Księga Sędziów 8 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Potem powiedzieli do niego mężczyźni Efraima: Cóż to za sposób postępowania z nami, że idąc walczyć z Madianitami, nie wezwałeś nas? I bardzo się z nim spierali.

Odpowiedział im: Czy teraz zrobiłem coś większego w porównaniu z wami? Czy nie lepszy jest ostatni zbiór u Efraima niż pierwszy u Abiezera?

W wasze ręce wydał Bóg dowódców madianickich: Oreba i Zeeba. Cóż więcej mogłem zrobić w porównaniu z wami? Na te słowa uspokoiło się ich oburzenie przeciwko niemu.

Potem Gedeon przybył nad Jordan i przeprawił się on sam razem z trzystu mężczyznami, którzy z nim byli, a byli oni zmęczeni i głodni.

Powiedział więc do mieszkańców Sukkot: Dajcie, proszę, po bochenku chleba oddziałowi, który idzie za mną, bo jest zmęczony, a jestem w pościgu za Zebachem i Salmunną – królami madianickimi.

Odpowiedzieli mu zwierzchnicy z Sukkot: Czy dłoń Zebacha i Salmunny jest już w twoim ręku, żebyśmy mieli dać chleba twojemu wojsku?

Odpowiedział im Gedeon: Kiedy Pan wyda w moją rękę Zebacha i Salmunnę, wtedy wymłócę wasze ciała cierniami pustyni i ostami.

Udał się stamtąd do Penuel i tymi samymi słowami co poprzednio zwrócił się do jego mieszkańców. Penuelczycy odpowiedzieli mu tak jak poprzednio mieszkańcy Sukkot.

Penuelczykom dał podobną odpowiedź jak mieszkańcom Sukkot: Kiedy wrócę w pokoju, zburzę tę twierdzę.

Księga Sędziów 8:9 pokazuje, że Gedeon zapowiada mieszkańcom Penuel zburzenie ich twierdzy po powrocie z wyprawy. Odpowiada im tak samo jak mieszkańcom Sukkot, którzy odmówili …

Zebach i Salmunna byli w Karkor, przy czym ich wojsko liczyło około piętnastu tysięcy mężczyzn. Była to reszta wojska ludu ze Wschodu. Liczba poległych dochodziła bowiem do stu dwudziestu tysięcy dobywających miecza.

Drogą mieszkańców namiotów przeszedł Gedeon na wschód od Nobach i Jogbeha i uderzył na obóz, który czuł się bezpiecznie.

Zebach i Salmunna uciekli, lecz on ich dogonił i pojmał obu królów madianickich, Zebacha i Salmunnę, a cały obóz rozbił.

Po bitwie wracał Gedeon, syn Joasza, przez wzgórze Chares.

Po zatrzymaniu młodzieńca spośród mieszkańców Sukkot przepytał go, a on spisał dla niego przywódców Sukkot i jego starszych mężczyzn.

Udał się do mieszkańców Sukkot i powiedział: Oto Zebach i Salmunna, z powodu których urągaliście mi, mówiąc: Czy dłoń Zebacha i Salmunny jest już w twoim ręku, żebyśmy dali chleba twoim zmęczonym ludziom?

Po pojmaniu starszych miasta i wzięciu cierni pustyni oraz ostów ukarał nimi mieszkańców Sukkot.

Zburzył ponadto twierdzę Penuel i zabił mieszkańców tego miasta.

Następnie zwrócił się do Zebacha i Salmunny: Jacy to byli mężczyźni, których zabiliście pod Taborem? Odpowiedzieli: Podobni do ciebie. Każdy z nich miał wygląd królewskiego syna.

To byli moi bracia, synowie mojej matki! – – odpowiedział – Na życie Pana! Gdybyście ich puścili żywych, nie zabiłbym was.

Potem dał rozkaz Jeterowi, swojemu pierworodnemu synowi: Wstań! Zabij ich! Lecz młodzieniec nie wydobył miecza, bo się bał; był bowiem jeszcze chłopcem.

Wtedy powiedzieli Zebach i Salmunna: Wstań ty i wymierz nam cios, bo jaki mężczyzna, taka i jego siła. Wstał więc Gedeon i zabił Zebacha i Salmunnę, a następnie zabrał półksiężyce wiszące na szyjach ich wielbłądów.

W tym czasie izraelscy mężczyźni powiedzieli do Gedeona: Panuj nad nami, ty, twój syn i twój wnuk, ponieważ wybawiłeś nas z rąk Madianitów.

Lecz Gedeon im odpowiedział: Nie ja będę panował nad wami ani też mój syn: Pan będzie panował nad wami.

Następnie Gedeon zwrócił się do nich: Mam do was usilną prośbę: niech każdy da mi nausznicę ze swojego łupu. Pobici mieli bowiem złote nausznice, bo byli Izmaelitami.

Chętnie damy! – odpowiedzieli. Rozpostarli więc płaszcz i każdy rzucał na niego po nausznicy ze swojego łupu.

Waga złotych nausznic, o które prosił, wyniosła tysiąc siedemset syklów złota, nie licząc półksiężyców, kolczyków i purpury, które nosili królowie madianiccy, ani też nie licząc łańcuszków wiszących na szyjach wielbłądów.

Gedeon zrobił z nich efod, który umieścił w swojej miejscowości, Ofra. Wszyscy więc Izraelici, czcząc go, dopuścili się nierządu. To bowiem stało się sidłem dla Gedeona i jego domu.

Tak oto Madianici zostali poniżeni wobec Izraelitów i nie podnieśli już więcej głowy, a kraj żył w spokoju przez czterdzieści lat, to jest przez czas życia Gedeona.

Jerubbaal, syn Joasza, wrócił i mieszkał w swoim domu.

Gedeon miał siedemdziesięciu własnych synów, miał bowiem wiele żon.

Jedna z jego drugorzędnych żon, mieszkająca w Sychem, urodziła mu syna, którego nazwał imieniem Abimelek.

Po jakimś czasie Gedeon, syn Joasza, umarł w szczęśliwej starości i pochowano go w grobie Joasza, jego ojca, w Ofra Abiezera.

Jednak po śmierci Gedeona Izraelici znów się odwrócili od Pana. Uprawiali nierząd z Baalami i ustanowili Baal-Berita swoim bogiem.

Izraelici znów nie pamiętali o Panu, swoim Bogu, który ich wybawił z rąk wszystkich wrogów dokoła.

Nie okazali też życzliwości domowi Jerubbaala-Gedeona w zamian za wszystkie dobrodziejstwa, jakie wyświadczył on Izraelowi.

Księga Sędziów 8:35 potępia niewdzięczność Izraelitów wobec rodziny Gedeona, który wcześniej wyświadczył dobro Izraelowi. Po jego śmierci ludzie nie odwzajemnili tej życzliwości. W kontekście kolejnych …