List do Rzymian 8:37 – znaczenie i zastosowanie

Ten werset pojawia się po wyliczeniu tego, co może ranić człowieka: udręki, ucisku, głodu i miecza. Apostoł Paweł nie pomniejsza tych rzeczy. Dlatego słowa „we wszystkim tym” brzmią tak poważnie, bo odnoszą się do konkretnej rzeczywistości, a nie do bólu, który już minął. „Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował.” Zwycięstwo nie oznacza tu, że trudności znikają, i nie bierze się z siły tego, kto cierpi. Jego źródłem jest Ten, który kocha. W Liście do Rzymian 8:35 pada pytanie, kto może odłączyć nas od miłości Chrystusowej, a odpowiedź z wersetu 37 wskazuje oparcie, a nie zaprzecza bólowi. Trudna chwila łatwo podsuwa myśl, że najpierw trzeba odzyskać siły, a dopiero potem wolno zaufać. Ten fragment przesuwa punkt ciężkości. Miłość, która trzyma, nie czeka, aż cierpiący sam się podniesie, więc pełne zwycięstwo zaczyna się w Bogu, a nie w naszej wytrzymałości.

Paweł mówi o zwycięstwie, ale nie o życiu wolnym od cierpienia. Bezpośredni kontekst wymienia ucisk, prześladowanie, głód, niebezpieczeństwo, a nawet śmierć. Werset 36 przypomina, że wierzący mogą być traktowani jak „owce przeznaczone na rzeź”. „We wszystkim tym” nie oznacza więc, że każda trudność kończy się doczesnym sukcesem albo szybkim rozwiązaniem. Kluczowe jest, na czym polega zwycięstwo: „dzięki Temu, który nas umiłował”. Nie wynika ono z niezwykłej siły człowieka ani z gwarancji pomyślnego biegu wydarzeń. W sąsiednich wersetach Paweł wskazuje na Boga, który usprawiedliwia, oraz na Chrystusa, który umarł, zmartwychwstał i wstawia się za wierzącymi. Miłość Chrystusa nie usuwa rzeczywistych zagrożeń, lecz sprawia, że nie mogą one zerwać więzi z Nim. Dlatego „pełne zwycięstwo” nie jest triumfalnym zaprzeczeniem bólu. To pewność, że nawet cierpienie i śmierć nie mają ostatniego słowa o tych, którzy należą do Chrystusa. Paweł nie obiecuje, że wierzący unikną przegranych w oczach świata; mówi, że żadna z tych rzeczy nie odłączy ich od miłości Boga. Zwycięstwo ma więc źródło poza zmiennością okoliczności: w miłości, która trwa pośród nich.

Słowa „we wszystkim tym” odnoszą się do tego, co apostoł wymienia tuż wcześniej. Są tam udręka, ucisk, prześladowanie, głód, nagość, niebezpieczeństwo i miecz. Apostoł nie udaje, że takie rzeczy nie istnieją. Przytacza też słowa o ludziach uważanych za owce przeznaczone na rzeź, co znajdujemy w Liście do Rzymian 8:36. Zwycięstwo nie oznacza więc braku trudności. Dokonuje się ono w środku tych doświadczeń, a nie poza nimi. Równie ważne jest jego źródło. Apostoł wskazuje na Tego, który nas umiłował. Siła tego zwycięstwa leży w miłości, która niesie, a nie w odporności człowieka. Czasownik „odnosimy” stoi w czasie teraźniejszym. Zwycięstwo nie jest więc odległą nagrodą na koniec drogi. Może być przeżywane już w trudnym dniu, bo jego podstawą jest miłość Chrystusa. Warto zauważyć, że lista z wersetu 35 obejmuje zarówno ból ciała, jak i zagrożenia z zewnątrz. Werset 37 nie wyjaśnia, dlaczego one przychodzą, lecz pokazuje, kto trzyma wierzącego w ich środku. Ten werset łączy dwie prawdy, które łatwo rozdzielić: prawdę o cierpieniu i pewność miłości, która w nim się nie kończy.

„We wszystkim tym” obejmuje także udrękę, ucisk, prześladowanie, głód i niebezpieczeństwo, wymienione chwilę wcześniej. Paweł nie obiecuje, że wiara oszczędzi wierzącym cierpienia. Przeciwnie, jego słowa o zwycięstwie padają po obrazie ludzi wystawionych na śmierć. Pełne zwycięstwo nie oznacza więc, że każdy ból ustąpi ani że doczesne życie zawsze zakończy się powodzeniem. Jego źródłem jest Ten, który umiłował: miłość Chrystusa, której cierpienie nie unieważnia. W dalszych słowach Paweł wyraża ufność, że nic stworzonego nie zdoła odłączyć wierzących od miłości Boga w Chrystusie Jezusie. To zwycięstwo ma zatem wymiar wieczny. Nie polega na panowaniu nad wszystkim, co się wydarza, lecz na tym, że nawet śmierć nie może przekreślić więzi ustanowionej przez Boga. Człowiek może przejść przez stratę, niepewność czy prześladowanie, nie mając poczucia triumfu. Obietnica pozostaje jednak mocniejsza od chwilowego odczucia: cierpienie jest prawdziwe, ale nie ma ostatniego słowa. W tym wersecie zwycięstwo jest przede wszystkim trwaniem w miłości, która przetrwa także to, czego doczesność nie potrafi ocalić.