Księga Sędziów 4 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Po śmierci Ehuda Izraelici znów zaczęli czynić to, co złe w oczach Pana,

i Pan wydał ich w ręce Jabina, króla Kanaanu, który panował w Chasor. Wodzem jego wojsk był Sisera, który mieszkał w Charoszet-Haggoim.

Wówczas Izraelici wołali do Pana. Jabin bowiem miał dziewięćset żelaznych rydwanów; nielitościwie uciskał Izraelitów przez dwadzieścia lat.

W tym czasie Debora, prorokini, żona Lappidota, sprawowała sądy nad Izraelem.

Zasiadała ona pod Palmą Debory, między Rama i Betel w górach Efraima, dokąd przybywali Izraelici, aby rozsądzać swoje sprawy.

Posłała ona po Baraka, syna Abinoama z Kedesz w pokoleniu Neftalego. Oto – powiedziała mu – co nakazał Pan, Bóg Izraela: Idź, udaj się na górę Tabor i weź ze sobą dziesięć tysięcy mężczyzn, synów Neftalego i synów Zabulona.

Przyprowadzę ci do potoku Kiszon Siserę, wodza wojska Jabina, z jego rydwanami i oddziałami i dam je w twoje ręce.

Odpowiedział jej Barak: Jeżeli ty pójdziesz ze mną, pójdę, lecz jeśli ty nie pójdziesz ze mną, nie pójdę.

Pójdę więc z tobą – odpowiedziała mu – lecz chwała nie okryje drogi, po której pójdziesz, bo przez ręce kobiety Pan wyda Siserę. Wstała więc Debora i razem z Barakiem udała się do Kedesz.

Barak zaś zwołał pokolenie Zabulona i Neftalego, i dziesięć tysięcy mężczyzn poszło z nim, a Debora mu towarzyszyła.

Cheber Kenita oddzielił się od rodu Kaina i od plemienia synów Chobaba, teścia Mojżesza. Rozbił swój namiot koło Dębu w Saannaim, w pobliżu Kedesz.

Sisera, dowiedziawszy się, że Barak, syn Abinoama, wyruszył na górę Tabor,

zebrał wszystkie swoje rydwany, dziewięćset żelaznych rydwanów, i wszystkie swoje oddziały, jakie posiadał. Polecił im przybyć od Charoszet-Haggoim do potoku Kiszon.

Wtedy Debora powiedziała do Baraka: Wstań, bo oto nadchodzi dzień, w którym Pan wyda w twoje ręce Siserę. Czyż Pan nie kroczy przed tobą? Barak zszedł więc z góry Tabor, a dziesięć tysięcy ludzi za nim.

Księga Sędziów 4:14 pokazuje, że Debora wzywa Baraka do działania, zapewniając go, że Pan idzie przed nim i wyda Siserę w jego ręce. Barak schodzi …

Wówczas Pan poraził przed Barakiem ostrzem miecza Siserę, wszystkie jego rydwany i całe wojsko. Sisera, zeskoczywszy ze swojego rydwanu, uciekł pieszo.

Barak zaś ścigał rydwany i wojsko aż do Charoszet-Haggoim. Całe wojsko Sisery padło pod ostrzem miecza i żaden z mężczyzn nie uszedł.

Sisera uciekał pieszo w kierunku namiotu Jaeli, żony Chebera Kenity, ponieważ między Jabinem, królem Chasor, a domem Chebera Kenity panował pokój.

Jael, wychodząc naprzeciw Sisery, powiedziała do niego: Zatrzymaj się, panie, zatrzymaj się u mnie! Nie bój się niczego! Zatrzymał się więc u niej pod namiotem, a ona nakryła go kocem.

Potem powiedział do niej: Daj mi – proszę cię – napić się trochę wody, bo jestem spragniony. Ona otworzyła bukłak z mlekiem, dała mu się napić i ponownie go nakryła.

Czuwaj przy wejściu do namiotu – powiedział jej – a gdyby ktoś nadszedł i zapytał, mówiąc: Jest tu ktoś? – odpowiedz: Nie ma.

Lecz Jael, żona Chebera, wzięła palik od namiotu, chwyciła młot w rękę i, zbliżając się cicho do niego, przebiła jego skroń palikiem, tak że ten utkwił w ziemi. Sisera spał bowiem głęboko, całkowicie wyczerpany. W ten sposób zginął.

Tymczasem nadszedł Barak, ścigając Siserę. Jael wyszła naprzeciw niego: Wejdź – powiedziała do niego – a pokażę ci człowieka, którego szukasz. Wszedł do niej, a oto Sisera leżał martwy, z palikiem w skroni.

Tak Bóg w tym dniu uniżył przed Izraelitami Jabina, króla Kanaanu.

Ręka zaś Izraelitów uciskała coraz mocniej Jabina, króla Kanaanu, aż do jego całkowitej zagłady.