a bierze inną, popełnia cudzołóstwo. I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo.
Powiedzieli Mu uczniowie: Jeśli tak ma się sprawa człowieka z żoną, to nie warto się żenić.
Lecz On im odpowiedział: Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane.
Bo są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki takimi się urodzili; i są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili; a są i tacy bezżenni, którzy dla królestwa niebieskiego sami zostali bezżenni. Kto może pojąć, niech pojmuje!
Wtedy przyniesiono Mu dzieci, aby włożył na nie ręce i pomodlił się za nie; a uczniowie szorstko zabraniali im tego.
Ewangelia Mateusza 19:13 pokazuje, że ludzie przynosili dzieci do Jezusa, prosząc o Jego błogosławieństwo, lecz uczniowie próbowali ich powstrzymać. Scena ta podkreśla troskę Jezusa o …
Przeczytaj pełną analizęLecz Jezus powiedział: Pozwólcie dzieciom i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; bo do takich należy królestwo niebieskie.
Ewangelia Mateusza 19:14 pokazuje, że Jezus przyjmuje dzieci i nie pozwala uczniom odsuwać ich od Niego. Mówi, że do takich jak one należy królestwo niebieskie, …
Przeczytaj pełną analizęWłożył na nie ręce i poszedł stamtąd.
A oto podszedł do Niego pewien człowiek i zapytał: Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?
W Ewangelii Mateusza 19:16 pewien człowiek pyta Jezusa, co ma czynić, aby otrzymać życie wieczne. Jego pytanie pokazuje, że szuka wskazówek, jak żyć w sposób …
Przeczytaj pełną analizęOdpowiedział mu: Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry. A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania.
W Ewangelii Mateusza 19:17 Jezus odpowiada człowiekowi, który pyta, co czynić, by otrzymać życie wieczne. Wskazuje, że dobro ma źródło w Bogu, i wzywa do …
Przeczytaj pełną analizęZapytał Go: Które? Jezus odpowiedział: Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie,
W Ewangelii Mateusza 19:18 Jezus odpowiada na pytanie młodzieńca, które przykazania ma zachowywać, by osiągnąć życie wieczne. Wymienia zakazy zabijania, cudzołóstwa, kradzieży i fałszywego zeznawania. …
Przeczytaj pełną analizęczcij ojca i matkę oraz miłuj swojego bliźniego, jak siebie samego!
W Ewangelii Mateusza 19:19 Jezus wymienia przykazania szacunku wobec rodziców i miłości bliźniego. Pokazuje, że życie zgodne z Bożymi przykazaniami obejmuje zarówno rodzinę, jak i …
Przeczytaj pełną analizęOdpowiedział Mu młodzieniec: Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?
W Ewangelii Mateusza 19:20 młodzieniec twierdzi, że przestrzega przykazań, i pyta, czego jeszcze mu brakuje, by otrzymać życie wieczne. Jezus wskazuje następnie, że jego przywiązanie …
Przeczytaj pełną analizęJezus mu odpowiedział: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!
Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, bo miał wiele posiadłości.
Jezus zaś powiedział do swoich uczniów: Zaprawdę, mówię wam: Bogaty z trudnością wejdzie do królestwa niebieskiego.
Jeszcze raz wam mówię: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego.
Gdy uczniowie to usłyszeli, bardzo się przerazili i pytali: Kto więc może się zbawić?
Ewangelia Mateusza 19:25 pokazuje przerażenie uczniów, którzy po słowach Jezusa o trudności, z jaką bogaty wchodzi do królestwa niebieskiego, pytają, kto może dostąpić zbawienia. Ich …
Przeczytaj pełną analizęJezus spojrzał na nich i powiedział: U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe.
W Ewangelii Mateusza 19:26 Jezus odpowiada uczniom przerażonym pytaniem: „Kto więc może się zbawić?”. Zbawienie nie zależy od majątku ani ludzkich możliwości, lecz od Boga, …
Przeczytaj pełną analizęWtedy Piotr powiedział do Niego: Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, co więc otrzymamy?
Jezus zaś powiedział do nich: Zaprawdę, mówię wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swoim tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela.
I każdy, kto dla mojego imienia opuści dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i odziedziczy życie wieczne.
Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi.
Jezus odwołuje się do zamysłu Stwórcy z początku stworzenia. Przypomina, że Mojżeszowe pozwolenie na oddalenie żony było odpowiedzią na zatwardziałość ludzkich serc, a nie pierwotnym zamysłem Boga.
Jezus uznaje, że nie wszyscy przyjmują tę naukę w taki sam sposób. Wspomina także o bezżenności podejmowanej ze względu na królestwo niebieskie.
Jezus sprzeciwia się uczniom, którzy odpychają dzieci, i przyjmuje je z czułością. Królestwo niebieskie należy do tych, których uczniowie nie powinni uważać za nieważnych.
Rozmowa z młodzieńcem pokazuje, że samo deklarowanie przestrzegania przykazań nie rozstrzyga o gotowości do pójścia za Jezusem. Przywiązanie do posiadłości okazuje się przeszkodą, której człowiek nie potrafi łatwo pokonać.
Zbawienie nie jest osiągnięciem, którym człowiek może się chlubić; Jezus wskazuje na możliwość działania Boga. Obietnica dla uczniów idzie w parze z zasadą, że pierwsi mogą stać się ostatnimi, a ostatni pierwszymi.
Rozdział rozpoczyna się po przejściu Jezusa z Galilei na obszar Judei za Jordanem. Pytanie faryzeuszów o rozwód wpisuje się w ówczesne spory o interpretację przepisów dotyczących oddalenia żony; Jezus odpowiada, odwołując się do opisu stworzenia i do zatwardziałości ludzkich serc. Jego słowa o dzieciach podważają postawę uczniów, którzy próbują nie dopuścić ich do Nauczyciela. W rozmowie o życiu wiecznym pojawia się człowiek zamożny, a reakcja uczniów pokazuje, jak radykalne wydaje im się ostrzeżenie przed bogactwem.
Rozdział składa się z kilku kolejnych scen połączonych nauczaniem Jezusa i reakcjami słuchaczy: sporu o rozwód (wersety 3–9), rozmowy o bezżenności (10–12), przyjęcia dzieci (13–15), spotkania z zamożnym człowiekiem (16–22), nauki o bogactwie i zbawieniu (23–26) oraz obietnicy danej uczniom zakończonej przestrogą o pierwszych i ostatnich (27–30). Powracający układ pytania, odpowiedzi i zdziwienia uczniów podkreśla, jak nauczanie Jezusa koryguje ich przyjęte wyobrażenia.
Jezus ukazuje Boży zamysł dla małżeństwa, a jednocześnie uznaje bezżenność podejmowaną ze względu na królestwo niebieskie. Jego przyjęcie dzieci podkreśla, że dostęp do królestwa nie zależy od pozycji społecznej. Spotkanie z zamożnym człowiekiem odsłania napięcie między przestrzeganiem przykazań a całkowitym zaufaniem i naśladowaniem Jezusa. Słowa „u Boga wszystko jest możliwe” kierują uwagę na Boże działanie w zbawieniu, zaś finał rozdziału ostrzega, że Boża ocena nie pokrywa się z ludzkimi kryteriami pierwszeństwa.
Rozdział porusza tematy, które mogą wiązać się z silnymi emocjami: małżeństwo, rozstanie, bezżenność, rodzicielstwo, pieniądze i poczucie wartości. Może skłaniać do refleksji nad wiernością, bezpieczeństwem, przywiązaniem i nadzieją, ale nie zastępuje indywidualnego wsparcia duszpasterskiego ani profesjonalnej pomocy. Wersety o małżeństwie nie powinny być wykorzystywane do uciszania osoby doświadczającej przemocy ani do wywierania presji, by pozostała w niebezpiecznej sytuacji.
Rozdział zachęca wspólnoty do traktowania z powagą godności dzieci, wierności w relacjach i potrzeb osób narażonych na krzywdę. Wzywa też do uczciwego namysłu nad wpływem majątku i statusu na decyzje oraz relację z Bogiem. Nauka o nagrodzie dla uczniów nie sprowadza naśladowania Jezusa do transakcji: prowadzi raczej do zaufania, że Bóg widzi ponoszone koszty i potrafi odwrócić ludzkie hierarchie.
Jezus wskazuje, że małżeństwo od początku było rozumiane jako zjednoczenie mężczyzny i kobiety. Wyjaśnia też, że pozwolenie Mojżesza wiązało się z zatwardziałością ludzkich serc, a nie z pierwotnym zamysłem Boga.
Jezus stwierdza, że nie wszyscy są w stanie przyjąć tę naukę. Wymienia różne sytuacje bezżenności, w tym bezżenność podejmowaną ze względu na królestwo niebieskie.
W spotkaniu z młodzieńcem przeszkodą okazuje się jego silne przywiązanie do posiadłości. Jezus nie mówi, że zbawienie jest niemożliwe dla człowieka zamożnego, lecz podkreśla, że u ludzi jest to niemożliwe, a u Boga wszystko jest możliwe.
To ostrzeżenie, że ludzkie miary zasługi, pozycji i pierwszeństwa nie wyznaczają Bożej oceny. Królestwo Boże nie jest nagrodą zależną od społecznego statusu ani powodem do wywyższania się.
W rozdziale spotykają się radość przyjętych dzieci, smutek młodzieńca odchodzącego od Jezusa i lęk uczniów wobec trudnych słów o zbawieniu. Jezus zauważa ludzi, których inni odsuwają, i przypomina, że to, co przekracza ludzkie możliwości, pozostaje możliwe dla Boga.
Jezus odpowiada na pytanie faryzeuszów, przechodząc od sporu o dopuszczalne podstawy rozwodu do tekstu o stworzeniu i jedności małżeńskiej. Następnie rozróżnia przyjęcie bezżenności jako powołania, przestrzeganie przykazań i gotowość do naśladowania Go. Kolejne sceny łączy pytanie o to, kto może uczestniczyć w królestwie i na jakich zasadach.
Praktyczny wymiar rozdziału dotyczy troski o relacje, uważnego przyjmowania dzieci i odpowiedzialnego podejścia do dóbr materialnych. Jezus nie pozwala, by majątek stał się ważniejszy niż naśladowanie Go. Końcowa zasada o pierwszych i ostatnich podważa przekonanie, że pozycja lub zasługi dają prawo do wywyższania się.
W centrum rozdziału znajduje się zaufanie Bogu, którego możliwości przekraczają ludzkie ograniczenia. Życie wieczne nie jawi się tu jako zdobycz ani nagroda za bezbłędność, lecz jako rzeczywistość związana z pójściem za Jezusem i Bożym działaniem. Obietnica przyszłego odrodzenia nadaje nadzieję wyrzeczeniom uczniów, a ostatnie zdanie przypomina, że ostateczne pierwszeństwo należy do porządku ustanawianego przez Boga.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.