Księga Powtórzonego Prawa 2 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wtedy, zawracając, ruszyliśmy przez pustynię w kierunku Morza Czerwonego, jak mi powiedział Pan. Przez długi czas okrążaliśmy góry Seir.

I Pan mi powiedział:

Dosyć tego krążenia w tych górach. Zwróćcie się na północ.

Lecz daj polecenie ludowi: Przejdziecie przez posiadłość waszych braci, synów Ezawa, mieszkających w Seirze. Oni się was boją, lecz bardzo się strzeżcie.

Nie zaczepiajcie ich, bo nie dam wam nic z ich ziemi, nawet tyle, ile zakryje stopa, bo Ezawowi dałem na własność góry Seir.

Pokarm do jedzenia kupujcie od nich za pieniądze! Nawet wodę do picia kupujcie od nich za zapłatą!

Przecież Pan, twój Bóg, który ci błogosławił w pracach twoich rąk, opiekuje się twoją wędrówką po tej wielkiej pustyni. Oto czterdzieści lat Pan, twój Bóg, jest z tobą i niczego ci nie brakowało.

Odeszliśmy więc od naszych braci, synów Ezawa, mieszkających w Seirze, przez Arabę, Elat i Esjon-Geber. Zawróciliśmy i wyruszyliśmy w kierunku pustyni Moabu.

Wtedy powiedział do mnie Pan: Nie napadaj na Moabitów, nie podejmuj z nimi wojny, bo nie oddam ci nic z ich ziemi na własność, ponieważ synom Lota dałem na własność Ar.

– Wcześniej mieszkali w niej Emici, naród wielki, liczny i wysoki jak Anakici.

Zaliczano ich do Refaitów, tak jak Anakitów. Lecz Moabici nazywają ich Emitami.

W Seirze mieszkali dawniej Choryci, lecz synowie Ezawa wypędzili ich i wyniszczyli, aby się osiedlić na ich miejscu, jak uczynił Izrael w ziemi, którą mu Pan dał w posiadanie. –

A teraz w drogę! Przejdźcie przez potok Zared! Przeszliśmy więc przez potok Zared.

Cały czas podróży w Kadesz-Barnea do potoku Zared wynosił trzydzieści osiem lat, aż wyginęło w obozie całe pokolenie mężczyzn zdolnych do walki, jak im to Pan przysiągł.

Tak zaciążyła nad nimi ręka Pana, aby ich usunąć z obozu, aż do zupełnego zniknięcia.

Skoro wyginęli spośród ludu wszyscy mężczyźni zdolni do wojny,

powiedział do mnie Pan:

Ty dziś masz przejść Ar, granicę Moabu,

aby zbliżyć się do synów Ammona. Nie zaczepiaj ich, nie wszczynaj z nimi wojny, bo nie dałem ci na własność niczego z ziemi synów Ammona, ponieważ synom Lota dałem ją na własność.

– Również tę ziemię zamieszkiwali wcześniej Refaici, których Ammonici nazywali Zamzummitami.

Był to naród wielki, liczny i wysoki jak Anakici. Wytracił ich Pan przed Ammonitami, którzy ich wypędzili i osiedlili się na ich miejscu.

Tak też uczynił mieszkającym w Seirze synom Ezawa, wytracając przed nimi Chorytów, których oni wypędzili, i sami mieszkają na ich miejscu aż do tego czasu.

W ten sposób i Chiwwitów, zamieszkujących miejscowości aż do Gazy, wytracili Kaftoryci, którzy przybyli z Kaftor, by się na ich miejscu osiedlić. –

Wstańcie, zwijajcie namioty, przekroczcie potok Arnon! Patrz, dałem ci w rękę Sichona, Amorytę, króla Cheszbonu, i jego ziemię. Zacznij ją zajmować. Wypowiedz mu wojnę!

Od dziś zaczynam przejmować lękiem i strachem przed wami wszystkie narody pod całym niebem. Kto tylko o tobie usłyszy, zacznie się bać i drżeć przed tobą.

Wysłałem więc posłów z pustyni Kedemot do Sichona, króla Cheszbonu, ze słowami pokoju:

Pozwól mi przejść przez twoją ziemię. Pójdę główną drogą, nie skręcając ani w prawo, ani w lewo.

Żywność sprzedasz mi za pieniądze, bym miał co jeść. Nawet wodę dasz mi za opłatą, bym miał co pić. Pozwól mi tylko przejść pieszo,

jak mi to uczynili synowie Ezawa, mieszkający w Seirze, i Moabici, mieszkający w Ar, aż przejdę przez Jordan do ziemi, którą mi daje nasz Bóg, Pan.

Lecz Sichon, król Cheszbonu, nie zgodził się na nasze przejście obok niego, ponieważ Pan, twój Bóg, uczynił jego ducha nieustępliwym, a jego serce twardym, aby go oddać w twoje ręce, jak to jest dzisiaj.

Wtedy tak powiedział mi Pan: Patrz, zacząłem oddawać na twój łup Sichona i jego ziemię. Zacznij zajmować, bierz w posiadanie jego kraj!

I wyszedł przeciw nam Sichon i cały jego naród na wojnę do Jahsy.

Pan, nasz Bóg, wydał go nam i pobiliśmy jego samego, jego synów i cały jego lud.

W tym czasie zdobyliśmy wszystkie jego miasta i obłożyliśmy klątwą każde miasto, mężczyzn, kobiety i dzieci, nie oszczędzając niczego

oprócz zwierząt, które zabraliśmy sobie, i łupu z miast przez nas zajętych.

Od Aroeru, leżącego na brzegu potoku Arnon, i od miasta, które jest w dolinie, aż do Gileadu nie było dla nas niedostępnego grodu: wszystkie dał nam Pan, nasz Bóg.

Ale do kraju synów Ammona nie zbliżyłeś się ani do okolicy potoku Jabbok, ani do miast w górach, ani do żadnego miejsca, do którego zabronił ci iść Pan, nasz Bóg.