Księga Rodzaju 50 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Józef przypadł do twarzy swojego ojca, płakał nad nim i całował go.

A potem rozkazał swoim domowym lekarzom, aby zabalsamowali jego ojca. Ci lekarze balsamowali więc Izraela.

Zabrało im to czterdzieści dni, tyle bowiem czasu trwało balsamowanie. Mieszkańcy Egiptu opłakiwali Jakuba przez siedemdziesiąt dni.

Kiedy zaś skończył się okres żałoby po nim, Józef zwrócił się do otoczenia faraona z następującą prośbą: Jeśli darzycie mnie życzliwością, powiedzcie samemu faraonowi,

że mój ojciec zobowiązał mnie przysięgą do spełnienia takiego polecenia: Gdy umrę, pochowasz mnie w moim grobie, który sobie przygotowałem w kraju Kanaan. Niech mi więc teraz będzie wolno udać się tam, abym mógł pochować mojego ojca, a potem wrócę.

Faraon odpowiedział: Idź i pochowaj twojego ojca, tak jak mu przysiągłeś.

I Józef wyruszył w drogę, aby pochować ojca. A z nim poszło również wielu dworzan faraona, starszych urzędników dworskich i wszyscy dostojnicy ziemi Egiptu;

ponadto cała rodzina Józefa, jego bracia oraz rodzina jego ojca. Tylko dzieci oraz trzody i bydło zostały w Goszen.

Podążali z nim również ludzie na wozach i na koniach, tworząc bardzo liczny orszak.

A gdy przybyli do Goren-Haatad, które leży po drugiej stronie Jordanu, odprawili tam wielki i wspaniały obrzęd żałobny: Józef przez siedem dni obchodził żałobną uroczystość po swoim ojcu.

Mieszkający tam Kananejczycy, widząc tę uroczystość żałobną w Goren-Haatad, mówili: Oto jak wielka jest żałoba Egipcjan! Dlatego nazwano tę miejscowość, która leży po drugiej stronie Jordanu, Abel Misraim.

Synowie Jakuba uczynili więc tak, jak im rozkazał ojciec:

przenieśli go do Kanaanu i pochowali w jaskini na polu Makpela. Pole to kupił Abraham od Efrona Chetyty jako tytuł własności grobu. Leżało ono w pobliżu Mamre.

Józef po pogrzebie ojca wrócił do Egiptu wraz z braćmi i wszystkimi, którzy z nim poszli, aby pochować jego ojca.

Bracia Józefa, zdając sobie sprawę z tego, że ich ojciec nie żyje, myśleli: Na pewno Józef będzie nas teraz prześladował i odpłaci nam za wszystkie krzywdy, które mu wyrządziliśmy!

Dlatego kazali powiedzieć Józefowi: Twój ojciec dał przed śmiercią takie polecenie:

Powiedzcie Józefowi tak: Zechciej przebaczyć twoim braciom ich wykroczenie i winę, bo wyrządzili ci krzywdę. Teraz więc daruj łaskawie winę nam, którzy czcimy Boga twojego ojca! Józef rozpłakał się, gdy mu to powtórzono.

Wtedy bracia już sami poszli do Józefa i upadłszy przez nim, powiedzieli: Jesteśmy twoimi niewolnikami.

Lecz Józef powiedział do nich: Nie bójcie się. Czyż ja jestem na miejscu Boga?

Wy niegdyś knuliście zło przeciwko mnie, Bóg jednak zamierzył to jako dobro, żeby sprawić to, co jest dzisiaj, że przeżył wielki naród.

Księga Rodzaju 50:20 pokazuje, że Bóg potrafił wyprowadzić dobro z krzywdy, którą bracia Józefa wyrządzili mu z zamiarem zła. Nie usprawiedliwia to ich czynu ani …

Teraz więc nie bójcie się: będę żywił was i wasze dzieci. I tak ich pocieszał, przemawiając do nich serdecznie.

Józef mieszkał w Egipcie wraz z rodziną swojego ojca. Dożył on stu dziesięciu lat

i doczekał się prawnuków z Efraima. Również dzieci Makira, syna Manassesa, urodziły się na kolanach Józefa.

Wreszcie Józef powiedział do swoich braci: Gdy ja umrę, Bóg okaże wam swoją łaskę i wyprowadzi was z tej ziemi do kraju, który poprzysiągł dać Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi.

Po czym zobowiązał synów Izraela przysięgą, że spełnią takie polecenie: Gdy Bóg okaże wam tę wielką swoją łaskawość, zabierzcie stąd moje kości.

Po czym Józef umarł, mając sto dziesięć lat. Zabalsamowano go i złożono go do trumny w Egipcie.