1 Księga Samuela 15 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Potem Samuel powiedział do Saula: To mnie posłał Pan, aby cię namaścić na króla nad swoim ludem, nad Izraelem. Posłuchaj więc teraz słów Pana.

Tak mówi Pan Zastępów: Ukarzę Amaleka za to, co uczynił Izraelitom, jak stanął przeciw nim na drodze, gdy szli z Egiptu.

Dlatego teraz idź, pobijesz Amaleka i obłożysz klątwą wszystko, co jest jego własnością; nie lituj się nad nim, lecz zabijaj zarówno mężczyzn, jak i kobiety, młodzież i dzieci, woły i owce, wielbłądy i osły.

Saul zwołał wtedy lud i dokonał jego przeglądu w Telam, dwustu tysięcy piechoty oraz dziesięciu tysięcy spośród pokolenia Judy.

Saul dotarł do stolicy Amalekitów i zastawił zasadzkę w dolinie.

Zawiadomił tymczasem Kenitów: Wyjdźcie, oddalcie się i wycofajcie spośród Amalekitów, abym was nie wytracił razem z nimi. Okazaliście bowiem życzliwość wszystkim Izraelitom, gdy wychodzili z Egiptu. W ten sposób Kenici opuścili Amalekitów.

Saul pobił Amalekitów od Chawila w stronę Szur, leżącego naprzeciw Egiptu.

Pochwycił też żywcem Agaga, króla Amalekitów, i obłożył klątwą cały lud, wytępiwszy go ostrzem miecza.

Saul i lud ulitował się jednak nad Agagiem i nad dobytkiem trzody i bydła, nad zwierzętami dwurocznymi, nad odchowanymi barankami i nad wszystkim, co było lepsze. Nie chciano tego wytępić przez klątwę, cały zaś dobytek, niemający żadnej wartości, poddał klątwie.

Pan tymczasem skierował do Samuela takie słowa:

Żałuję tego, że Saula ustanowiłem królem, ponieważ ode mnie odstąpił i nie wypełniał moich przykazań. Smuciło to Samuela, dlatego całą noc modlił się do Pana.

I Samuel wstał, aby rano spotkać się z Saulem. Zawiadomiono jednak Samuela: Saul przybył do Karmelu i tam właśnie postawił sobie pomnik zwycięstwa, a udając się z powrotem, wstąpił do Gilgal.

Samuel udał się do Saula. I Saul powiedział do niego: Niech cię Pan błogosławi! Rozkaz Pana wykonałem.

A Samuel powiedział: Co to za beczenie owiec dochodzi do moich uszu i co za ryk większego bydła słyszę?

Saul odpowiedział: Przygnano je od Amalekitów. Lud bowiem zlitował się nad najlepszymi owcami i większym bydłem, aby złożyć z nich ofiarę Panu, Bogu twojemu, a to, co pozostało, wytępiliśmy.

Samuel odpowiedział Saulowi: Dosyć! Powiem ci, co powiedział do mnie Pan tej nocy. Odpowiedział: Mów!

I Samuel mówił: Czy to nie prawda, że choć byłeś mały we własnych oczach, to jednak ty właśnie stałeś się głową pokoleń izraelskich? Pan bowiem namaścił cię na króla izraelskiego.

Pan wysłał cię w drogę i nakazał: Obłożysz klątwą tych występnych Amalekitów, będziesz z nimi walczył, aż ich zniszczysz.

Czemu więc nie posłuchałeś głosu Pana? Rzuciłeś się na łup, popełniłeś więc to, co złe w oczach Pana.

Saul odpowiedział Samuelowi: Posłuchałem głosu Pana: szedłem drogą, którą mnie posłał Pan. Przyprowadziłem Agaga, króla Amalekitów, a Amalekitów obłożyłem klątwą.

Lud zaś zabrał ze zdobyczy mniejsze i większe bydło, aby je w Gilgal ofiarować Panu, Bogu twojemu, jako pierwociny rzeczy obłożonych klątwą.

Samuel odpowiedział: Czyż milsze są dla Pana całopalenia i ofiary krwawe od posłuszeństwa głosowi Pana? Właśnie, lepsze jest posłuszeństwo od ofiary, uległość – od tłuszczu baranów.

Bo opór jest jak grzech wróżbiarstwa, a krnąbrność jak złość bałwochwalstwa. Ponieważ wzgardziłeś nakazem Pana, odrzucił cię On jako króla.

Saul odpowiedział na to Samuelowi: Popełniłem grzech: Przekroczyłem nakaz Pana i twoje wskazania, bałem się bowiem ludu i usłuchałem jego głosu.

Ty jednak daruj moją winę i chodź ze mną, abym oddał pokłon Panu.

Na to Samuel odpowiedział Saulowi: Nie pójdę z tobą, ponieważ odrzuciłeś słowo Pana i dlatego odrzucił cię Pan. Nie będziesz już królem nad Izraelem.

Kiedy Samuel odwrócił się, by odejść, Saul chwycił skraj jego płaszcza, tak że go rozdarł.

Wtedy Samuel powiedział do niego: Pan odebrał ci dziś królestwo izraelskie, a powierzył je komu innemu, lepszemu od ciebie.

Chwała Izraela nie kłamie i nie żałuje, bo to nie człowiek, aby żałował.

Saul odpowiedział: Zgrzeszyłem. Bądź jednak łaskaw teraz uszanować mnie wobec starszyzny mojego ludu i wobec Izraela, wróć ze mną, abym oddał pokłon Panu, Bogu twojemu.

Samuel wrócił i szedł za Saulem. Saul oddał pokłon Panu.

Samuel dał potem rozkaz: Przyprowadźcie do mnie króla Amalekitów – Agaga! Agag zbliżył się do niego chwiejnym krokiem i powiedział: Naprawdę znikła u mnie gorycz śmierci.

Samuel jednak powiedział: Jak swoim mieczem czyniłeś kobiety bezdzietnymi, tak też niech będzie bezdzietna wśród kobiet twoja matka! I Samuel kazał stracić Agaga przed Panem w Gilgal.

Następnie Samuel udał się do Rama, a Saul wrócił do swojej posiadłości w Gibea Saulowym.

Odtąd już Samuel nie zobaczył Saula aż do chwili swojej śmierci. Smucił się jednak, że Pan pożałował tego, że Saula uczynił królem nad Izraelem.