Księga Sędziów 16:18 – znaczenie i zastosowanie

Widzimy tu straszne skutki lekkomyślności Samsona, który zdradził tajemnicę swojej siły. Słono za to zapłacił. Kobieta, która prowadzi mężczyznę do grzechu seksualnego, jest jak głęboka przepaść, a wpada w nią ten, kogo Pan nienawidzi. Samson wpadł w tę przepaść.

Zwróć najpierw uwagę, jak starannie Dalila zadbała o zapłatę. Po jego słowach poznała, że wyjawił jej wszystko, co nosił w sercu. Posłała więc po książąt filistyńskich, którzy wynajęli ją do tej haniebnej sprawy, i zadbała o to, by przynieśli ze sobą pieniądze (Księga Sędziów 16:18). Zapłatę za niegodziwość przekazano, a Samson niczego się nie domyślał. Serce boli na myśl, że jednego z najdzielniejszych ludzi tamtych czasów kupiono i sprzedano jak owcę przeznaczoną na rzeź. Pokazuje to, jak nisko może upaść ludzka pycha, i przestrzega silnych, by nie chełpili się swoją siłą.

Zwróć też uwagę, jak Dalila dotrzymała umowy i wydała Samsona. Wielu ludzi sprzedałoby kogoś, kogo rzekomo szanują, za znacznie mniejszą zapłatę niż ta, którą otrzymała Dalila. Nie ufaj więc bezgranicznie każdemu przyjacielowi ani każdemu przewodnikowi. Użyła podstępu: sprawiła, że Samson zasnął na jej kolanach (Księga Sędziów 16:19). Józef Flawiusz pisze, że podała mu odurzający napój, który go uśpił. Nie wiemy, co mogła dolać do jego kielicha, ale prawdopodobnie nie wypił świadomie wina ani mocnego napoju, ponieważ złamałby w ten sposób ślub nazirejski, tak jak złamał go, pozwalając obciąć sobie włosy. Okazywała wielką życzliwość, planując wyrządzić wielką krzywdę, a nie zdołałaby tego dokonać, gdyby najpierw go nie uśpiła.

Pokazuje to, jak niebezpieczne jest fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Szatan często doprowadza ludzi do zguby, usypiając ich czujność i sprawiając, że czują się bezpiecznie, aż przestają uważać i dostrzegać zagrożenie. Wtedy odbiera im siłę i cześć, a potem prowadzi tam, dokąd chce. Kiedy śpimy, nasi duchowi wrogowie nie śpią. Gdy Samson spał, ktoś tak cicho obciął mu włosy, że się nie obudził, choć wyraźnie go to niepokoiło. Nawet podczas snu jego duch jakby słabł. Gdyby ktoś zrobił mu to bez jego zgody, skutki prawdopodobnie nie byłyby takie same. Teraz własny grzech stał się dla niego karą. Jego nieprawość przyniosła mu cierpienie.

Zwróć też uwagę, jak mało Samson przejął się tym, co się stało (Księga Sędziów 16:20). Musiał zauważyć po przebudzeniu, że nie ma już włosów, a jednak powiedział w istocie, że oswobodzi się tak jak wcześniej. Może sądził, że po obcięciu włosów będzie mu lżej, nie rozumiejąc, że poczucie winy jest o wiele cięższym brzemieniem. Wkrótce poczuł, że coś się w nim zmieniło, ale nie wiedział, że Pan go opuścił. Wielu ludzi traci łaskawą obecność Boga i tego nie dostrzega. Zgrzeszyli na tyle, by Go od siebie odepchnąć, lecz nie odczuwają tego, co utracili. Ich dusze słabną, dary usychają, a wszystko zaczyna iść źle, lecz nie widzą prawdziwej przyczyny. Nie wiedzą, że Bóg od nich odszedł, i nie starają się do Niego powrócić. Gdy Bóg odchodzi, nie możemy już postępować tak jak wcześniej.

Zwróć wreszcie uwagę, jak szybko Filistyni wykorzystali swoją przewagę nad Samsonem (Księga Sędziów 16:21). Pojmali go, gdy Bóg go opuścił. Kto wychodzi spod Bożej ochrony, staje się łatwym łupem dla wrogów. Jeśli zaśniemy, rozkoszując się naszymi grzesznymi pragnieniami, z pewnością obudzimy się w rękach Filistynów. Prawdopodobnie obiecali Dalili, że go nie zabiją, ale obrali pewny sposób, by uczynić go bezradnym. Najpierw pozbawili go wzroku, prawdopodobnie wypalając mu oczy, jak podaje wersja arabska. Wiedzieli, że oczy nie odrosną, choć włosy mogły odrosnąć, i rozumieli, że silne ramiona niewiele znaczą bez oczu, które nimi kierują.

Jego oczy stały się bramą do grzechu. Zobaczył kobietę w Gazie i poszedł do niej (Księga Sędziów 16:1), a teraz od tego zaczęła się jego kara. Filistyni go oślepili, więc miał teraz czas, by pamiętać, że wcześniej zaślepiła go jego własna żądza. Najbezpieczniej strzec oczu, odwracając je od rzeczy bezwartościowych. Zabrali go do Gazy, by w tym samym miejscu, w którym wcześniej okazał tak wielką siłę (Księga Sędziów 16:3), ukazał się jako bezsilny i stał się pośmiewiskiem ludzi, którzy kiedyś się go bali. Zakuli go w spiżowe kajdany, choć wcześniej więziły go sznury własnego grzechu, i zmusili do mielenia zboża w więzieniu. Pracował jak niewolnik, czy to dla ich zysku, jako kara, czy też z obu tych powodów.

Tak diabeł postępuje z grzesznikami. Zaślepia umysły tych, którzy nie wierzą, a potem zniewala ich i trzyma pod swoją władzą. Biedny Samsonie, jak nisko upadłeś! Jak bardzo Twój honor został wdeptany w pył! Jakże chwała i obrona Izraela stały się sługą i widowiskiem dla Filistynów. Korona spadła mu z głowy, a cierpienie przyszło z powodu jego grzechu. Niech każdy wyciągnie wnioski z jego upadku. Starannie strzeż swojej czystości i miej się na baczności przed cielesnymi pożądliwościami. Gdy jako duchowi nazirejczycy łamiemy przymierze, które oddziela nas dla Boga, tracimy całą chwałę i zostajemy bez obrony.