Księga Izajasza 49 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Pan powołał Mnie już z łona mojej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię.

Uczynił moje usta ostrym mieczem, ukrył Mnie w cieniu swojej ręki. Uczynił ze mnie zaostrzoną strzałę, ukrył mnie w swoim kołczanie.

I powiedział mi: Ty jesteś moim Sługą, Izraelu, w tobie się rozsławię.

Ja zaś mówiłem: Na próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem moje siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u mojego Boga.

Wsławiłem się w oczach Pana, mój Bóg stał się moją siłą. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swojego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela.

A mówił: To zbyt mało, że jesteś Mi Sługą, by podźwignąć pokolenia Jakuba i sprowadzić ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.

Tak mówi Pan, Odkupiciel Izraela, jego Święty, do wzgardzonego w swojej osobie, do budzącego odrazę pogan, do niewolnika potężnych: Królowie zobaczą cię i powstaną, książęta padną na twarz, przez wzgląd na Pana, który jest wierny, na Świętego Izraelowego,

Tak mówi Pan: Gdy nadejdzie czas mojej łaski, wysłucham cię, w dniu zbawienia przyjdę ci z pomocą. A ukształtowałem cię i ustanowiłem przymierzem dla ludu, aby odnowić kraj, aby rozdzielić spustoszone dziedzictwa,

aby powiedzieć więźniom: Wyjdźcie na wolność! marniejącym w ciemnościach: Ukażcie się! Oni będą się paśli przy wszystkich drogach, na każdym bezdrzewnym wzgórzu będzie ich pastwisko.

Nie będą już odczuwać głodu ani pragnienia i nie porazi ich upalny wiatr ani słońce, bo ich poprowadzi Ten, który się lituje nad nimi, i zaprowadzi ich do tryskających źródeł.

Wszystkie moje góry zamienię na drogę, a moje drogi wzniosą się wyżej.

Oto ci przychodzą z daleka, oto tamci z Północy i z Zachodu, a inni z krainy Sinitów.

Zabrzmijcie weselem, niebiosa! Raduj się, ziemio! Góry, wybuchnijcie radosnym okrzykiem! Bo Pan pocieszył swój lud, zlitował się nad jego biednymi.

Syjon mówił: Pan mnie opuścił, Pan o mnie zapomniał.

Czyż może kobieta zapomnieć o swoim niemowlęciu, ta, która kocha syna swojego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie.

Księga Izajasza 49:15 wyraża niezawodną troskę Boga o Syjon, który obawia się, że został opuszczony i zapomniany. Nawet najczulsza ludzka więź może zawieść, lecz Bóg …

Oto wyryłem cię na obu dłoniach, twoje mury są nieustannie przede Mną.

Księga Izajasza 49:16 wyraża zapewnienie Boga skierowane do Syjonu: nie zapomniał o swoim ludzie. Obraz wyrycia go na dłoniach podkreśla trwałą pamięć, a mury nieustannie …

Spieszą twoi budowniczowie, a ci, którzy cię burzyli i pustoszyli, odchodzą precz od ciebie.

Podnieś oczy i popatrz wokoło: Wszyscy się zebrali, przyszli do ciebie. Na moje życie! – wyrocznia Pana. Tak, w tych wszystkich ustroisz się jak w klejnoty i jak oblubienica opaszesz się nimi.

Bo twoje zniszczone i wyludnione miejscowości i twój kraj, pełen zniszczenia, teraz będą zbyt ciasne dla twoich mieszkańców, a twoi niszczyciele odejdą daleko.

Znowu będą ci szeptać na ucho synowie, których byłaś pozbawiona: Zbyt ciasna jest dla mnie ta przestrzeń, daj mi miejsce, bym mógł się rozłożyć.

Wtedy powiesz w swoim sercu: Kto mi zrodził tych oto? Byłam bezdzietna, niepłodna, wygnana, uprowadzona w niewolę, więc kto ich wychował? Oto pozostałam sama, więc skąd się ci wzięli?

Tak mówi Pan Bóg: Oto skinę ręką na pogan i między ludami podniosę mój sztandar. I odniosą twoich synów na rękach, a twoje córki przyniosą na barkach.

I królowie będą twoimi żywicielami, a ich księżniczki twoimi mamkami. Będą ci oddawać pokłon twarzą do ziemi i będą lizać kurz z twoich nóg. Wtedy się przekonasz, że Ja jestem Pan, kto we Mnie pokłada nadzieję, nie dozna wstydu.

Czyż można odebrać łup bohaterowi? Albo czy jeńcy okrutnika zdołają się wymknąć?

Zaprawdę, tak mówi Pan: Nawet jeńcy bohatera zostaną mu wydarci i zdobycz okrutnika się wymknie. Ja się rozprawię z twoim przeciwnikiem, a twoich synów Ja sam ocalę.

Twoim ciemięzcom dam na pokarm ich własne ciało, upiją się własną krwią jak moszczem. Wtedy każdy człowiek będzie wiedział, że Ja jestem Pan, twój Zbawca i twój Odkupiciel, Wszechmocny Jakuba.