Księga Rodzaju 39:19 – znaczenie i zastosowanie

Józef padł tu ofiarą niesprawiedliwości ze strony swego pana. Potifar uwierzył oskarżeniu, a Józef albo nie odważył się bronić, bo prawda źle świadczyłaby o jego żonie, albo Potifar nie chciał go słuchać ani mu wierzyć. Nie było więc ratunku i Józef został skazany na dożywotnie więzienie (Księga Rodzaju 39:19, Księga Rodzaju 39:20). Bóg powściągnął gniew Potifara, bo inaczej ten mógłby zabić Józefa. Mimo to Bóg sprawił, że wyrok więzienia przyniósł Józefowi zaszczyt. Opatrzność sprawiła, że trafił do więzienia dla więźniów królewskich, czyli państwowych. Potifar prawdopodobnie wybrał to więzienie, bo było najcięższe; jak mówi Księga Psalmów 105:18, żelazo przeniknęło tam duszę Józefa. Bóg wykorzystał jednak to miejsce, by przygotować drogę do jego uwolnienia. Józef trafił do więzienia królewskiego, aby później znaleźć się u boku króla. Pewnego dnia wrogowie i prześladowcy ludu Bożego odpowiedzą za wiele niesprawiedliwych uwięzień. Nasz Pan Jezus, podobnie jak Józef, został związany i zaliczony do przestępców.

Józef należał do Boga, który go bronił i jest, i zawsze będzie sprawiedliwym oraz potężnym przyjacielem niewinnie uciskanych. Był daleko od całej swojej rodziny i przyjaciół. Nie miał tam nikogo, kto mógłby go pocieszyć, pomóc mu lub przemówić w jego obronie. Lecz Pan był z Józefem i okazał mu miłosierdzie (Księga Rodzaju 39:21). Bóg nie gardzi swoimi więźniami (Księga Psalmów 69:33). Żadne bramy ani kraty nie mogą odciąć Jego ludu od Jego łaskawej obecności, bo obiecał, że nigdy go nie opuści.

Ci, którzy w więzieniu zachowują czyste sumienie, mają tam także dobrego Boga. Prawość i uczciwość sprawiają, że jesteśmy gotowi przyjąć Bożą przychylność, gdziekolwiek się znajdujemy. Józef wkrótce, choć w ograniczonym zakresie, stał się zarządcą nawet w więzieniu. Z Bożego zrządzenia złożyły się na to dwie rzeczy. Po pierwsze, naczelnik więzienia okazał mu przychylność. Bóg sprawił, że Józef znalazł łaskę w oczach naczelnika. Bóg potrafi wzbudzić przyjaciół swojemu ludowi tam, gdzie najmniej się ich spodziewa, i sprawić, że nawet ci, którzy trzymają go w niewoli, okażą mu współczucie (Księga Psalmów 106:46). Po drugie, Józef dobrze nadawał się do tej pracy. Naczelnik widział, że Bóg jest z Józefem i że wszystko, czym ten się zajmuje, dobrze mu się układa. Powierzył mu więc zarządzanie sprawami więzienia (Księga Rodzaju 39:22, Księga Rodzaju 39:23). Mądrość i dobroć ujawniają się nawet w najmniejszych sprawach. Dobry człowiek czyni dobro, gdziekolwiek się znajduje, i jest błogosławieństwem nawet w kajdanach i na wygnaniu, bo Ducha Pana nie da się zakuć w kajdany ani odpędzić, co widać w przypadku Pawła (List do Filipian 1:12, List do Filipian 1:13).