List do Rzymian 8:36 – znaczenie i zastosowanie

W Liście do Rzymian 8:36 Paweł nie mówi o cierpieniu z dystansu. Przytacza słowa zapisane wcześniej w Piśmie: „Z powodu Ciebie zabijają nas przez cały dzień, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.” Obraz owcy prowadzonej na rzeź odsłania coś szczególnie bolesnego, bo owca nie wybiera swojego losu i nie ma jak się obronić. Ludzie, o których mowa, cierpią z powodu wierności Bogu, a mimo to czują się zdani na przemoc i wrogość innych. Warto zauważyć, że ten wers stoi tuż po pytaniu o to, co mogłoby odłączyć wierzących od miłości Chrystusa. Apostoł nie udaje, że udręka, prześladowanie czy głód nie istnieją. Wkłada jednak ten ból w ramy wiary, w której ci, których Bóg wybrał, pozostają pod Jego troską. Najmocniejsze w tym fragmencie jest to, że cierpienie zostaje nazwane wprost, a w tym samym oddechu pojawia się Bóg. Zdanie z Pisma pozwala mówić o bólu bez upiększania go. Zwycięstwo, o którym Paweł mówi w następnym wersie, dokonuje się w tej trudnej rzeczywistości dzięki Temu, który nas umiłował.

Obraz owiec przeznaczonych na rzeź wyraża skrajną bezbronność: wierzący mogą doświadczać przemocy nie dlatego, że uniknęli wiary, lecz „z powodu Ciebie” — z powodu przynależności do Boga. Paweł przywołuje słowa Pisma, by nazwać cierpienie, które nie jest pozorne ani łatwe do wyjaśnienia. Werset nie obiecuje, że wierność ochroni przed uciskiem; uznaje, że nawet śmierć może dotknąć tych, którzy należą do Boga. Kluczowe rozróżnienie w tym rozdziale dotyczy cierpienia i odłączenia od Bożej miłości. Zaraz po pytaniu o prześladowanie, głód i miecz pada zapewnienie, że „we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował”. Zwycięstwo nie oznacza tu, że krzywda przestaje być krzywdą albo że zagrożenie zawsze mija. Oznacza, że nie ma ono mocy unieważnić więzi z Chrystusem. Dlatego ten surowy obraz nie przeczy nadziei Pawła, lecz ją pogłębia. Nadzieja nie opiera się na nietykalności wierzących, ale na miłości Boga, której nie pokonuje nawet śmierć. Przywołana skarga i późniejsze zapewnienie należą do tej samej argumentacji: cierpienie jest realne, lecz nie stanowi ostatecznego wyroku nad tymi, którzy są w Chrystusie.

W Liście do Rzymian 8:36 Paweł przytacza słowa Pisma, które opisują ludzi traktowanych jak owce przeznaczone na rzeź. Nie łagodzi ich ciężaru i nie udaje, że wierzący zawsze żyją bezpiecznie. Najważniejsze są słowa „z powodu Ciebie”. Wiążą one zagrożenie z tym, do kogo należą ci, którzy cierpią. Werset nie wyjaśnia wszystkich przyczyn trudności. Mówi jednak wprost, że prześladowanie dotyka tych, którzy należą do Boga. Ten fragment nie obiecuje, że wiara uchroni od ucisku. Cierpienie nie jest w nim dowodem, że coś poszło źle. Ważne jest to, że nawet w trudności pozostaje więź z Bogiem. Sens tego wersetu odsłania się dopiero w kontekście. Zaraz potem Paweł pisze o pełnym zwycięstwie, ale nie mówi, że udręka znika. Zwycięstwo odnosi się właśnie w tym wszystkim, dzięki Temu, który nas umiłował. Najmocniejsze w tej części Listu jest to, że owca prowadzona na rzeź nie zostaje w tekście opuszczona. Kilka wersów dalej pada pytanie, kto może nas odłączyć od miłości Boga, a odpowiedź brzmi, że nic stworzonego tego nie zdoła.

Słowa „Z powodu Ciebie” nadają cierpieniu wspólnoty szczególny wymiar: chodzi o ludzi, którzy doświadczają przemocy ze względu na wierność Bogu. Obraz owiec przeznaczonych na rzeź nie łagodzi grozy ich losu. Mówi o bezbronności i o tym, że prześladowanie może trwać „przez cały dzień”, bez widocznego kresu. Paweł przywołuje ten lament, nie unieważniając go łatwym zapewnieniem, że wierzących ominie krzywda. Bezpośredni kontekst wymienia ucisk, prześladowanie, głód, niebezpieczeństwo i miecz jako rzeczywiste zagrożenia. Chrześcijańska nadzieja nie polega tu na zaprzeczeniu cierpieniu ani na obietnicy doczesnego bezpieczeństwa. W rozdziale tym ciężar spoczywa na miłości Boga, która nie porzuca tych, którzy są w Chrystusie, nawet pośród udręki. Dlatego słowa o pełnym zwycięstwie z następnego wersetu nie znaczą, że każdy prześladowany ocaleje. Wskazują, że cierpienie i śmierć nie mają ostatniego słowa o jego przynależności do Boga. Obraz owcy pozostaje bolesny, lecz nie jest obrazem zapomnienia: wierność może kosztować życie, ale nie odłącza od miłości Chrystusa.