Księga Nehemiasza 12 – znaczenie, tematy i zastosowanie

A oto kapłani i lewici, którzy przyszli z Zorobabelem, synem Szealtiela, i Jozuem: Serajasz, Jeremiasz, Ezdrasz,

Amariasz, Malluk, Chattusz,

Szekaniasz, Charim, Meremot,

Iddo, Ginneton, Abiasz,

Mijjamin, Maadiasz, Bilga,

Szemajasz oraz Jojarib, Jedajasz,

Sallu, Amok, Chilkiasz, Jedajasz. – To byli zwierzchnicy kapłanów. A ich bracia za dni Jozuego,

to znaczy lewici, byli następujący: Jozue, Binnuj, Kadmiel, Szerebiasz, Juda, Mattaniasz; on i jego bracia kierowali śpiewem hymnów dziękczynnych;

a Bakbukiasz, Unni i ich bracia stali naprzeciw nich podczas wykonywania obowiązków.

A Jozue był ojcem Jojakima, Jojakim był ojcem Eliasziba, Eliaszib – Jojady,

Jojada był ojcem Jochanana, Jochanan był ojcem Jadduy.

A za dni Jojakima głowami rodów byli następujący kapłani: w rodzie Serajasza – Merajasz; w rodzie Jeremiasza – Chananiasz;

w rodzie Ezdrasza – Meszullam; w rodzie Amariasza – Jochanan;

w rodzie Malluka – Jonatan; w rodzie Szekaniasza – Józef;

w rodzie Charima – Adna; w rodzie Meremota – Chelkaj;

w rodzie Iddo – Zachariasz; w rodzie Ginnetona – Meszullam;

w rodzie Abiasza – Zikri; w rodzie Mijjamina...; w rodzie Maadiasza – Piltaj;

w rodzie Bilgi – Szammua; w rodzie Szemajasza – Jonatan;

w rodzie Jojariba – Mattenaj; w rodzie Jedajasza – Uzzi;

w rodzie Sallu – Kallaj; w rodzie Amoka – Eber;

w rodzie Chilkiasza – Chaszabiasz; w rodzie Jedajasza – Netanel.

Za dni Eliasziba, Jojady, Jochanana i Jadduy zostali spisani naczelnicy rodów kapłańskich w kronice prowadzonej aż do panowania Dariusza perskiego.

Synowie Lewiego: naczelnicy ich rodów zostali spisani w Kronice, lecz tylko do dni Jochanana, syna Eliasziba.

Zwierzchnikami lewitów byli: Chaszabiasz, Szerebiasz, Jozue, Binnuj, Kadmiel i ich bracia – którzy zgodnie z rozporządzeniem Dawida, męża Bożego, podczas wielbienia i dziękczynienia stali naprzeciw nich, oddział równo z oddziałem –

mianowicie: Mattaniasz, Bakbukiasz, Obadiasz; a odźwierni Meszullam, Talmon, Akkub trzymali straż przy składnicach u bram.

Ci żyli za dni Jojakima – syna Jozuego, syna Josadaka – i za dni namiestnika Nehemiasza oraz kapłana-pisarza Ezdrasza.

A na poświęcenie muru Jerozolimy odszukano lewitów, by ze wszystkich ich siedzib sprowadzić ich do Jerozolimy na radosny obchód poświęcenia przy hymnach i grze na cymbałach, harfach i cytrach.

Zgromadzili się więc śpiewacy zarówno z okręgu otaczającego Jerozolimę, jak i z gospodarstw Netofatytów

oraz z Bet-Haggilgal i z pól miejscowości Geba i Azmawet; bo śpiewacy zbudowali sobie gospodarstwa wokół Jerozolimy.

Kapłani i lewici oczyścili siebie, a potem oczyścili lud, bramy i mur.

I wprowadziłem zwierzchników Judy przed mur, i ustawiłem dwa wielkie chóry dziękczynne. Jeden szedł wzdłuż muru w prawo ku Bramie Śmietników.

Za nimi szedł Hoszajasz z połową zwierzchników Judy

oraz Azariasz, Ezdrasz, Meszullam,

Juda, Mijjamin, Szemajasz, Jeremiasz

spośród kapłanów z trąbami; a Zachariasz – syn Jonatana, syna Szemajasza, syna Mattaniasza, syna Micheasza, syna Zakkura, syna Asafa –

i jego bracia: Szemajasz, Azarel, Milalaj, Gilalaj, Maaj, Netanel, Juda, Chanani z instrumentami muzycznymi Dawida, męża Bożego; a pisarz Ezdrasz szedł przed nimi.

Dalej posuwali się oni ku Bramie Zródlanej, następnie poszli wprost przed siebie w kierunku stopni do Miasta Dawidowego, drogą w górę przy murze obok pałacu Dawidowego, aż do Bramy Wodnej na wschodzie.

Drugi chór dziękczynny – a ja byłem za nim oraz połowa zwierzchników ludu – szedł wzdłuż muru w lewo obok Wieży Piekarników aż do Muru Szerokiego,

dalej obok Bramy Efraimskiej ku Bramie Jeszańskiej i ku Bramie Rybnej oraz wieży Chananeela, Wieży Seciny aż do Bramy Owczej; a stanęli przy Bramie Więziennej.

Oba chóry dziękczynne stanęły przy domu Bożym, ja także i połowa zwierzchników ze mną;

a kapłani: Eliakim, Maasejasz, Miniamin, Micheasz, Elioenaj, Zachariasz, Chananiasz byli z trąbami

oraz Maasejasz, Szemajasz, Eleazar, Uzzi, Jochanan, Malkiasz, Elam i Ezer. Wtedy śpiewacy dali się słyszeć, a Jizrachiasz był ich kierownikiem.

W tym dniu złożono znaczne ofiary; cieszyli się oni, ponieważ Bóg dał im wielką radość; również żony i dzieci cieszyły się; a radość Jerozolimy słyszano z daleka.

W tym czasie ustanowiono mężczyzn nad składnicami dla zapasów: dla świętych darów pierwocin, dziesięcin, aby w nich zbierali z posiadłości miejskich udziały nałożone prawem na rzecz kapłanów i lewitów; bo Juda miał radość z kapłanów i lewitów pełniących służbę.

Oni wykonywali służbę swojego Boga i służbę oczyszczenia – jak również śpiewacy i odźwierni – zgodnie z rozporządzeniem Dawida i jego syna Salomona.

Bo za dni Dawida Asaf jako pierwszy był kierownikiem śpiewaków oraz pieśni pochwalnych i pieśni dziękczynnych dla Boga.

Za dni Zorobabela i za dni Nehemiasza cały Izrael składał udziały na codzienne utrzymanie śpiewaków i odźwiernych; i wydzielano świętą należność lewitom, a lewici wydzielali ją synom Aarona.