Księga Rodzaju 41 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Dwa lata później faraon miał sen. Śniło mu się, że stał nad Nilem.

I oto z Nilu wyszło siedem krów pięknych i tłustych, które zaczęły się paść wśród sitowia.

Ale oto siedem innych krów wyszło z Nilu, brzydkich i chudych, które stanęły obok tamtych nad brzegiem Nilu.

Te brzydkie i chude krowy pożarły tamte siedem krów pięknych i tłustych. Faraon się przebudził.

A kiedy znów zasnął, miał drugi sen. Przyśniło mu się siedem kłosów wyrastających z jednej łodygi, zdrowych i pięknych.

A oto po nich wyrosło siedem kłosów pustych i zniszczonych wiatrem wschodnim.

I te puste kłosy pochłonęły tamte siedem kłosów zdrowych i pełnych. Potem faraon się przebudził. Był to tylko sen.

Rano zaniepokojony faraon rozkazał wezwać wszystkich egipskich wróżbitów oraz wszystkich mędrców i opowiedział im, co mu się śniło. Nie było jednak nikogo, kto umiałby wytłumaczyć faraonowi te sny.

Wtedy przełożony podczaszych powiedział do faraona: Dzisiaj wyznam moje grzechy.

Faraon, rozgniewawszy się na swojego sługę, oddał mnie, a ze mną i przełożonego piekarzy, pod straż do domu przełożonego dworzan.

Księga Rodzaju 41:10 przypomina, że przełożony podczaszych opowiada faraonowi o swoim uwięzieniu wraz z przełożonym piekarzy po tym, jak faraon rozgniewał się na obu sług. …

I wtedy obaj mieliśmy jednej nocy sen, on inny, a ja inny.

A był tam z nami pewien młody Hebrajczyk, sługa przełożonego dworzan. Opowiedzieliśmy mu, a on wytłumaczył nam nasze sny, tłumacząc sen każdego z nas.

I stało się tak, jak nam je wytłumaczył: mnie faraon przywrócił na mój urząd, a jego powiesił.

Wtedy faraon kazał wezwać Józefa. Wyprowadzono go więc pospiesznie z lochu, a on, gdy się ogolił oraz zmienił szaty, przyszedł do faraona.

Faraon powiedział do Józefa: Miałem sen, którego nikt nie umie wytłumaczyć. Ja zaś słyszałem, jak mówiono o tobie, że gdy tylko usłyszysz sen, zaraz go wytłumaczysz.

Józef tak odpowiedział faraonowi: Nie ja, lecz Bóg da pomyślną odpowiedź tobie, o faraonie.

W Księdze Rodzaju 41:16 Józef odpowiada faraonowi, że pomyślna odpowiedź na jego sen pochodzi od Boga, a nie z własnej mądrości Józefa. Pokazuje tym pokorę …

Faraon zaczął więc opowiadać Józefowi: Śniło mi się, że stałem nad brzegiem Nilu.

I nagle z Nilu wyszło siedem krów tłustych i pięknych, które zaczęły się paść wśród sitowia.

A oto siedem innych krów wyszło za nimi, chudych i tak brzydkich, że podobnie brzydkich nie widziałem w całym Egipcie.

Krowy chude i brzydkie pożarły tamte siedem pierwszych, tłustych krów.

Gdy te znalazły się w ich brzuchach, wcale nie było widać, że tam weszły; te, które je pożarły, były nadal tak samo chude jak poprzednio. I się ocknąłem.

A potem zobaczyłem we śnie siedem kłosów wyrastających z jednej łodygi, zdrowych i pięknych.

Lecz oto po nich wyrosło siedem kłosów zeschniętych, pustych, zniszczonych wiatrem wschodnim.

I te puste kłosy pochłonęły tamte siedem pięknych kłosów. A gdy to opowiedziałem wróżbitom, żaden nie potrafił mi wytłumaczyć.

Józef powiedział do faraona: Twój sen, o faraonie, jest jeden. To, co Bóg zamierza uczynić, zapowiedział tobie, faraonie.

Siedem pięknych krów – to siedem lat, i siedem pięknych kłosów – to też siedem lat; jest to bowiem jeden sen.

Księga Rodzaju 41:26 wyjaśnia, że siedem zdrowych krów i siedem pięknych kłosów oznaczają te same siedem lat obfitości. Powtarzający się obraz potwierdza, że sen faraona …

Siedem zaś krów chudych i brzydkich, które wyszły za tamtymi, i siedem kłosów pustych i zniszczonych wiatrem wschodnim – to też siedem lat – głodu.

To, o czym mówię faraonowi, Bóg uczyni tak, jak pokazał faraonowi.

W Księdze Rodzaju 41:28 Józef wyjaśnia faraonowi, że jego sny zapowiadają działanie Boga: po siedmiu latach obfitości nadejdzie siedem lat dotkliwego głodu. Słowa te podkreślają, …

Bo nadejdzie siedem lat wielkiej obfitości w całym Egipcie.

Księga Rodzaju 41:29 zapowiada, że Egipt czeka siedem lat wyjątkowo obfitych plonów. Józef wyjaśnia faraonowi znaczenie snu i przekazuje, że po tych latach nastąpi ciężki …

A po nich nastanie siedem lat głodu; i pójdzie w niepamięć cała ta obfitość w Egipcie, gdy głód będzie niszczył kraj.

Nie będą już wiedzieli o obfitości w tym kraju wskutek głodu, który potem nadejdzie, bo będzie to głód bardzo ciężki.

Ponieważ ten sen powtórzył się dwukrotnie, faraonie, Bóg to już postanowił i Bóg niebawem to uczyni.

Teraz więc niech faraon wybierze sobie kogoś roztropnego i mądrego i ustanowi go zarządcą Egiptu.

Niech faraon tak ustanowi nadzorców, by zebrać piątą część urodzajów w Egipcie podczas siedmiu lat obfitości.

Księga Rodzaju 41:34 opisuje radę Józefa dla faraona: w ciągu siedmiu lat obfitych plonów Egipt ma odłożyć jedną piątą zbiorów pod nadzorem wyznaczonych osób. Zapas …

Niech oni nagromadzą wszelką żywność podczas tych pomyślnych lat, które nadejdą. Niech gromadzą zboże do rozporządzenia faraona jako zaopatrzenie dla miast i niech go strzegą.

A ta żywność będzie zachowana dla kraju na siedem lat głodu, które nastaną w Egipcie. Tak więc ludność tego kraju nie wyginie z głodu.

Słowa te podobały się faraonowi i wszystkim jego dworzanom.

Faraon powiedział więc do swoich dworzan: Czy będziemy mogli znaleźć podobnego mu człowieka, który miałby tak jak on ducha Bożego?

A potem faraon powiedział do Józefa: Skoro Bóg dał ci poznać to wszystko, nie ma nikogo, kto dorównałby ci rozsądkiem i mądrością!

Ty zatem będziesz nad moim dworem i twoim rozkazom będzie posłuszny cały mój naród. Jedynie godnością królewską będę cię przewyższał.

Księga Rodzaju 41:40 opisuje, jak faraon powierza Józefowi władzę nad swoim dworem i narodem, zachowując dla siebie jedynie królewską rangę. To uznanie mądrości, którą Józef …

I faraon powiedział Józefowi: Oto ustanawiam cię rządcą całego Egiptu!

Po czym faraon zdjął swój pierścień z palca i włożył go na palec Józefa, i kazał go ubrać w szatę z najczystszego lnu, a potem zawiesił mu na szyi złoty łańcuch.

I kazał go obwozić na swoim drugim wozie, a wołano przed nim: Abrek! Faraon, ustanawiając Józefa rządcą całego Egiptu,

powiedział do niego: Ja jestem faraonem, ale bez twojej zgody nikt nie ośmieli się czegokolwiek podjąć w całym kraju egipskim,

i nadał Józefowi imię Safnat Paneach. Dał mu też za żonę Asenat, córkę kapłana z On, imieniem Poti Fera. I tak Józef stał się rządcą Egiptu.

Józef miał trzydzieści lat, gdy stanął przed faraonem, królem egipskim. Józef, gdy wyszedł od faraona, objeżdżał cały kraj.

I gdy ziemia rodziła przez siedem lat w wielkiej obfitości,

gromadził wszelką żywność w tych siedmiu latach urodzaju, które nastały w Egipcie, i składał ją w miastach; w każdym mieście gromadził żywność z okolicznych pól.

Józef nagromadził więc tyle zboża, ile jest morskiego piasku; takie mnóstwo, że już przestano mierzyć, bo nie można było zmierzyć.

A zanim nastały lata głodu, urodzili się Józefowi dwaj synowie; urodziła ich Asenat, córka kapłana z On, który miał imię Poti Fera.