Księga Jozuego 8 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wtedy Pan powiedział do Jozuego: Nie bój się i nie trać odwagi! Weź ze sobą wszystkich wojowników, powstań i wyrusz przeciw Aj. Patrz: oto wydaję w twoje ręce króla Aj, jego lud, miasto i kraj.

Postąpisz z Aj i jego ludem, jak postąpiłeś z Jerychem i jego królem. Możecie jednak wziąć sobie łupy i zwierzęta. Przygotuj zasadzkę na miasto z drugiej strony – zachodniej.

Wstał więc Jozue ze wszystkimi wojownikami, by wyruszyć przeciw Aj. Jednocześnie Jozue wybrał trzydzieści tysięcy dzielnych wojowników i wysłał ich nocą,

dając im następujący rozkaz: Uważajcie! Przygotujcie zasadzkę na miasto po jego zachodniej stronie, ale niezbyt daleko od miasta, i bądźcie wszyscy gotowi.

Ja zaś i cały lud ze mną podejdziemy pod miasto. Gdy oni wyjdą przeciw nam, jak za pierwszym razem, rzucimy się do ucieczki przed nimi.

Oni będą nas ścigać i w ten sposób odciągniemy ich daleko od miasta, bo pomyślą: Uciekają przed nami, jak za pierwszym razem! I będziemy uciekać przed nimi.

A wtedy wyjdziecie z zasadzki i zajmiecie miasto. Pan, wasz Bóg, odda je w wasze ręce.

Gdy zaś zajmiecie miasto, spalicie je. Postąpcie według słowa Pana. Patrzcie, ja wam to rozkazuję!

Jozue wysłał ich, a oni udali się na miejsce zasadzki i zatrzymali się między Betel i Aj, na zachód od Aj; Jozue zaś spędził tę noc wśród ludu.

A gdy wstał wcześnie rano, dokonał przeglądu ludu i wraz ze starszymi Izraela na czele poprowadził lud przeciw Aj.

Księga Jozuego 8:10 opisuje, jak Jozue wcześnie rano zebrał lud i wraz ze starszymi Izraela poprowadził go przeciw Aj. Pokazuje jego zdecydowane przywództwo i wspólne …

Wszyscy wojownicy, jakich tylko miał, poszli w góry, przybyli pod miasto i rozłożyli się obozem po północnej stronie Aj. Między nimi i Aj była dolina.

Następnie wziął około pięciu tysięcy ludzi i umieścił ich w zasadzce między Betel a Aj, od zachodniej strony miasta.

Lud rozłożył się obozem na północ od miasta, a jego ostatnia część na zachód od miasta. Jozue zaś spędził tę noc w środku doliny.

Gdy to zobaczył król Aj, wyruszył pośpiesznie ze wszystkimi swoimi ludźmi do walki przeciw Izraelowi na zboczu, naprzeciw Araby. Nie wiedział jednak, że zasadzkę przygotowano na zachód od miasta.

A wtedy Jozue i cały Izrael udali, że są pobici. Uciekali więc drogą ku pustyni.

Wtedy zwołano wszystkich ludzi z miasta, aby ruszyli w pogoń za nimi, ale gdy ścigali Jozuego, oddalali się od miasta.

A w Aj i Betel nikt nie pozostał, kto by nie wyruszył za Izraelitami. Zostawili miasto otwarte, a ścigali Izraela.

Wtedy Pan powiedział do Jozuego: Podnieś oszczep, który trzymasz w ręce, przeciw Aj, bo daję je w twoje ręce. I Jozue podniósł oszczep, który trzymał w ręce, przeciw miastu.

I gdy tylko wyciągnął rękę, ludzie, którzy byli w zasadzce, pośpiesznie wyszli z ukrycia, przybiegli do miasta, zajęli je i jak najszybciej podpalili.

Gdy zaś ludzie z Aj obejrzeli się, spostrzegli, jak dym podnosi się z miasta ku niebu. Nie można było uciekać w tę lub tamtą stronę, a tymczasem lud, który uciekał na pustynię, zwrócił się przeciw ścigającym.

Gdy Jozue i cały Izrael zobaczyli, że ludzie z zasadzki zajęli miasto i że dym z miasta wznosi się w górę, odwrócili się i uderzyli na ludzi z Aj.

Drudzy wyszli z miasta naprzeciw nich i ludzie z Aj znaleźli się w środku Izraelitów, mając ich po jednej i po drugiej stronie: tak zostali pobici, że nikt z nich nie został przy życiu ani nie uciekł.

Króla Aj schwytano żywcem i przyprowadzono do Jozuego.

Gdy Izraelici pobili mieszkańców Aj na otwartym polu, na pastwisku, po którym ich ścigano, i gdy wszyscy oni aż do ostatniego polegli od miecza, cały Izrael zwrócił się przeciw Aj i poraził je ostrzem miecza.

Łącznie poległych tego dnia, mężczyzn i kobiet, było dwanaście tysięcy, czyli wszyscy mieszkańcy Aj.

Jozue zaś nie cofnął ręki, w której trzymał oszczep, dopóki nie zgładzono, na skutek obłożenia klątwą, wszystkich mieszkańców Aj.

Tylko bydło i łupy z tego miasta rozdzielili między siebie Izraelici zgodnie z poleceniem Pana, danym Jozuemu.

Księga Jozuego 8:27 oznacza, że po zdobyciu Aj Izraelici mogli zatrzymać bydło i łupy, zgodnie z wcześniejszym poleceniem Boga przekazanym Jozuemu. W odróżnieniu od Jerycha, …

A Jozue spalił Aj i uczynił z niego rumowisko na wieki, pustkowie aż do dnia dzisiejszego.

Króla Aj powiesił na drzewie aż do wieczora. O zachodzie słońca Jozue rozkazał zdjąć jego martwe ciało z drzewa, po czym rzucono je u wejścia do bramy miejskiej i wzniesiono nad nim wielki stos kamieni widoczny aż do dnia dzisiejszego.

Wtedy Jozue zbudował ołtarz dla Pana, Boga Izraela, na górze Ebal,

jak rozkazał Mojżesz, sługa Pana, Izraelitom: jak napisano w księdze Prawa Mojżesza: Ołtarz z surowych kamieni, nieociosanych żelazem. Na nim złożono Panu ofiary uwielbienia i biesiadne.

Jozue sporządził tam na kamieniach odpis Prawa, które Mojżesz spisał dla Izraelitów.

Następnie cały Izrael i jego starsi, zwierzchnicy ludu i sędziowie, zarówno cudzoziemcy, jak i współplemienni, stanęli po obu stronach arki, naprzeciw kapłanów i lewitów, połowa po stronie góry Garizim, a druga połowa po stronie góry Ebal, jak już wcześniej zarządził Mojżesz, sługa Pana, aby pobłogosławić lud Izraela.

Następnie Jozue odczytał wszystkie słowa Prawa, błogosławieństwo i przekleństwo, wszystko dokładnie, jak napisano w księdze Prawa.

Jozue nie opuścił ani jednego polecenia danego przez Mojżesza, ale odczytał je wobec całego zgromadzenia Izraela, w obecności kobiet, dzieci i cudzoziemców, którzy zamieszkali wśród ludności.