Księga Rodzaju 41:9 – znaczenie i zastosowanie

Najpierw Józef został przedstawiony faraonowi jako ktoś, kto potrafi wyjaśniać sny. Przełożony podczaszych, osobisty podczaszy faraona, zrobił to raczej po to, by przypodobać się królowi, niż z wdzięczności wobec Józefa czy współczucia dla niego. Otwarcie przyznał, że przypomniały mu się jego winy, czyli to, że zapomniał o Józefie (Księga Rodzaju 41:9). Najlepiej pamiętać o swoich obowiązkach i wypełniać je na czas, ale jeśli zawiedliśmy, lepiej późno przypomnieć sobie o błędzie, okazać skruchę i spełnić obowiązek, niż nie zrobić tego wcale.

Niektórzy sądzą, że chodziło mu o winę wobec faraona, przez którą trafił do więzienia. Jeśli tak, dawał do zrozumienia, że choć faraon mu przebaczył, sam sobie nie wybaczył. Opowiedział prostą historię: w królewskim więzieniu był młody Hebrajczyk, który trafnie wyjaśnił swój sen oraz sen przełożonego piekarzy, a wydarzenia potwierdziły te wyjaśnienia. W ten sposób polecił Józefa królowi jako tłumacza snów.

Widać tu, że czas, w którym Bóg przychodzi z pomocą swoim ludziom, zawsze okazuje się najlepszy. Gdyby podczaszy wcześniej wykorzystał swoje wpływy, by uwolnić Józefa, ten mógłby od razu wrócić do ziemi Hebrajczyków, o której mówił z takim smutkiem (Księga Rodzaju 40:15). Wtedy później nie stałby się tak wielkim błogosławieństwem dla swojej rodziny. Czekając jeszcze dwa lata i występując w odpowiedniej chwili, Józefowi otworzyła się droga do wielkiego zaszczytu. Bóg wynagradza tych, którzy cierpliwie na Niego czekają, dając im zarówno to, na co czekali, jak i coś więcej (Księga Lamentacji 3:26).

Po drugie, przyprowadzono Józefa przed faraona. Sprawa króla wymagała szybkiego działania. Józefa natychmiast wyprowadzono z lochu, a rozkaz faraona zakończył jego pobyt w więzieniu i niewolę. Otworzył mu też drogę do jednych z najwyższych stanowisk na dworze. Mimo to wypadało, by Józef miał czas ogolić się i zmienić ubranie (Księga Rodzaju 41:14). Wszystko zorganizowano tak szybko, jak to było możliwe, i przyprowadzono Józefa, być może równie zaskoczonego jak później Piotr (Dzieje Apostolskie 12:9). Ta nagła zmiana losu była tak wielka, że mogła się wydawać snem. Psalmista opisał podobne doświadczenie, gdy Bóg odmienił los Syjonu: ludzie czuli się wtedy jak we śnie (Księga Psalmów 126:1).

Faraon od razu zwrócił się do Józefa, nawet nie pytając, kim jest ani skąd pochodzi. Powiedział po prostu, że oczekuje od niego wyjaśnienia snu (Księga Rodzaju 41:15). Józef odpowiedział z wielką pokorą i rozsądkiem (Księga Rodzaju 41:16). Najpierw oddał chwałę Bogu: wyjaśnił, że nie potrafi tego zrobić sam i że odpowiedź musi dać Bóg. Dary są najpiękniejsze wtedy, gdy ludzie korzystają z nich pokornie, nie przypisują sobie zasług, lecz oddają je Bogu. Takim ludziom Bóg udziela jeszcze więcej łaski.

Po drugie, Józef okazał faraonowi szacunek oraz prawdziwą życzliwość wobec niego i jego rządów. Powiedział, że odpowiedź przyniesie pokój. Ci, którzy szukają wskazówek u Boga, mogą oczekiwać odpowiedzi prowadzącej do pokoju. Skoro Józef ma wyjaśnić sen, faraon może mieć nadzieję na pomyślny wynik.