Księga Liczb 16 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Korach, syn Jishara, syna Kehata, syna Lewiego, oraz Datan i Abiram, synowie Eliaba, i On, syn Peleta, syna Rubena,

powstali przeciw Mojżeszowi, a wraz z nimi dwustu pięćdziesięciu mężczyzn spośród Izraelitów, książąt społeczności, przedstawicieli ludu, ludzi szanowanych.

Połączyli się razem przeciw Mojżeszowi i Aaronowi i powiedzieli do nich: Dość tego, bo cała społeczność, wszyscy są święci i pośród nich jest Pan; dlaczego więc wynosicie się ponad zgromadzenie Pana?

Gdy Mojżesz to usłyszał, upadł na twarz.

Potem powiedział do Koracha i całej jego zgrai: Rano Pan da poznać, kto do Niego należy, kto jest święty i może zbliżyć się do Niego. Jedynie temu, kogo wybrał, pozwoli zbliżyć się do siebie.

Tak uczynicie: niech Korach i jego stronnicy wezmą swoje kadzielnice,

niech włożą do nich ogień i jutro położą w nich kadzidło przed Panem. Kogo wybierze Pan, ten jest święty. Dosyć wam, synowie Lewiego.

I powiedział Mojżesz do Koracha: Słuchajcie, synowie Lewiego:

Czy nie dosyć wam, że Bóg Izraela wyróżnił was spośród społeczności Izraela, byście mogli zbliżać się do Niego, pełniąc służbę w przybytku Pana i stojąc przed społecznością, by za nich pełnić swój urząd?

Pozwolił ci razem ze wszystkimi twoimi braćmi, lewitami, zbliżać się do siebie, a wy jeszcze domagacie się godności kapłańskiej!

Złączyliście się przeciw Panu, ty i cała twoja zgraja; kim jest Aaron, że szemrzecie przeciw niemu?

Mojżesz rozkazał więc przywołać Datana i Abirama, synów Eliaba, ale oni powiedzieli: Nie przyjdziemy!

Czy nie dosyć tego, że wyprowadziłeś nas z kraju opływającego w mleko i miód, by nas wygubić na pustyni, ale jeszcze chciałbyś przywłaszczyć sobie władzę nad nami?

Przecież to nie jest kraj opływający w mleko i miód, gdzie nas wprowadziłeś, ani nie dałeś nam jako dziedzictwa pól i winnic. Sądzisz, że możesz tym ludziom odebrać oczy? Nie przyjdziemy!

Mojżesz bardzo się rozgniewał i powiedział do Pana: Nie przyjmuj ich ofiary! Żadnemu z nich nie wziąłem nawet osła i nikogo z nich nie skrzywdziłem.

Potem Mojżesz powiedział do Koracha: Jutro stań ty ze swoimi stronnikami przed Panem: ty wraz z nimi, a także Aaron.

Każdy niech weźmie swoją kadzielnicę i włoży do niej kadzidło, i każdy przyniesie swoją kadzielnicę przed Pana – razem dwieście pięćdziesiąt kadzielnic. Także ty i Aaron przynieście swoje kadzielnice.

Każdy więc wziął swoją kadzielnicę, włożył do niej ognia, nasypał kadzidła i stanęli przy wejściu do Namiotu Spotkania – stanął też Mojżesz i Aaron.

Gdy Korach zebrał przeciw nim tę całą społeczność przy wejściu do Namiotu Spotkania, całej społeczności ukazała się chwała Pana.

A Pan tak przemówił do Mojżesza i Aarona:

Odłączcie się od tej zgrai, bo nagle ich wytracę.

Wtedy oni padli na twarz i błagali: O Boże, Boże, od którego zależy życie wszystkich istot: czy chcesz swoim gniewem ogarnąć całą społeczność, gdy tylko jeden zgrzeszył?

Na to Pan powiedział do Mojżesza:

Daj społeczności taki rozkaz: Usuńcie się z obrębu zamieszkania Koracha, Datana i Abirama!

Wtedy Mojżesz podniósł się i udał się do Datana i Abirama, a starsi Izraela poszli za nim.

Wówczas rozkazał społeczności: Oddalcie się od namiotów tych bezbożnych mężczyzn! Nie dotykajcie niczego, co do nich należy, byście nie zginęli przez ich grzechy!

Usunęli się więc z miejsca zamieszkania Koracha, Datana i Abirama. Datan zaś i Abiram wyszli i stanęli przed wejściem do swoich namiotów razem z żonami, synami i małymi dziećmi.

Teraz Mojżesz powiedział: Po tym poznacie, że Pan mnie posłał, abym wykonał te wszystkie czyny, i że to nie wyszło ode mnie:

jeśli ci ludzie umrą śmiercią naturalną i jeśli spotka ich taki los jak innych ludzi, wtedy Pan mnie nie posłał.

W Księdze Liczb 16:29 Mojżesz wskazuje, że zwyczajna śmierć Datana, Abirama i ich stronników nie potwierdziłaby, że został posłany przez Boga. Wypowiada te słowa podczas …

Gdy jednak Pan uczyni rzecz niesłychaną, gdy ziemia otworzy swoją paszczę i pochłonie ich razem ze wszystkim, co do nich należy, tak że żywcem wpadną do szeolu, wówczas poznacie, że ci ludzie bluźnili przeciw Panu.

Gdy kończył mówić te słowa, ziemia rozstąpiła się pod nimi.

Ziemia otworzyła swoją paszczę i pochłonęła ich razem z ich rodzinami, jak również ludzi, którzy połączyli się z Korachem, wraz z całym ich majątkiem.

Wpadli razem ze wszystkim, co do nich należało, żywcem do szeolu, a ziemia zamknęła się nad nimi. Tak zniknęli spośród społeczności.

Wszyscy zaś Izraelici, którzy stali wokół, uciekli na ich krzyk, mówiąc: Oby także nas ziemia nie połknęła!

Wtedy wypadł ogień od Pana i pochłonął dwustu pięćdziesięciu mężczyzn, którzy ofiarowali kadzidło.