Księga Kapłańska 23 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Następnie Pan powiedział do Mojżesza:

Mów do Izraelitów i powiedz im: Oto czasy święte Pana, na które będziecie wzywać ich świętymi zwołaniami. To są moje czasy święte!

Przez sześć dni praca będzie wykonywana, ale siódmego dnia jest uroczysty szabat, jest święte zwołanie. Nie będziecie wykonywać w tym dniu żadnej pracy – to jest szabat dla Pana we wszystkich waszych siedzibach.

Oto czasy święte dla Pana, święte zwołanie, na które będziecie ich wzywać w określonym czasie.

W pierwszym miesiącu, czternastego dnia miesiąca, o zmierzchu, jest Pascha dla Pana.

A piętnastego dnia tego miesiąca jest święto Przaśników dla Pana – przez siedem dni będziecie jedli tylko przaśne chleby.

Pierwszego dnia będzie dla was święte zwołanie: nie będziecie wykonywać żadnej pracy.

Przez siedem dni będziecie składali w ofierze dla Pana ofiarę spalaną. Siódmego dnia będzie święte zwołanie. Nie będziecie w tym dniu wykonywać żadnej pracy.

Potem Pan powiedział do Mojżesza:

Mów do Izraelitów i powiedz im: Kiedy wejdziecie do ziemi, którą Ja wam dam, i zbierzecie plon, przyniesiecie kapłanowi snop jako pierwociny waszego plonu.

On wykona gest kołysania snopa przed Panem, aby był przez Niego łaskawie przyjęty. Wykona nim gest kołysania w dniu po szabacie.

W dniu gestu kołysania snopa złożycie ofiarę całopalną dla Pana, baranka bez skazy, urodzonego w tym samym roku,

wraz z ofiarą pokarmową dwóch dziesiątych efy najczystszej mąki zmieszanej z oliwą, jako ofiarę spalaną, miłą woń dla Pana, a także ofiarę płynną – ćwierć hinu wina.

Aż do tego dnia nie będziecie jedli ani chleba, ani prażonych ziaren, ani kaszy, zanim nie przyniesiecie daru dla waszego Boga. Jest to wieczysta ustawa dla waszych pokoleń, we wszystkich waszych siedzibach.

I odliczycie sobie od dnia po szabacie, od dnia, w którym przyniesiecie snopy do wykonania nimi gestu kołysania, siedem pełnych tygodni,

aż do dnia po siódmym szabacie odliczycie pięćdziesiąt dni i wtedy złożycie nową ofiarę pokarmową dla Pana.

Przyniesiecie z waszych siedzib po dwa chleby do wykonania nimi gestu kołysania, każdy z dwóch dziesiątych efy najczystszej mąki, kwaszone. To będą pierwociny dla Pana.

Oprócz chleba złożycie w ofierze siedem jednorocznych baranków bez skazy, jednego młodego cielca i dwa barany. One będą ofiarą całopalną dla Pana razem z ofiarą pokarmową i z ofiarą płynną. Będzie to ofiara spalana, miła woń dla Pana.

Ofiarujecie też jednego kozła jako ofiarę przebłagalną i dwa jednoroczne baranki jako ofiarę biesiadną.

Kapłan wykona nimi przed Panem gest kołysania razem z chlebami pierwocin, razem z dwoma barankami. Będzie to rzecz poświęcona Panu, przeznaczona dla kapłana.

Tego samego dnia zwołacie lud. Będzie to dla was święte zwołanie. Nie będziecie wykonywać tego dnia żadnej pracy. Jest to wieczysta ustawa we wszystkich waszych siedzibach, dla waszych pokoleń.

Kiedy będziecie zbierali plon waszej ziemi, nie będziecie wycinali do końca skraju pola i nie będziecie zbierali do końca kłosów. Zostawisz je dla ubogiego i dla przybysza. Ja jestem Pan, Bóg wasz!

Następnie Pan powiedział do Mojżesza:

Powiedz Izraelitom: Pierwszego dnia siódmego miesiąca będziecie obchodzić uroczysty szabat, trąbienie w róg i święte zwołanie.

Nie będziecie wtedy wykonywać żadnej pracy. Złożycie ofiary spalane dla Pana.

Księga Kapłańska 23:25 nakazuje Izraelitom, by w świętym dniu nie wykonywali pracy i składali Panu ofiary spalane. W kontekście poprzedniego wersetu chodzi o uroczyste święto …

Następnie Pan powiedział do Mojżesza:

Dziesiątego dnia siódmego miesiąca jest Dzień Przebłagania. Będzie to dla was święte zwołanie. Będziecie pościć i będziecie składać Panu ofiary spalane.

W tym dniu nie będziecie wykonywać żadnej pracy, bo jest to Dzień Przebłagania, aby dokonano przebłagania za wasze winy przed Panem, Bogiem waszym.

Każdy człowiek, który nie będzie pościł tego dnia, będzie wyłączony spośród swojego ludu.

Każdego człowieka, który będzie pracował tego dnia, zgładzę spośród jego ludu.

Żadnej pracy nie będziecie wykonywać. Jest to wieczysta ustawa dla wszystkich pokoleń, we wszystkich waszych siedzibach.

Księga Kapłańska 23:31 nakazuje Izraelitom powstrzymać się od pracy w Dniu Przebłagania. Zakaz ten, obowiązujący kolejne pokolenia i we wszystkich ich siedzibach, podkreślał święty charakter …

Będzie to dla was uroczysty szabat. Będziecie pościli. Dziewiątego dnia miesiąca, wieczorem, to jest od wieczoru do wieczoru, będziecie obchodzić wasz szabat.

Potem Pan powiedział do Mojżesza:

Powiedz Izraelitom: Piętnastego dnia tego siódmego miesiąca jest Święto Namiotów przez siedem dni dla Pana.

Pierwszego dnia jest święte zwołanie: nie będziecie wykonywać żadnej pracy.

Przez siedem dni będziecie składać ofiary spalane dla Pana. Ósmego dnia będzie dla was święte zwołanie i złożycie ofiarę spalaną dla Pana. To jest uroczyste zgromadzenie. Nie będziecie wykonywać w tym dniu żadnej pracy.

To są czasy święte dla Pana, na które będziecie dokonywać świętego zwołania, aby składać ofiarę spalaną dla Pana: ofiarę całopalną, ofiarę pokarmową, ofiarę krwawą i ofiarę płynną, każdego dnia to, co jest na ten dzień przeznaczone,

niezależnie od szabatów Pana, niezależnie od waszych darów, niezależnie od wszystkich waszych ślubów i niezależnie od wszystkich dobrowolnych ofiar, które będziecie składać dla Pana.

Tak więc piętnastego dnia siódmego miesiąca, kiedy zbierzecie plony ziemi, będziecie obchodzić święto Pana przez siedem dni. Pierwszego dnia jest uroczysty szabat. Ósmego dnia także uroczysty szabat.

Weźcie sobie pierwszego dnia owoce pięknych drzew, liście palmowe, gałązki gęstych drzew i wierzb nadrzecznych. Będziecie się radować przed Panem, Bogiem waszym, przez siedem dni.

Będziecie obchodzić to święto dla Pana co roku przez siedem dni. To jest wieczysta ustawa dla waszych pokoleń. W siódmym miesiącu będziecie je obchodzić.

Przez siedem dni będziecie mieszkać w szałasach. Wszyscy tubylcy Izraela będą mieszkali w szałasach,

aby wasze pokolenia wiedziały, że kazałem Izraelitom mieszkać w szałasach, kiedy wyprowadziłem ich z ziemi egipskiej. Ja jestem Pan, Bóg wasz!

Mojżesz ogłosił Izraelitom o czasach świętych dla Pana.