Księga Liczb 17 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Pan powiedział do Mojżesza tymi słowami:

Powiedz Eleazarowi, synowi kapłana Aarona, niech zbierze kadzielnice z pogorzeliska, a ogień niech rozrzuci w pewnej odległości. Ponieważ zostały poświęcone

kadzielnice tych mężczyzn, którzy życiem przypłacili swoje występki, należy je przekuć na cienkie blachy – na pokrywę ołtarza. Skoro złożono je w ofierze dla Pana, są poświęcone. Teraz niech będą dla Izraela znakiem ostrzeżenia.

Kapłan Eleazar pozbierał więc miedziane kadzielnice, które przynieśli ci, którzy zostali spaleni, i wykuto z nich pokrywę na ołtarz.

Jest to przypomnienie dla Izraelitów, by nikt niepowołany, kto nie należy do potomstwa Aarona, nie odważył się zbliżać, by spalić kadzidło przed Panem, aby nie stało się z nim to, co stało się z Korachem i jego zgrają, a co mu oznajmił Pan przez Mojżesza.

A następnego dnia cała społeczność Izraelitów szemrała przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, mówiąc: Wy wytraciliście lud Pana.

Gdy całe zgromadzenie zebrało się przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, oni skierowali się ku Namiotowi Spotkania. Wtedy obłok okrył Namiot i ujrzeli chwałę Pana.

Mojżesz zaś i Aaron przyszli przed Namiot Spotkania.

Pan powiedział do Mojżesza:

Oddalcie się od tej społeczności, bo chcę ich wytracić w jednej chwili. Oni zaś upadli na twarze.

I Mojżesz powiedział do Aarona: Weź kadzielnicę, włóż do niej ognia z ołtarza i rzuć kadzidła, a idź szybko do ludu, by dokonać nad nimi przebłagania, bo Pan rozgniewał się i już zaczyna się plaga.

Aaron wziął więc kadzielnicę, jak mu nakazał Mojżesz, i pobiegł między lud, gdzie już rozpoczęła się plaga. Nałożył kadzidło i dokonał obrzędu przebłagania nad ludem.

Następnie stanął pomiędzy umarłymi i żywymi – a plaga ustała.

A tych, którzy zginęli, było czternaście tysięcy siedmiuset, oprócz zmarłych z powodu Koracha.

Księga Liczb 17:14 podaje liczbę Izraelitów, którzy zginęli podczas plagi: czternaście tysięcy siedemset osób, nie licząc tych, którzy wcześniej zmarli z powodu buntu Koracha. Werset …

Potem Aaron wrócił do Mojżesza u wejścia do Namiotu Spotkania i plaga ustała.

Pan znowu powiedział do Mojżesza:

Przemów do Izraelitów i weź od nich po lasce, po lasce od każdego pokolenia, od wszystkich książąt pokoleń – razem dwanaście lasek. Wypisz imię każdego na jego lasce,

a na lasce lewitów wypisz imię Aarona. Ma przypaść po jednej lasce na wodza poszczególnych pokoleń.

Połóż je w Namiocie Spotkania przed Arką Świadectwa, gdzie się z tobą spotykam.

Laska mężczyzny, którego wybrałem, zakwitnie i uciszę szemranie Izraelitów, które podniosło się przeciwko wam.

I Mojżesz oznajmił to Izraelitom. Wszyscy ich książęta dali mu więc po lasce, tak że przypadła jedna laska na księcia z każdego pokolenia, razem więc dwanaście lasek. Pośród nich była również laska Aarona.

Mojżesz położył laski przed Panem w Namiocie Spotkania.

Gdy następnego poranka Mojżesz wszedł do Namiotu Spotkania, zobaczył, że zakwitła laska Aarona z pokolenia Lewiego: wypuściła pączki, zakwitła i wydała dojrzałe migdały.

Następnie Mojżesz wyniósł wszystkie laski od Pana do wszystkich Izraelitów; zobaczyli i każdy odebrał swoją laskę.

A Pan powiedział do Mojżesza: Połóż laskę Aarona z powrotem przed Arką Świadectwa, by się przechowała jako znak przeciw zbuntowanym. Zakończ w ten sposób ich szemranie przede Mną, aby nie poginęli.

I Mojżesz tak uczynił, postępując według nakazu Pana.

Izraelici znów zawołali do Mojżesza: Oto giniemy! Jesteśmy zgubieni, wszyscy jesteśmy straceni!

Ktokolwiek zbliży się do przybytku Pana, tak – kto tylko się zbliży – umiera. Czy wyginiemy doszczętnie?