Księga Rodzaju 31 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Jakub słyszał, jak synowie Labana mówili: Jakub zabrał wszystko, co posiadał nasz ojciec, i z mienia naszego ojca dorobił się całego tego majątku.

I Jakub widział, że Laban zmienił się wobec niego i nie był już taki jak przedtem.

Wtedy Pan powiedział do Jakuba: Wróć do ziemi twoich przodków, do twojego rodzinnego kraju, Ja zaś będę z tobą.

Księga Rodzaju 31:3 opisuje polecenie Boga skierowane do Jakuba, by wrócił do kraju swoich przodków, wraz z obietnicą: „Ja zaś będę z tobą”. W obliczu …

Jakub, który był na pastwisku przy swojej trzodzie, kazał wezwać do siebie Rachelę i Leę

i powiedział im: Widzę po wyrazie twarzy waszego ojca, że nie jest on dla mnie taki jak dawniej, lecz Bóg mojego ojca był ze mną.

Księga Rodzaju 31:5 opisuje, jak Jakub wyjaśnia Lei i Racheli, że Laban zmienił swoje nastawienie wobec niego. Mimo tej niechęci Jakub ufa, że Bóg jego …

Wy same najlepiej wiecie, że choć z całych sił służyłem waszemu ojcu,

W Księdze Rodzaju 31:6 Jakub mówi Lei i Racheli, że wiedzą, jak ciężko pracował dla ich ojca, Labana. Podkreśla, że jego wysiłek nie oznaczał uczciwego …

on jednak oszukiwał mnie i wielokrotnie zmieniał mi zapłatę; i tylko Bóg bronił mnie przed krzywdą.

W Księdze Rodzaju 31:7 Jakub wyjaśnia Lei i Racheli, że Laban wielokrotnie zmieniał ustaloną zapłatę, lecz Bóg nie dopuścił, by spotkała go krzywda. Werset opisuje …

Gdy bowiem wasz ojciec mówił: Owce pstre będą twoją zapłatą, wszystkie rodziły się pstre; gdy zaś mówił: Cętkowane będą dla ciebie zapłatą – wszystkie rodziły się cętkowane.

I tak Bóg wydzielił część dobytku waszego ojca i dał ją mnie.

Bo gdy nadchodził czas parzenia się trzody, widziałem we śnie, jak samce pokrywające trzody były pstre, cętkowane i łaciate,

i wtedy anioł Boga wołał na mnie we śnie: Jakubie, a gdy mu odpowiadałem: Słucham,

mówił: Spójrz i przypatrz się: wszystkie samce pokrywające trzodę są pstre, cętkowane i łaciate; widzę bowiem, jak Laban z tobą postępuje.

Ja jestem Bóg z Betel, gdzie namaściłeś stelę i gdzie złożyłeś mi ślub. Teraz więc przygotowuj się do drogi, opuść ten kraj i wróć do twojej rodzinnej ziemi!

Na te słowa Rachela i Lea powiedziały do niego: Czy mamy ponadto jakiś udział w majątku naszego ojca?

Przecież obchodził się z nami jak z obcymi, bo nie tylko wziął za nas zapłatę, ale jeszcze wykorzystał naszą własność na własny użytek.

W Księdze Rodzaju 31:15 Rachela i Lea wyjaśniają, dlaczego czują się obco w domu ojca: Laban nie tylko otrzymał zapłatę za wydanie ich za Jakuba, …

Słusznie więc całe mienie, które Bóg oddzielił od mienia naszego ojca, należy do nas i do naszych synów. Teraz więc rób to wszystko, co Bóg ci rozkazał!

Wtedy Jakub podjął postanowienie i wsadził swoje dzieci i żony na wielbłądy.

Zabrał wszystkie swoje stada i cały majątek, który zdobył – własny majątek, którego się dorobił w Paddan-Aram – i ruszył w drogę do swojego ojca, Izaaka, do kraju Kanaan.

Gdy Laban poszedł strzyc owce, Rachela ukradła mu posążki domowe.

Jakub zaś wprowadził w błąd Labana Aramejczyka, nie dając mu poznać po sobie, że zamierzał uciec.

Tak więc uciekł on wraz z całym dobytkiem i, rozpoczynając wędrówkę, przeprawił się przez rzekę, a potem skierował się w stronę wyżyny Gilead.

A gdy na trzeci dzień Laban dowiedział się, że Jakub uciekł,

zebrał swoich krewnych i wyruszył za nim w pościg. Po siedmiu dniach dogonił go na wyżynie Gilead.

Ale tej samej nocy Bóg ukazał się we śnie Labanowi Aramejczykowi i powiedział do niego: Uważaj, abyś w rozmowie z Jakubem niczego od niego nie żądał.

Laban dogonił Jakuba, gdy ten rozbił swoje namioty na tej wyżynie. Laban i jego krewni również rozbili namioty na wyżynie Gilead.

I wtedy Laban powiedział do Jakuba: Co uczyniłeś? Oszukałeś mnie i uprowadziłeś moje córki jak branki wojenne!

Czemu uciekłeś potajemnie i okradłeś mnie? Nic mi nie powiedziałeś, a przecież odprawiłbym cię z radością: z pieśniami, bębnami i cytrami!

Nawet nie dałeś mi ucałować moich wnuków i moich córek. Postąpiłeś nierozsądnie!

Mógłbym teraz obejść się z wami surowo; ale Bóg waszego ojca tak mi powiedział ubiegłej nocy: Uważaj, abyś w rozmowie z Jakubem niczego od niego nie żądał.

Gdy już jednak ruszyłeś w drogę, bo bardzo tęskniłeś za rodziną twojego ojca, to czemu ukradłeś mi moje posążki?

Jakub dał Labanowi taką odpowiedź: Bałem się, myśląc, że siłą odbierzesz mi także twoje córki.

Ten zaś, u którego znajdziesz swoje posążki, niech straci życie! W obecności naszych krewnych przeszukaj to, co jest przy mnie, i zabierz je sobie. Jakub nie wiedział bowiem, że to Rachela je ukradła.

Laban wszedł więc do namiotu Jakuba, do namiotu Lei i dwóch niewolnic, lecz nic nie znalazł. Gdy wyszedł z namiotu Lei, wszedł do namiotu Racheli.

Rachela zaś wzięła wcześniej posążki i włożyła pod siodło wielbłąda, i na nich usiadła. A gdy Laban przeszukał cały namiot i nic nie znalazł,

powiedziała do ojca: Nie bierz mi tego za złe, panie mój, że nie mogę wstać, bo mam kobiecą przypadłość. Mimo więc poszukiwań Laban nie znalazł posążków.

Wtedy Jakub rozgniewał się i zaczął robić Labanowi gorzkie wyrzuty tymi słowami: Jaki występek i jaką nieprawość popełniłem, że mnie ścigasz,

że przetrząsasz wszystkie moje rzeczy? Co swojego znalazłeś wśród tych rzeczy, które są moje? Połóż to przed moimi i twoimi krewnymi i niech oni powiedzą, kto z nas ma słuszność!

Dwadzieścia lat byłem u ciebie. Twoje owce i kozy nie roniły. Baranów z twojej trzody nie jadałem.

W Księdze Rodzaju 31:38 Jakub przypomina Labanowi, że przez dwadzieścia lat wiernie pilnował jego stad i nie korzystał z nich dla własnej korzyści: owce i …

Sztuki rozszarpanej przez dzikie zwierzę nie przynosiłem ci; dawałem za to moją sztukę. Jeśli coś ci skradziono, czy to w dzień, czy w nocy, szukałeś u mnie.

Bywało, że w dzień trawił mnie upał, a nocą chłód spędzał mi sen z powiek.

Takie były te dwadzieścia lat w służbie u ciebie! Służyłem ci czternaście lat za dwie twoje córki, a sześć lat – za trzodę. Ty zaś wielokrotnie zmieniałeś mi zapłatę.

Gdyby Bóg mojego ojca, Bóg Abrahama – Ten, którego z bojaźnią czci Izaak, nie wspomagał mnie, to puściłbyś mnie teraz z niczym. Co wycierpiałem i ile napracowałem się rękami, Bóg widzi! On też zeszłej nocy zaświadczył.

Laban tak odpowiedział Jakubowi: Wprawdzie są to moje córki i ich dzieci są moje, trzoda – moją trzodą, i wszystko, co tu widzisz, jest moje, ale co mogę teraz uczynić moim córkom albo ich dzieciom, które one urodziły?

Zawrzyjmy zatem obaj przymierze i niech to będzie świadectwo zgody między mną a tobą.

Wtedy Jakub wybrał jeden kamień i postawił jako stelę,

a potem powiedział do swoich bliskich: Nazbierajcie kamieni! Zebrali więc kamienie i ułożyli z nich kopiec, na którym zasiedli do posiłku.

Laban nazwał to wzniesienie: Jegar Sahaduta, Jakub zaś: Galed.

Laban przy tym dodał: Niech ten pagórek będzie odtąd świadectwem zgody między mną a tobą. Dlatego nazwał go Galed

i Mispa, mówiąc: Niech Pan czuwa nade mną i nad tobą, gdy się rozstaniemy!

Księga Rodzaju 31:49 opisuje słowa Labana przy pożegnaniu z Jakubem: w Mispa prosi on Boga, by czuwał nad nimi, gdy będą osobno. To wezwanie podkreśla, …

Gdybyś źle się obchodził z moimi córkami albo wziął sobie oprócz nich inne żony, to choć nie będzie nikogo z ludzi między nami, patrz: Bóg będzie świadkiem między mną a tobą!