Księga Nehemiasza 10 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wobec tego wszystkiego my zawieramy i spisujemy umowę, a na tym opieczętowanym dokumencie są podpisani nasi książęta, lewici i kapłani.

Mianowicie: na kartach tego dokumentu umieścili swoje imię: namiestnik Nehemiasz, syn Chakaliasza, oraz Sedecjasz,

Serajasz, Azariasz, Jeremiasz,

Paszchur, Amariasz, Malkiasz,

Chattusz, Szekaniasz, Malluk,

Charim, Meremot, Obadiasz,

Daniel, Ginneton, Baruch,

Meszullam, Abiasz, Mijjamin,

Maazjasz, Bilgaj, Szemajasz. Są to kapłani.

I lewici: Jozue, syn Azaniasza, Binnuj, jeden z synów Chenadada, Kadmiel,

i ich bracia: Szebaniasz, Hodiasz, Kelita, Pelajasz, Chanan,

Mika, Rechob, Chaszabiasz,

Zakkur, Szerebiasz, Szebaniasz,

Hodiasz, Bani, Beninu.

I wodzowie ludu: Parosz, Pachat-Moab, Elam, Zattu, Bani,

Bunni, Azgad, Bebaj,

Adoniasz, Bigwaj, Adin,

Ater, Ezechiasz, Azzur,

Hodiasz, Chaszum, Besaj,

Charif, Anatot, Nebaj,

Magpiasz, Meszullam, Chezir,

Meszezabel, Sadok, Jaddua,

Pelatiasz, Chanan, Anajasz,

Ozeasz, Chananiasz, Chaszszub,

Hallochesz, Pilcha, Szobek,

Rechum, Chaszabna, Maasejasz,

Achiasz, Chanan, Anan,

Malluk, Charim, Baana.

I reszta ludu, kapłanów, lewitów – odźwierni, śpiewacy, niewolnicy świątyni – oraz wszyscy, którzy przeszli od narodów obczyzny do Prawa Bożego: ich żony, synowie i córki – każdy, kto był zdolny zrozumieć,

całkowicie przyłączają się do swoich braci, swoich dostojników, oświadczając pod przysięgą i zaklęciem: że będą postępować według Prawa Bożego, danego przez Mojżesza, sługę Bożego, to znaczy, że będą zachowywać i wypełniać wszystkie przykazania Pana, naszego Boga, Jego przepisy i prawa.

Mianowicie: że naszych córek nie damy narodom tej ziemi ani ich córek nie weźmiemy za żony dla naszych synów.

A co do narodów tej ziemi przynoszących towary i wszelkiego rodzaju zboże na sprzedaż w dzień sobotni: nie przyjmiemy tego od nich w szabat ani w dzień święty. Również w roku szabatowym zrzekniemy się korzyści i żądania zwrotu od każdego dłużnika.

Podejmujemy też zobowiązania, że co roku będziemy dawać jedną trzecią sykla na potrzeby kultu w domu naszego Boga,

na chleb pokładny, na ustawiczną ofiarę pokarmową, na ustawiczne całopalenie, na szabaty, na dni nowiu, święta, na uczty święte i na ofiary przebłagalne, by uzyskać pojednanie dla Izraela, słowem, na wszelką posługę w domu naszego Boga.

Przez losowanie rozstrzygnęliśmy – kapłani, lewici i lud – sprawę dostarczenia opału: należy go co roku w określonych terminach dostarczać do domu naszego Boga według kolejności rodzin, aby zgodnie z przepisem Prawa utrzymywać ogień na ołtarzu Pana, naszego Boga.

Chcemy też co roku przynosić do domu Pańskiego pierwociny naszej ziemi i pierwociny każdego owocu drzew wszelkiego rodzaju

oraz zgodnie z przepisem Prawa to, co pierworodne: z naszych synów i z naszego bydła: pierworodne naszych wołów i owiec obiecujemy dostarczyć do domu naszego Boga dla kapłanów pełniących obowiązki w domu naszego Boga.

Następnie wybór naszych przemiałów, czyli naszych świadczeń, i wybór owocu wszelkiego rodzaju drzew, moszczu i oliwy przyniesiemy kapłanom do składnic domu naszego Boga; a dziesięcinę z naszej ziemi – lewitom; są to ci lewici, którzy pobierają dziesięcinę we wszystkich miastach wyznających naszą wia

I kapłan, potomek Aarona, będzie z lewitami, gdy oni będą pobierać dziesięcinę; a lewici odniosą dziesięcinę dziesięciny do składnic skarbca domu naszego Boga;

bo do tych składnic Izraelici i lewici przyniosą świadczenia zboża, moszczu i oliwy; tam są też sprzęty świątyni oraz kapłani pełniący służbę, a także odźwierni i śpiewacy. Tak więc nie zaniedbamy domu naszego Boga.