Księga Rodzaju 39 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Józef został uprowadzony do Egiptu. I kupił go od Izmaelitów, którzy go tam przyprowadzili, Egipcjanin Potifar, urzędnik faraona, dowódca straży przybocznej.

Pan był z Józefem i dlatego wiodło mu się dobrze, i był w domu swojego pana, Egipcjanina.

Ten jego pan zauważył, że Bóg jest z Józefem i sprawia, że dobrze mu się wiedzie, cokolwiek robi.

Darzył więc on Józefa życzliwością, tak że stał się jego osobistym sługą. Uczynił go zarządcą swojego domu i oddał mu we władanie cały swój majątek.

A odkąd ustanowił go zarządcą swojego domu i swojego majątku, Pan błogosławił domowi tego Egipcjanina ze względu na Józefa. I tak spoczęło błogosławieństwo Pana na wszystkim, co Potifar posiadał w domu i w polu.

A gdy powierzył cały majątek Józefowi, nie troszczył się już przy nim o nic, tylko o to, aby miał takie pokarmy, jakie zwykle jadał. Józef miał piękną postać i miły wygląd.

Po tych wydarzeniach zwróciła na niego uwagę żona jego pana i powiedziała do niego: Połóż się ze mną.

On jednak nie zgodził się i odpowiedział żonie swojego pana: Mój Pan o nic się nie troszczy, odkąd jestem w jego domu, bo cały swój majątek oddał mi we władanie.

On sam nie ma w swoim domu większej władzy niż ja i niczego mi nie zabrania, z wyjątkiem ciebie, ponieważ jesteś jego żoną. Jak więc mógłbym uczynić tak wielką niegodziwość i zgrzeszyć przeciwko Bogu?

I mimo że namawiała go codziennie, nie usłuchał jej i nie chciał położyć się przy niej, aby z nią żyć.

Pewnego dnia, gdy wszedł do domu, aby wypełniać swoje obowiązki, i nikogo z domowników tam nie było,

chwyciła go ona za płaszcz i powiedziała: Połóż się ze mną! Lecz on wyrwał się, zostawił płaszcz w jej ręku i wybiegł na dwór.

A wtedy ona, widząc, że zostawił swój płaszcz i że wybiegł na dwór,

zawołała domowników i powiedziała im tak: Patrzcie, sprowadzono do nas tego Hebrajczyka, a on chce tu u nas swawolić! Przyszedł do mnie, aby się położyć ze mną, i zaczęłam głośno krzyczeć.

A gdy tak krzyczałam głośno, zostawił u mnie swój płaszcz i pospiesznie wybiegł na dwór!

I zatrzymała jego płaszcz u siebie. A kiedy przyszedł pan Józefa do domu,

opowiedziała o tym zajściu tak: Wszedł do mnie ten sługa, Hebrajczyk, którego do nas sprowadziłeś, aby ze mną swawolić.

A gdy zaczęłam krzyczeć, zostawił u mnie swój płaszcz i uciekł z domu.

Kiedy jego pan usłyszał te słowa swojej żony, która mu dodała: Tak postąpił ze mną twój sługa! – zapałał wielkim gniewem.

Polecił schwytać Józefa i oddać go do więzienia, gdzie znajdowali się więźniowie faraona. Gdy Józef przebywał w tym więzieniu,

Pan był z nim, okazując mu miłosierdzie, tak że zjednał on sobie naczelnika więzienia.

Dlatego ten naczelnik więzienia dał Józefowi władzę nad wszystkimi znajdującymi się tam więźniami: wszystko, cokolwiek mieli oni wykonać, wykonywali tak, jak on zarządził.

Naczelnik więzienia nie sprawdzał już zupełnie tego, co było pod władzą Józefa, ponieważ Pan był z nim i sprawiał, że udawało mu się wszystko, co robił.