Księga Sędziów 9 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Abimelek, syn Jerubbaala, udał się do Sychem, do braci swojej matki, i tak przemówił do nich, jak również do wszystkich członków rodu swojej matki:

Sprawcie, proszę, by to, co mówię, dotarło do uszu wszystkich możnych Sychem: Co będzie dla was lepsze? Czy żeby panowało nad wami siedemdziesięciu mężczyzn, wszyscy synowie Jerubbaala, czy – byście mieli nad sobą tylko jednego człowieka? Pamiętajcie jednak, że jestem z waszej kości i waszego ciała!

Bracia jego matki opowiadali o nim w ten sam sposób wszystkim możnym miasta Sychem, tak że ich serce skłaniało się ku Abimelekowi, bo mówili: To nasz brat!

Dali mu ponadto siedemdziesiąt syklów srebra ze świątyni Baal-Berita. Abimelek zaś przyjął za nie do swojego towarzystwa wielu nicponiów i awanturników, którzy za nim poszli.

Udał się też do domu swojego ojca w Ofra i na jednym kamieniu wymordował swoich braci, synów Jerubbaala, w liczbie siedemdziesięciu mężczyzn. Ocalał tylko Jotam, najmłodszy syn Jerubbaala, ponieważ się ukrył.

Następnie wszyscy możni miasta Sychem oraz cały gród Millo zgromadzili się i po przyjściu pod dąb, gdzie stała stela w Sychem, ogłosili Abimeleka królem.

Doniesiono o tym Jotamowi, którzy po przyjściu stanął na szczycie góry Garizim, a podniósłszy głos, tak do nich wołał: Posłuchajcie mnie, możni Sychem, a Bóg usłyszy także was.

Zebrały się drzewa, aby namaścić króla nad sobą. Powiedziały do oliwki: Króluj nad nami!

Odpowiedziała im oliwka: Czy mam się wyrzec mojej oliwy, która służy czci bogów i ludzi, aby pójść i kołysać się ponad drzewami?

Z kolei zwróciły się drzewa do drzewa figowego: Chodź ty i króluj nad nami!

Odpowiedziało im drzewo figowe: Czy mamy się wyrzec mojej słodyczy i mojego wybornego owocu, aby pójść i kołysać się ponad drzewami?

Następnie powiedziały drzewa do krzewu winnego: Chodź ty i króluj nad nami!

Krzew winny im odpowiedział: Czy mam się wyrzec mojego soku, rozweselającego bogów i ludzi, aby pójść i kołysać się ponad drzewami?

Wówczas powiedziały wszystkie drzewa do krzewu cierniowego: Chodź ty i króluj nad nami!

Odpowiedział krzew cierniowy drzewom: Jeśli naprawdę chcecie mnie namaścić na króla, chodźcie i odpoczywajcie w moim cieniu! A jeśli nie, niech ogień wyjdzie z krzewu cierniowego i spali cedry libańskie.

A zatem czyńcie zgodnie z prawdą i z prawem postąpili, wybrawszy na króla Abimeleka? Czy dobrze obeszliście się z Jerubbaalem i jego rodem? Czy doceniliście dobrodziejstwa jego ręki?

Oto podczas gdy mój ojciec walczył za was, gdy narażał swoje życie, aby was wybawić z rąk Madianitów,

wy dziś powstaliście przeciwko rodowi mojego ojca, wy wymordowaliście jego synów, siedemdziesięciu mężczyzn na jednym kamieniu, wy wybraliście Abimeleka, syna jego niewolnicy, na króla nad możnymi z Sychem, dlatego że jest waszym bratem!

Jeśli zgodnie z prawdą i prawem postąpiliście dziś względem Jerubbaala i jego rodu, w takim razie radujcie się z Abimeleka, a on niech się cieszy z was.

Jeśli zaś nie, niech ogień wyjdzie z Abimeleka i pochłonie możnych z Sychem i grodu Millo, i niech ogień wyjdzie z możnych Sychem i grodu Millo, i niech pochłonie Abimeleka.

Potem Jotam uciekł i ukrył się; udał się do Beer i tam zamieszkał z obawy przed swoim bratem Abimelekiem.

Abimelek sprawował władzę nad Izraelem przez trzy lata.

Następnie Bóg zesłał ducha niezgody między Abimelekiem a możnymi z Sychem, i możni z Sychem zbuntowali się przeciwko Abimelekowi

po to, by pomszczona została zbrodnia dokonana na siedemdziesięciu synach Jerubbaala i aby odpowiedzialność za ich krew spadła na Abimeleka, ich brata, który ich wymordował, i na możnych z Sychem, którzy mu pomagali w zabiciu jego braci.

A więc możni z Sychem zrobili zasadzkę na szczycie góry i napadali na każdego, kto przechodził tamtą drogą. Doniesiono o tym Abimelekowi.

W dodatku Gaal, syn Obeda, przyszedł do Sychem w towarzystwie swoich braci i pozyskał sobie zaufanie możnych z Sychem.

Po wyjściu na pole zrywali winogrona i tłoczyli je, urządzając zabawy. Weszli też do świątyni swoich bogów, gdzie jedli i pili oraz złorzeczyli Abimelekowi.

Powiedział też Gaal, syn Obeda: Kim jest Abimelek, a i czym Sychem, abyśmy mieli mu służyć? Czy nie jest on synem Jerubbaala, a Zebul jego urzędnikiem? Służcie raczej ludziom Chamora, ojca Sychem. Dlaczego mielibyśmy służyć jemu?

Gdyby tylko ktoś dał mi do rąk ten lud, to usunąłbym Abimeleka! Powiedziałbym do Abimeleka: Weź swoje wojsko i wychodź!

Słowa Gaala, syna Obeda, usłyszał Zebul, przełożony tego miasta, i uniósł się gniewem.

Podstępnie wysłał do Abimeleka posłów z wiadomością: Oto Gaal, syn Obeda, i jego bracia przybyli do Sychem i podburzyli miasto przeciwko tobie.

Wstań wobec tego w nocy ty i lud, który jest z tobą, i zrób zasadzkę w polu.

Rankiem, gdy słońce wzejdzie, wstań i uderz na miasto, a gdy on i lud, który z nim jest, zwróci się przeciwko tobie, uczynisz z nim to, co potrafi twoja ręka.

Wstał więc Abimelek i jego lud w nocy i w czterech miejscach zrobili zasadzkę przeciwko Sychem.

Gdy Gaal, syn Obeda, wyszedł i stanął w bramie miasta, wyszedł też Abimelek z zasadzki wraz ze swoim ludem.

Gaal, zobaczywszy lud, zwrócił się do Zebula: Oto jacyś ludzie schodzą ze szczytu góry. Odpowiedział mu Zebul: To cień góry, a ty go bierzesz za ludzi.

Ponownie zwrócił się Gaal, mówiąc: Oto jacyś ludzie schodzą od strony Pępka Ziemi, podczas gdy inny oddział idzie drogą od Dębu Wieszczków.

Wtedy powiedział Zebul do niego: Gdzie są teraz twoje usta, które mówiły: Kim jest Abimelek, abyśmy mieli mu służyć? Czy to nie ten lud, któremu okazałeś pogardę? Wyjdź teraz i walcz z nim!

Gaal wyszedł na czele możnych z Sychem i rozpoczął bitwę z Abimelekiem.

Nacierał na niego Abimelek, gdy tamten przed nim uciekał. I wielu wojowników zginęło w drodze do bramy.

Po tym wydarzeniu pozostał Abimelek w Arum, a Zebul, wypędziwszy Gaala i jego braci, zabronił im mieszkać w Sychem.

Następnego dnia jednak lud wyszedł na pole i doniesiono o tym Abimelekowi.

Wystąpił więc na czele wojska, podzielił je na trzy oddziały i zaczaił się w polu. Widząc lud wychodzący z miasta, uderzył na niego i pobił.

Podczas gdy Abimelek i jego oddziały uderzyły na niego i stanęły pod bramą miasta, dwa inne oddziały napadły na wszystkich tych, którzy byli w polu, i pobiły ich.

Przez cały ten dzień nacierał Abimelek na miasto, a po zdobyciu go wymordował ludność, która w nim była, miasto zaś zburzył i porozrzucał na nim sól.

Kiedy to usłyszeli możni Migdal-Sychem, schronili się do podziemia świątyni boga Baal-Berita.

Doniesiono Abimelekowi, że tam schronili się wszyscy możni Migdal-Sychem.

Sam więc Abimelek i cały jego lud udali się na wzgórze Salmon. Zabrał ze sobą siekierę, uciął gałąź z drzewa, a podniósłszy ją, włożył sobie na ramiona i powiedział do swojego otoczenia: Co zobaczycie, że ja robię, róbcie szybko za moim przykładem!

Wszyscy więc jak jeden mąż, uciąwszy po gałęzi, szli za Abimelekiem i składali je wokół podziemia. Następnie spalili ogniem podziemie i w ten sposób zginęli tam wszyscy mieszkańcy Migdal-Sychem, mężczyźni i kobiety w liczbie około tysiąca.

Następnie ruszył Abimelek na Tebes, obległ je i zdobył.