Księga Sędziów 7 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wstał więc o świcie Jerubbaal, czyli Gedeon, wraz z całym zgromadzonym ludem i rozbił obóz u źródeł Charod. Obozowisko Madianitów leżało na północ od pagórka More w dolinie.

Pan powiedział do Gedeona: Zbyt liczny jest lud przy tobie, abym w jego ręce wydał Madianitów, bo Izrael mógłby przywłaszczyć sobie chwałę z pominięciem Mnie i mówić: Moja ręka wybawiła mnie.

Wobec tego tak wołaj do uszu ludu: Ten, który się boi i drży, niech zawróci ku górze Gilead i chroni się. Tak więc odeszło z ludu dwadzieścia dwa tysiące, a pozostało dziesięć tysięcy.

Pan powiedział do Gedeona: Jeszcze zbyt liczny jest lud. Zaprowadź go nad wodę, gdzie ci go wypróbuję. Będzie tak: o którym powiem: Ten pójdzie z tobą! – on pójdzie z tobą. O którym zaś powiem: Ten nie pójdzie z tobą! – on nie pójdzie.

W Księdze Sędziów 7:4 Bóg nakazuje Gedeonowi zaprowadzić lud nad wodę i zapowiada, że go tam wypróbuje, wskazując, którzy mężczyźni pójdą z nim. W kontekście …

Zaprowadził więc lud nad wodę, a Pan powiedział do Gedeona: Wszystkich, którzy będą chłeptać wodę językiem, podobnie jak pies, pozostawisz po jednej stronie, a tych wszystkich, którzy przy piciu uklękną, pozostawisz po drugiej stronie.

Liczba tych, którzy chłeptali z ręki podnoszonej do ust, wynosiła trzystu mężczyzn. Wszyscy inni, pijąc, zginali kolana.

Pan powiedział wówczas do Gedeona: Z pomocą tych trzystu mężczyzn, którzy chłeptali wodę językiem, wybawię was i w twoje ręce wydam Madianitów. Wszyscy inni mężczyźni niech wracają do siebie.

Lud wziął ze sobą żywność i rogi, a Gedeon odesłał izraelskich mężczyzn, każdego do swojego namiotu, z wyjątkiem tych trzystu mężczyzn. A obóz Madianitów znajdował się w dolinie poniżej jego stanowiska.

Tej samej nocy Pan przemówił do niego: Wstań i idź do obozu, bo wydałem go w twoje ręce.

Jeżeli boisz się iść sam, udaj się do obozu z twoim sługą, Purą.

Usłyszysz, co oni mówią. Wzmocnią się potem twoje ręce i ruszysz na obóz. Zszedł więc on i jego sługa, Pura, aż do krańca przednich straży obozu.

Madianici, Amalekici i cały lud ze Wschodu leżeli w dolinie, zebrani tak licznie jak szarańcza. Ich wielbłądów było bez liczby – jak piasku nad brzegiem morskim.

Gdy Gedeon zbliżył się do tego miejsca, właśnie pewien mężczyzna opowiadał swojemu towarzyszowi sen. Mówił on: Oto miałem sen. Zdawało mi się, że bochen chleba jęczmiennego przytoczył się do obozu Madianitów, dosięgnął namiotu, uderzył w niego, powodując upadek, wywrócił go do góry dołem, tak że namiot upadł.

Odpowiedział mu jego towarzysz, mówiąc: Nie może to być nic innego jak miecz Gedeona, syna Joasza, Izraelity. Bóg wydał w jego ręce Madianitów i cały obóz.

Kiedy Gedeon usłyszał opowiadanie o śnie i jego wyjaśnienie, oddał pokłon Bogu, a po powrocie do obozu izraelskiego powiedział: Powstańcie! Oto Pan wydał w wasze ręce obóz Madianitów.

Wówczas Gedeon rozdzielił tych trzystu mężczyzn na trzy oddziały, dał każdemu z nich do ręki rogi i puste dzbany, a w nich pochodnie.

Patrzcie na mnie – powiedział im – i róbcie to samo, co ja. Oto ja dojdę do krańca obozu, a co ja będę robić, i wy róbcie.

Gdy zatrąbię w róg ja i wszyscy, którzy są ze mną, wówczas i wy zatrąbicie w rogi dokoła obozu i będziecie wołać: Za Pana i za Gedeona!

Gedeon i stu mężczyzn, którzy mu towarzyszyli, doszli do krańca obozu w chwili, gdy tuż po zmianie następowało czuwanie środkowej straży nocnej. Zatrąbili w rogi i potłukli dzbany, które trzymali w swoich rękach.

Natychmiast zatrąbiły w rogi także te trzy oddziały i potłukły dzbany. Wziąwszy zaś w lewą rękę pochodnie, a w prawą rogi, aby na nich trąbić, wołali: Za Pana i za Gedeona!

I przystanęli, każdy na swoim miejscu, dokoła obozu. Powstali wtedy wszyscy w obozie, zaczęli krzyczeć i uciekać.

Podczas gdy tych trzystu mężczyzn trąbiło na rogach, Pan sprawił, że w całym obozie jeden przeciw drugiemu skierował miecz. Obóz uciekł do Bet-Haszszitta ku Sartan aż do granicy Abel-Mechola obok Tabbat.

Księga Sędziów 7:22 opisuje, że podczas dźwięku rogów Pan wywołał zamęt w obozie Madianitów, przez co zwrócili miecze przeciw sobie i uciekli. Zwycięstwo nie wynikało …

Zebrali się izraelscy mężczyźni z pokolenia Neftalego, Asera i z całego pokolenia Manassesa i urządzili pościg za Madianitami.

Gedeon rozesłał gońców do wszystkich gór efraimskich, by powiedzieli: Zejdźcie na spotkanie z Madianitami i zajmujcie przed nimi wszystkie źródła wodne aż do Bet-Bara i Jordanu. Zebrali się więc wszyscy mężczyźni Efraima i zajęli źródła wodne aż do Bet-Bara i Jordanu.

Ujęli przy tym dwóch dowódców madianickich: Oreba i Zeeba. Oreba zabili na skale Oreba, a Zeeba przy tłoczni Zeeba. Nadal ścigali Madianitów, a głowy Oreba i Zeeba przynieśli Gedeonowi za Jordan.