Księga Sędziów 16 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Następnie Samson udał się do Gazy, gdzie zobaczył nierządnicę i poszedł do niej.

Powiadomiono o tym mieszkańców Gazy: Samson tu przyszedł. Otoczyli go więc i czekali na niego całą noc przy bramie miejskiej. Przez całą tę noc zachowywali się cicho, mówiąc: Zabijemy go, gdy zacznie dnieć.

Samson spał aż do północy, a kiedy wstał, chwycił wrota miejskiej bramy wraz z jej podwojami i wyrwał je z ryglem. Następnie włożył je na swoje barki i zaniósł na szczyt góry znajdującej się naprzeciw Hebronu.

Później zakochał się w pewnej kobiecie imieniem Dalila, która mieszkała w dolinie Sorek.

Przyszli do niej władcy filistyńscy i powiedzieli: Oszukaj go i dowiedz się, w czym tkwi jego wielka siła oraz jak moglibyśmy go pokonać, a następnie związać i obezwładnić. Każdy z nas da ci za to tysiąc srebrników.

Powiedziała więc Dalila do Samsona: Powiedz mi, proszę cię, gdzie tkwi twoja wielka siła i czym można by cię związać i obezwładnić.

Samson dał jej taką odpowiedź: Gdyby mnie związano siedmioma surowymi linami, które jeszcze nie wyschły, wtedy osłabnę i stanę się zwykłym człowiekiem.

Wtedy władcy filistyńscy przynieśli jej siedem surowych lin, które jeszcze nie wyschły, i związała go nimi.

Oni tymczasem przygotowali na niego zasadzkę w pokoju, a ona krzyknęła: Samsonie, Filistyni są nad tobą! On jednak pozrywał liny, tak jak rwie się zgrzebna nitka nadpalona przez ogień. Nie poznano więc, w czym tkwi jego siła.

Po jakimś czasie Dalila powiedziała do Samsona: Oszukałeś mnie, skłamałeś przede mną. Teraz powiedz mi, proszę cię, czym można by cię związać?

Odpowiedział jej: Gdyby mnie mocno związano nowymi sznurami, takimi, jakich jeszcze nie używano, wtedy osłabnę i stanę się zwykłym człowiekiem.

Dalila wzięła więc świeże sznury, jeszcze nieużywane, a gdy go nimi związała, powiedziała do niego: Filistyni nad tobą, Samsonie! A przygotowali na niego zasadzkę w pokoju, ale on pozrywał je na swoich barkach jak nici.

Wtedy Dalila powiedziała do Samsona: Aż dotąd oszukiwałeś mnie i kłamałeś przede mną? Powiedz mi wreszcie, czym można cię związać? Odpowiedział jej: Gdybyś związała siedem splotów mojej głowy z motkiem nici, a wpleciony w nić palik wbiła w ziemię, (osłabnę i stanę się zwykłym człowiekiem).

Uśpiła go więc, następnie przywiązała siedem splotów włosów do motka nici, przybiła palikiem i zawołała na niego: Filistyni nad tobą, Samsonie! Ale on, obudziwszy się ze snu, wyrwał palik, czółenko tkackie i motek nici.

Po jakimś czasie znów powiedziała do niego: Jak ty możesz mówić, że mnie kochasz, skoro twoje serce nie jest ze mną złączone? Oszukałeś mnie już trzy razy, nie wyjaśniwszy mi, w czym tkwi twoja wielka siła.

I gdy tak każdego dnia mu się naprzykrzała, że doprowadzała go do udręki, a nawet do śmiertelnego wyczerpania,

wtedy otworzył przed nią całe swoje serce i wyznał jej: Mojej głowy nigdy nie dotknęła brzytwa, bo od łona matki jestem Bożym nazirejczykiem. Gdyby mnie ogolono, moja siła odejdzie, osłabnę i stanę się zwykłym człowiekiem.

Dalila, zrozumiawszy, że otworzył przed nią całe swoje serce, posłała po władców filistyńskich z wiadomością: Przyjdźcie jeszcze raz, bo otworzył mi całe swoje serce. Przyszli więc do niej władcy filistyńscy, niosąc srebro w swoich rękach.

Tymczasem uśpiła go na kolanach i przywołała jednego z mężczyzn, aby ogolił mu siedem splotów na głowie. Wtedy zaczęła go obezwładniać, a jego siła opuściła go.

Zawołała więc: Filistyni nad tobą, Samsonie! On zaś, obudziwszy się, powiedział: Wyjdę jak poprzednio i wybawię się. Nie wiedział jednak, że Pan go opuścił.

Wtedy Filistyni pojmali go, wyłupili mu oczy i zaprowadzili do Gazy, gdzie przykuty dwoma łańcuchami z brązu musiał w więzieniu mielić ziarno.

Tymczasem włosy, wcześniej zgolone, zaczęły mu odrastać na głowie.

Władcy filistyńscy zebrali się zaś, aby na cześć swojego Boga Dagona złożyć wielkie ofiary. Oddawali się radości i mówili: Oto nasz bóg wydał w nasze ręce Samsona, naszego wroga.

Widział to lud i sławił swojego boga, wołając: Oto nasz bóg wydał w nasze ręce Samsona, naszego wroga, tego, który pustoszył nasz kraj i wielu spośród nas pozabijał.

Gdy ich serca były pełne radości, powiedzieli: Przywołajcie Samsona, niech nas zabawia! Przyprowadzono więc Samsona z więzienia i zabawiał ich. Postawiono go potem między dwiema kolumnami.

I Samson powiedział do chłopca, który trzymał go za rękę: Prowadź mnie i pozwól mi dotknąć kolumn, na których stoi dom, abym się o nie oparł.

W tym domu było pełno mężczyzn i kobiet. Byli tam wszyscy władcy filistyńscy, a na dachu około trzech tysięcy mężczyzn i kobiet, którzy przypatrywali się Samsonowi, gdy ich zabawiał.

Wtedy Samson wezwał Pana, mówiąc: Panie Boże, proszę Cię, wspomnij na mnie i przywróć mi siły przynajmniej na ten jeden raz! Boże, niech pomszczę raz jeden na Filistynach moje oczy.

Samson chwycił więc obie kolumny, na których stał cały dom, i oparł się o nie: o jedną – prawą ręką, o drugą – lewą ręką.

Następnie Samson powiedział: Niech zginę wraz z Filistynami. Gdy więc mocno oparł się o nie, dom runął na władców i na cały lud, który był w nim zebrany. Tych, których wtedy zabił, sam ginąc, było więcej niż tych, których pozabijał w czasie całego swojego życia.

Jego bracia i cały ród jego ojca przybyli, aby go zabrać. Wróciwszy, pochowali go między Sorea i Esztaol, w grobie Manoacha, jego ojca. Przez dwadzieścia lat sprawował on sądy nad Izraelem.