Księga Koheleta 7 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Lepsze jest dobre imię niż pachnące olejki, a dzień śmierci niż dzień urodzenia.

Lepiej jest iść do domu żałoby niż iść do domu wesela, bo w tamtym jest koniec każdego człowieka, a żyjący człowiek bierze to sobie do serca.

Lepszy jest smutek niż śmiech, bo przy smutnej twarzy serce jest dobre.

Serce mędrców jest w domu żałoby, a serce głupców w domu wesela.

Lepiej jest słuchać karcenia przez mędrca niż słuchać pochwały ze strony głupców.

Bo czym jest trzaskanie cierni płonących pod kotłem, tym jest śmiech głupiego. I to także jest marnością.

Bo przywłaszczona rzecz może ogłupić mędrca, a przekupstwo czyni serce przewrotnym.

Lepszy jest koniec mowy niż jej początek, lepszy jest umysł cierpliwy niż pyszny.

Księga Koheleta 7:8 przypomina, że warto oceniać sprawy po ich zakończeniu, a nie tylko po obiecującym początku. Podkreśla też wartość cierpliwości i pokory zamiast pychy. …

Nie bądź w duchu skory do gniewu, bo gniew przebywa w piersi głupców.

Nie mów: Jak to się dzieje, że dawne dni były lepsze niż obecne? – Bo nierozważnie o to pytasz.

Lepsza jest mądrość niż dziedzictwo i z większym pożytkiem dla tych, którzy widzą słońce.

Bo w cieniu mądrości, jak w cieniu pieniądza; a jeszcze większa jest korzyść z poznania mądrości: darzy życiem tego, który ją posiada.

Przyjrzyj się dziełu Bożemu! Bo kto może wyprostować to, co On skrzywił?

Gdy ci się dobrze wiedzie, ciesz się z tego, a wiedzie ci się źle, wtedy to rozważ: zarówno jedno, jak i drugie sprawia Bóg, ponieważ człowiek nie może dociec zupełnie niczego, co będzie potem.

Wszystko widziałem za moich marnych dni: tu sprawiedliwy, który ginie przy swojej sprawiedliwości, a tu złoczyńca, który przy swojej złości długo żyje.

Nie bądź przesadnie sprawiedliwy i nie uważaj się za zbyt mądrego! Dlaczego miałbyś sam sobie sprowadzić zgubę?

Nie bądź zły do przesady i nie bądź głupcem. Dlaczego miałbyś umrzeć przed swoim czasem?

Dobrze, jeżeli trzymasz się jednego, a od drugiego też nie odsuniesz swojej ręki, bo kto boi się Boga, tego wszystkiego uniknie.

Mądrość czyni mądrego silniejszym niż dziesięciu mocarzy, którzy są w mieście.

Bo nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który zawsze postępowałby dobrze, a nigdy nie zgrzeszył.

Nie zwracaj też uwagi na wszystkie rozmowy, jakie się prowadzi, żebyś czasem nie usłyszał, jak ci złorzeczy twój sługa.

Bo przecież często, jak sam wiesz, ty także złorzeczyłeś innym.

To wszystko badałem i miałem na uwadze mądrość. Mówiłem: Chciałbym być mądry! – lecz mądrość jest dla mnie niedostępna.

Niedostępne jest to, co istnieje, i niezgłębione – kto może to zbadać?

Zwróciłem swój umysł ku temu, by poznać, badać i szukać mądrości i słusznej oceny, by poznać, że zło jest głupotą, a wielka głupota – szaleństwem.

I przekonałem się, że bardziej gorzka niż śmierć jest kobieta, bo ona jest siecią, jej serce sidłem, a jej ręce więzami. Kto jest miły Bogu, ten się od niej ustrzeże, lecz grzesznika ona usidli.

Oto, do czego doszedłem – mówi Kohelet – porównując jedno z drugim, by znaleźć słuszną ocenę,

której nadal szukam, a nie znajduję. Znalazłem jednego prawego mężczyznę pośród tysiąca, ale prawej kobiety w tej liczbie nie znalazłem.

Tylko oto co stwierdziłem: Bóg uczynił ludzi prawymi, lecz oni szukają licznych wybiegów.