Dzieje Apostolskie 28 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Po ocaleniu dowiedzieliśmy się, że wyspa nazywa się Melta.

Tubylcy okazywali nam niespotykaną życzliwość; rozpalili ognisko i zgromadzili nas wszystkich przy nim, bo zaczął padać deszcz i zrobiło się zimno.

Kiedy Paweł nazbierał wielką naręcz chrustu i nałożył do ognia, żmija, która wypełzła na skutek gorąca, uczepiła się jego ręki.

Gdy tubylcy zobaczyli gada wiszącego u jego ręki, mówili jeden do drugiego: Ten człowiek jest na pewno mordercą, bo choć wyszedł cało z morza, bogini zemsty nie pozwala mu żyć.

On jednak strząsnął gada w ogień i nic nie ucierpiał.

Tamci spodziewali się, że opuchnie albo nagle padnie trupem. Jednak gdy długo czekali i widzieli, że nie stało mu się nic złego, zmienili zdanie i mówili, że jest bogiem.

W sąsiedztwie tego miejsca znajdowały się posiadłości namiestnika wyspy imieniem Publiusz, który nas przyjął i po przyjacielsku gościł przez trzy dni.

Ojciec Publiusza leżał właśnie chory na gorączkę i biegunkę. Paweł poszedł do niego i po modlitwie położył na nim ręce i uzdrowił go.

Po tym wydarzeniu przychodzili również inni chorzy na wyspie i byli uzdrawiani.

Oni to okazali nam wielki szacunek, a gdy odjeżdżaliśmy, przynieśli wszystko, co było nam potrzebne.

Po trzech miesiącach odpłynęliśmy na okręcie aleksandryjskim z godłem Dioskurów, który przezimował na wyspie.

Kiedy przybyliśmy do Syrakuz, pozostaliśmy trzy dni.

Stąd, płynąc wzdłuż wybrzeża, przybyliśmy do Regium i po jednym dniu, gdy powiał wiatr południowy, nazajutrz przybyliśmy do Puteoli.

Tam spotkaliśmy braci i zostaliśmy na ich prośbę siedem dni. Tak przybyliśmy do Rzymu.

Tamtejsi bracia, gdy dowiedzieli się o nas, wyszli nam naprzeciw aż do Forum Appiusza i Trzech Gospód. Gdy ich zobaczył, Paweł podziękował Bogu i nabrał otuchy.

Gdy weszliśmy do Rzymu, pozwolono Pawłowi mieszkać prywatnie razem z żołnierzem, który go pilnował.

Po trzech dniach poprosił on do siebie najznakomitszych Żydów. A kiedy się zeszli, mówił do nich: Nie uczyniłem, bracia, nic przeciwko narodowi lub ojczystym zwyczajom, a jednak zostałem wydany jako więzień w ręce Rzymian,

którzy po rozpatrzeniu sprawy chcieli mnie wypuścić, dlatego że nie ma we mnie winy zasługującej na śmierć.

W Dziejach Apostolskich 28:18 Paweł wyjaśnia, że rzymscy urzędnicy po zbadaniu jego sprawy chcieli go uwolnić, ponieważ nie znaleźli w nim winy zasługującej na śmierć. …

Ponieważ jednak Żydzi sprzeciwiali się temu, musiałem odwołać się do Cezara – wcale nie z zamiarem oskarżenia w czymkolwiek mojego narodu.

Dlatego też zaprosiłem was, aby się z wami zobaczyć i porozmawiać, bo dla nadziei Izraela dźwigam te kajdany.

A oni powiedzieli do niego: Nie otrzymaliśmy o tobie ani listów z Judei, ani też nikt z braci nie przybył i nie oznajmił, ani nie mówił o tobie nic złego.

Chcemy jednak usłyszeć od ciebie, co myślisz, bo wiadomo nam o tym stronnictwie, że wszędzie spotyka się ze sprzeciwem.

Po wyznaczeniu mu dnia przyszli w większej liczbie do niego do mieszkania, a on przytaczał im świadectwa o królestwie Bożym; od rana aż do wieczora przekonywał ich o Jezusie na podstawie Prawa Mojżeszowego i Proroków.

Jedni dali się przekonać o tym, co mówił, drudzy nie wierzyli.

Poróżnieni między sobą zabierali się do odejścia. Wtedy Paweł powiedział to jedno: Trafnie powiedział Duch Święty do waszych ojców przez proroka Izajasza:

Idź do tego ludu i powiedz: Usłyszycie dobrze, ale nie zrozumiecie, i dobrze będziecie widzieć, a nie zobaczycie.

Bo otępiało serce tego ludu. Usłyszeli niechętnie i zamknęli oczy, aby przypadkiem nie zobaczyli oczami i uszami nie usłyszeli, i nie zrozumieli sercem, i nie nawrócili się, i abym ich nie uleczył.

Wiedzcie więc, że to zbawienie Boże jest posłane do pogan, a oni będą słuchać.

Dzieje Apostolskie 28:28 oznacza, że Boże zbawienie, głoszone przez Pawła, jest skierowane także do pogan, którzy będą słuchać Ewangelii. Wcześniej część słuchaczy uwierzyła, a część …

Kiedy to powiedział, Żydzie wyszli od niego, spierając się zawzięcie ze sobą.

Przez całe dwa lata pozostał w wynajętym przez siebie mieszkaniu i przyjmował wszystkich, którzy do niego przychodzili,

głosząc królestwo Boże i nauczając o Panu Jezusie Chrystusie zupełnie swobodnie, bez przeszkód.

Dzieje Apostolskie 28:31 pokazują, że Paweł, mimo ograniczeń, odważnie głosił królestwo Boże i nauczał o Jezusie Chrystusie, nie napotykając przeszkód w swojej działalności. Werset podkreśla, …