1 List do Koryntian 8:6 – znaczenie i zastosowanie

Ten wers mówi o tym, skąd pochodzimy i po co istniejemy, i robi to bardzo spokojnie. Paweł nie opisuje Boga jako odległej zasady ani długiej listy przekonań. Pisze o jednym Bogu, Ojcu, od którego wszystko pochodzi i dla którego my istniejemy, oraz o jednym Panu, Jezusie Chrystusie, przez którego wszystko się stało. Te słowa łączą początek świata z najgłębszym sensem życia i nie pozwalają oddzielić wiedzy o Bogu od relacji z Nim. Kontekst jest ważny. Korynckich chrześcijan dzieliło pytanie o mięso ofiarowane bożkom, a Paweł przypomina, że wiedza potrafi nadymać, natomiast miłość buduje. Wyznanie w 1 Liście do Koryntian 8:6 nie jest więc tylko informacją. Ktoś, kto wie, że jest od Boga i dla Boga, nie musi zamieniać życia w popis ani w walkę o racje, bo ma swoje źródło i swojego adresata. Wiedza zyskuje wtedy spokój, a nie przewagę nad innymi. W tym zdaniu obok Ojca stoi Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy. Paweł nie rozdziela tych dwóch wymiarów. Bliskość Boga i bliskość Chrystusa nie są dla serca dwiema osobnymi drogami, lecz jednym sposobem bycia w Bożej trosce o świat i o każdego człowieka.

Paweł wyznaje, że istnieje „tylko jeden Bóg, Ojciec” i „jeden Pan, Jezus Chrystus”. W kontekście pytania o pokarmy składane bożkom ta deklaracja porządkuje wiedzę wspólnoty: bożki nie są równymi Bogu mocami, a życie chrześcijan nie zależy od uczestnictwa w ich kultach. Ojciec jest źródłem wszystkiego i celem ludzkiego istnienia; przez Chrystusa wszystko się stało, a wierzący otrzymują istnienie. Paweł nie przedstawia więc Ojca i Jezusa jako dwóch rywalizujących bóstw, lecz wskazuje ich odrębne, powiązane role w wyznaniu wiary. To ważne rozróżnienie nie kończy jednak sprawy. W tym samym rozdziale wiedza o jednym Bogu nie daje silniejszym prawa do lekceważenia osób, których sumienie wciąż wiąże jedzenie z kultem bożków. Pokarm sam w sobie nie zbliża do Boga, ale korzystanie z wolności może zranić kogoś słabszego. Wyznanie z wersetu 6 nie jest zatem tylko teologiczną formułą. Określa, komu należy się ostateczna lojalność, a zarazem osadza chrześcijańską wolność w zależności od Boga, od którego wszystko pochodzi.

Paweł odpowiada na pytanie o pokarmy złożone bożkom, a w tej odpowiedzi stawia najpierw fundament wiary. Według 1 Listu do Koryntian 8:6 „dla nas istnieje tylko jeden Bóg, Ojciec, od którego wszystko pochodzi i dla którego my istniejemy”. Tak samo mówi o jednym Panu, Jezusie Chrystusie, „przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy”. Ten fragment ma znaczenie dla zwykłych wyborów. Wiedza, o której Paweł pisze w 8:1, potrafi wzbudzać pychę, więc samo pytanie „co mi wolno” nie wystarcza. Ważniejsze jest, do kogo należy życie i komu ma służyć wolność. Chrześcijanin, który wie, że wszystko pochodzi od jednego Boga i że istnieje dla Niego, nie musi każdej decyzji używać jako dowodu na własną mądrość. Werset 6 łączy też Ojca i Syna w jednym zdaniu. Jednemu przypisuje się źródło wszystkiego, drugiemu sprawstwo stworzenia i nasze istnienie. Dzięki temu relacja z Bogiem nie jest oderwana od codzienności, lecz obejmuje ją całą. Ten werset uczy, że praktyczna mądrość zaczyna się od pytania o źródło i cel życia.

Paweł kieruje wzrok ku jedynemu Bogu pośród sporów o pokarmy składane bożkom w ofierze. „Dla nas istnieje tylko jeden Bóg, Ojciec, od którego wszystko pochodzi i dla którego my istniejemy, oraz jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy”. To wyznanie mówi nie tylko, komu należy oddawać cześć. Przypomina, że życie ma źródło w Ojcu i cel w Nim, a przez Chrystusa wszystko otrzymuje istnienie. W świetle tej prawdy wiedza o tym, że bożki nie są bogami, nie staje się powodem do wywyższania się. Człowiek nie jest sam dla siebie ani nie zawdzięcza istnienia własnej pewności. W tym samym rozdziale Paweł zestawia wiedzę, która wbija w pychę, z miłością, która buduje, i ostrzega, by wolność nie stała się zgorszeniem dla kogoś słabszego w sumieniu. Wieczność zmienia wagę teraźniejszych wyborów. Skoro wszystko pochodzi od Boga i istnieje dla Niego, wolność nie jest samotnym przywilejem. Może stać się troską o drugiego człowieka, którego sumienie także pozostaje przed Bogiem.