Ewangelia Łukasza 19 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Potem wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto.

A był tam pewien człowiek, imieniem Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty.

Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, ponieważ był niskiego wzrostu.

Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go zobaczyć, bo tamtędy miał przechodzić.

Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i powiedział do niego: Zacheuszu, zejdź szybko, bo dziś muszę się zatrzymać w twoim domu.

Zszedł więc pośpiesznie i przyjął Go rozradowany.

A wszyscy, widząc to, szemrali: Do grzesznika poszedł w gościnę.

Lecz Zacheusz stanął i powiedział do Pana: Panie, oto połowę mojego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie.

Na to Jezus powiedział do niego: Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, bo i on jest synem Abrahama.

Bo Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło.

Gdy słuchali tych rzeczy, dodał jeszcze przypowieść, dlatego że był blisko Jerozolimy, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się pojawi.

Mówił więc: Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić.

W Ewangelii Łukasza 19:12 szlachetnie urodzony człowiek wyrusza do dalekiego kraju, by otrzymać godność królewską, a potem wrócić. To początek przypowieści Jezusa, opowiedzianej, gdy słuchacze …

Przywołał więc dziesięciu swoich sług, dał im dziesięć min i powiedział do nich: Zarabiajcie nimi, aż wrócę.

Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: Nie chcemy, żeby ten królował nad nami.

Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie tych sług, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał.

Stawił się więc pierwszy i powiedział: Panie, twoja mina przysporzyła dziesięć min.

Odpowiedział mu: Dobrze, dobry sługo; ponieważ w dobrej rzeczy okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięcioma miastami.

Także drugi przyszedł i powiedział: Panie, twoja mina przyniosła pięć min.

Temu też powiedział: I ty miej władzę nad pięcioma miastami.

Następny przyszedł i powiedział: Panie, tu jest twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce.

Bałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: chcesz brać to, czego nie położyłeś, i żąć to, czego nie posiałeś.

Odpowiedział mu: Według twoich słów sądzę cię, zły sługo. Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: chcę brać tam, gdzie nie położyłem, i żąć tam, gdzie nie posiałem.

Dlaczego więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie odebrałbym je z zyskiem.

Do obecnych zaś powiedział: Odbierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min.

Odpowiedzieli mu: Panie, ma już dziesięć min.

Mówię wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma.

Tych zaś moich przeciwników, którzy nie chcieli, żebym panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie na moich oczach.

Po tych słowach ruszył na przedzie, kierując się do Jerozolimy.

Gdy przyszedł w pobliże Betfage i Betanii, do góry zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów,

mówiąc: Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie uwiązane oślę, którego jeszcze nikt nie dosiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj.

A gdyby was ktoś pytał: Dlaczego odwiązujecie?, tak powiecie: Pan go potrzebuje.

Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział.

A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: Dlaczego odwiązujecie oślę?

Odpowiedzieli: Pan go potrzebuje.

I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swoje płaszcze, wsadzili na nie Jezusa.

Gdy jechał, rozkładali swoje płaszcze na drodze.

Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów zaczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli.

I wołali głośno: Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie. Pokój w niebie i chwała na wysokościach.

Ewangelia Łukasza 19:38 ukazuje uczniów, którzy radośnie witają Jezusa jako obiecanego Króla i oddają chwałę Bogu. Wołanie o pokój w niebie wyraża ich uwielbienie, nie …

Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu powiedzieli do Niego: Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom.

Odpowiedział: Mówię wam: Jeśli ci umilkną, kamienie będą wołać.

Gdy był już blisko, na widok miasta zapłakał nad nim

i powiedział: O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi. Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami.

W Ewangelii Łukasza 19:42 Jezus płacze nad Jerozolimą, bo miasto nie rozpoznało, co prowadzi do pokoju, ani czasu Bożego nawiedzenia. Jego słowa wyrażają żal z …

Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną ze wszystkich stron.

Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, że nie rozpoznałoś czasu twojego nawiedzenia.

Potem wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej.

Mówił do nich: Napisane jest: Mój dom będzie domem modlitwy, a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców.

W Ewangelii Łukasza 19:46 Jezus, wyrzucając sprzedających ze świątyni, przypomina, że ma ona być miejscem modlitwy, a nie zysku osiąganego kosztem ludzi. „Jaskinia zbójców” to …

I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie.

Tylko nie wiedzieli, co mogliby uczynić, bo cały lud słuchał Go z zapartym tchem.