Dzieje Apostolskie 21 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Po rozstaniu się z nimi odpłynęliśmy i bezpośrednim kursem przybyliśmy do Kos, a następnego dnia do Rodos, a stąd do Patary.

Znaleźliśmy okręt, który miał płynąć do Fenicji, wsiedliśmy i odpłynęliśmy.

Zobaczyliśmy Cypr i zostawiliśmy go po lewej stronie, a płynąc do Syrii, przybyliśmy do Tyru, bo tam miano wyładować okręt.

Odszukaliśmy uczniów i pozostaliśmy tam siedem dni, a oni pod wpływem Ducha odradzali Pawłowi podróż do Jerozolimy.

Po upływie tych dni wybraliśmy się w drogę, a wszyscy z żonami i dziećmi odprowadzili nas za miasto. Na wybrzeżu padliśmy na kolana i modliliśmy się.

Pożegnaliśmy się wzajemnie: my weszliśmy na okręt, a oni wrócili do swoich domów.

Kończąc naszą żeglugę, przybyliśmy z Tyru do Ptolemaidy i po powitaniu braci pozostaliśmy u nich jeden dzień.

Wyruszyliśmy następnego dnia i dotarliśmy do Cezarei. Weszliśmy do domu Filipa ewangelisty, który był jednym z Siedmiu, i zamieszkaliśmy u niego.

Miał on cztery córki, dziewice – prorokinie.

Kiedy mieszkaliśmy tam przez dłuższy czas, przyszedł z Judei pewien prorok o imieniu Agabos.

Przybył do nas, wziął pas Pawła, związał sobie ręce i nogi i powiedział: To mówi Duch Święty: Tak Żydzi zwiążą w Jerozolimie mężczyznę, do którego należy ten pas, i wydadzą w ręce pogan.

Kiedy to usłyszeliśmy, razem z miejscowymi braćmi usilnie błagaliśmy Pawła, aby nie szedł do Jerozolimy.

Wtedy Paweł odpowiedział: Co robicie? Dlaczego płaczecie i rozdzieracie mi serce? Ja przecież jestem gotów nie tylko na więzienie, ale i na śmierć w Jerozolimie dla imienia Pana Jezusa.

Nie mogąc go przekonać, ustąpiliśmy ze słowami: Niech się dzieje wola Pańska!

Potem, po przygotowaniu się do podróży, ruszyliśmy do Jerozolimy.

Towarzyszyli nam niektórzy uczniowie z Cezarei i zaprowadzili do niejakiego Mnazona z Cypru, jednego z pierwszych uczniów, u którego mieliśmy znaleźć gościnę.

Dzieje Apostolskie 21:16 opisują, jak uczniowie z Cezarei zaprowadzili Pawła i jego towarzyszy do Mnazona, cypryjskiego ucznia, który miał zapewnić im gościnę w drodze do …

Kiedy znaleźliśmy się w Jerozolimie, bracia przyjęli nas z radością.

Następnego dnia Paweł poszedł razem z nami do Jakuba. Zebrali się też wszyscy starsi.

Po powitaniu ich zaczął szczegółowo opowiadać, czego Bóg dokonał wśród pogan przez jego posługę.

Słysząc to, wielbili Boga, ale powiedzieli mu: Widzisz, bracie, ile tysięcy Żydów uwierzyło,

a wszyscy gorliwie trzymają się Prawa. O tobie jednak słyszeli, że wszystkich Żydów mieszkających wśród pogan nauczasz odstępstwa od Mojżesza, mówisz, że nie mają obrzezywać swoich synów ani zachowywać zwyczajów.

Co więc począć? W każdym razie dowiedzą się, że przybyłeś.

W Dziejach Apostolskich 21:22 starsi w Jerozolimie zastanawiają się, jak zareagują Żydzi, gdy dowiedzą się o przybyciu Pawła. Wcześniej wyjaśniają, że wielu z nich słyszało …

Zrób więc to, co ci mówimy: Mamy tu czterech mężczyzn, którzy złożyli ślub,

W Dziejach Apostolskich 21:23 przywódcy wspólnoty w Jerozolimie proszą Pawła, by pomógł czterem mężczyznom, którzy złożyli ślub. Proponują, żeby poddał się z nimi oczyszczeniu i …

weź ich ze sobą, poddaj się razem z nimi oczyszczeniu, pokryj za nich koszty, aby mogli ostrzyc sobie głowy, a wtedy wszyscy przekonają się, że w tym, czego się dowiedzieli o tobie, nie tylko nie ma źdźbła prawdy, lecz że ty sam przestrzegasz Prawa na ró

Co zaś do pogan, którzy uwierzyli, posłaliśmy im na piśmie polecenie, aby powstrzymali się od pokarmów ofiarowanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu.

Wtedy Paweł wziął ze sobą tych mężczyzn, następnego dnia poddał się razem z nimi oczyszczeniu, wszedł do świątyni i zgłosił termin wypełnienia dni oczyszczenia, aż zostanie złożona ofiara za każdego z nich.

Kiedy zaś siedem dni dobiegało końca, Żydzi z Azji zobaczyli go w świątyni, podburzyli cały tłum i rzucili się na niego

z krzykiem: Izraelici! Na pomoc! To jest człowiek, który wszędzie naucza wszystkich przeciwko narodowi i Prawu, i temu miejscu, a ponadto jeszcze Greków wprowadził do świątyni i zbezcześcił to święte miejsce.

Bo wcześniej widzieli z nim w mieście Trofima z Efezu i sądzili, że Paweł wprowadził go do świątyni.

Poruszyło się całe miasto, zbiegł się lud, porwali Pawła i wlekli go poza świątynię. Natychmiast też zamknięto bramy.

Gdy usiłowali go zabić, doszła do trybuna kohorty wiadomość, że cała Jerozolima jest wzburzona.

Natychmiast wziął żołnierzy i setników i zbiegł do nich na dół. Na widok trybuna i żołnierzy przestano bić Pawła.

Dzieje Apostolskie 21:32 pokazuje, że trybun natychmiast zareagował na wiadomość o zamieszkach i ruszył z żołnierzami na miejsce. Gdy tłum zobaczył wojsko, przestał bić Pawła, …

Gdy trybun się zbliżył, kazał go schwytać, związać dwoma łańcuchami i dopytywał się, kim jest i co zrobił.

A z tłumu każdy krzyczał co innego. Nie mogąc dowiedzieć się niczego pewnego z powodu zgiełku, kazał go prowadzić do twierdzy.

Gdy znalazł się na schodach, doszło do tego, że żołnierze musieli go nieść z powodu naporu tłumu.

Bo tłum ludzi szedł za nim, krzycząc: Precz z nim!

Kiedy miano go wprowadzić do twierdzy, Paweł powiedział do trybuna: Czy wolno mi coś powiedzieć? A on odpowiedział: Mówisz po grecku?

Nie jesteś więc Egipcjaninem, który niedawno podburzył i wyprowadził na pustynię cztery tysiące sykaryjczyków?

W Dziejach Apostolskich 21:38 rzymski trybun pyta Pawła, czy jest Egipcjaninem, który wcześniej wzniecił bunt i wyprowadził na pustynię cztery tysiące sykaryjczyków. To pytanie wynika …

Ja jestem Żydem z Tarsu – odpowiedział Paweł – obywatelem znacznego miasta w Cylicji; proszę cię, pozwól mi przemówić do ludu.

Gdy pozwolił, Paweł, stojąc na schodach, dał znak ręką ludowi, a gdy nastała zupełna cisza, odezwał się po hebrajsku tymi słowami: