Księga Powtórzonego Prawa 1 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Tymi słowami Mojżesz przemawiał do całego Izraela za Jordanem na pustyni, w Arabie naprzeciw Suf, między Paran, Tofel, Laban, Chaserot i Di-Zahab.

Z Horebu do Kadesz-Barnea przez góry Seir jest jedenaście dni drogi.

W czterdziestym roku, w jedenastym miesiącu, w pierwszym dniu miesiąca Mojżesz powiedział Izraelitom wszystko, co mu Pan dla nich zlecił.

Po pokonaniu Sichona, króla Amorytów, mieszkającego w Cheszbonie, i Oga, króla Baszanu, mieszkającego w Asztarot w Edrei,

za Jordanem, w kraju Moabu, Mojżesz zaczął wpajać to prawo, mówiąc:

Pan, nasz Bóg, mówił do nas na Horebie: Już dość waszego pobytu na tej górze.

Ruszajcie, idźcie, maszerujcie ku górom Amorytów, do wszystkich pobliskich narodów osiadłych w Arabie, w górach, w Szefeli, w Negebie, nad brzegiem morskim, w ziemi Kananejczyków i w Libanie: aż po wielką rzekę Eufrat.

Patrzcie, wydaję wam ten kraj. Idźcie, weźcie w posiadanie tę ziemię, którą Pan przysiągł dać Abrahamowi, Izaakowi, Jakubowi, a po nich ich potomstwu.

I powiedziałem wam w tamtym czasie: Ja sam nie mogę już nosić ciężaru was wszystkich.

Pan, wasz Bóg, pomnożył was: dziś jesteście liczni jak gwiazdy na niebie.

A Pan, Bóg naszych ojców, niech was jeszcze tysiąckrotnie pomnoży i błogosławi wam, jak to obiecał.

W Księdze Powtórzonego Prawa 1:11 Mojżesz życzy Izraelitom, by Bóg pomnożył ich jeszcze tysiąckrotnie i im błogosławił, zgodnie ze swoją obietnicą. Słowa te nawiązują do …

Jak zdołam sam udźwignąć wasz ciężar, wasze brzemię i wasze spory?

Wybierzcie sobie w waszych pokoleniach mężczyzn rozumnych, mądrych i szanowanych, abym ich postawił wam na czele.

Odpowiedzieliście mi: Dobre jest to, co zamierzasz uczynić.

Wtedy wybrałem spośród głów waszych pokoleń mężczyzn mądrych i szanowanych i dałem wam ich za waszych przewodników: naczelników nad tysiącami i naczelników nad setkami, naczelników nad pięćdziesięcioma i naczelników nad dziesięcioma jako zwierzchników nad waszymi pokoleniami.

Wtedy rozkazałem waszym sędziom: Przesłuchujcie waszych braci, rozstrzygajcie sprawiedliwie spór każdego ze swoim bratem czy też z obcym.

W sądzeniu unikajcie stronniczości, wysłuchujcie małego i wielkiego, nie bójcie się nikogo, bo jest to sąd Boży. Gdyby sprawa wydawała się wam zbyt trudna, przedstawcie ją mnie, abym ją wysłuchał.

W tamtym czasie poleciłem wam wszystko, co macie czynić.

Potem opuściliśmy Horeb i szliśmy przez całą tę wielką i straszną pustynię, którą widzieliście, w kierunku gór Amorytów, jak nam polecił Pan, nasz Bóg, i doszliśmy do Kadesz-Barnea.

Wtedy powiedziałem wam: Przyszliście aż do gór Amorytów, które nam daje Pan, nasz Bóg.

Patrz! Pan, twój Bóg, wydał tobie tę ziemię. Wejdź, weź ją w posiadanie, jak ci obiecał Pan, Bóg twoich ojców. Nie bój się, nie trać ducha!

Wtedy wszyscy podeszliście do mnie i powiedzieliście: Wyślijmy przed sobą mężczyzn, aby zbadali kraj i poznali drogę, którą mamy iść, oraz miasta, do których mamy wkroczyć.

Wydało mi się to dobre. I wziąłem spośród was dwunastu mężczyzn, po jednym z każdego pokolenia.

Oni wyruszyli, poszli w góry i dotarli aż do doliny Eszkol, którą zbadali.

Wzięli w ręce trochę owocu tej ziemi, przynieśli wam i złożyli takie sprawozdanie: Kraj, który nam daje Pan, nasz Bóg, jest dobry.

Lecz nie chcieliście iść i wzgardziliście nakazem Pan, waszego Boga.

Szemraliście w namiotach, mówiąc: Z nienawiści do nas Pan wyprowadził nas z ziemi egipskiej, by wydać nas w ręce Amorytów na zagładę.

Gdzie pójdziemy? Nasi bracia napełnili nam serce strachem, mówiąc: Ten lud jest liczniejszy i wyższy wzrostem od nas, miasta są ogromne, obwarowane aż do nieba. Widzieliśmy tam nawet synów Anaka.

I powiedziałem wam: Nie drżyjcie, nie bójcie się ich.

Pan, wasz Bóg, który idzie przed wami, będzie za was walczył, podobnie jak uczynił w Egipcie na waszych oczach.

Widziałeś też na pustyni: Pan niósł cię, jak ojciec niesie swojego syna, przez całą drogę, którą szliście, aż dotarliście do tego miejsca.

Jednak mimo to nie ufaliście Panu, waszemu Bogu,

idącemu przed wami w drodze, by szukać wam miejsca pod obóz – nocą w ogniu, by oświetlać wam drogę, a za dnia w obłoku.

Gdy Pan usłyszał głos waszych mów, rozgniewał się i przysiągł, mówiąc:

Ani jeden człowiek z tego przewrotnego pokolenia nie zobaczy pięknej krainy, którą przysiągłem dać waszym przodkom,

z wyjątkiem Kaleba, syna Jefunnego. On ją zobaczy. Jemu i jego synom dam ten kraj, po którym on chodził, bo on okazał pełne posłuszeństwo wobec Pana.

Przez was Pan rozgniewał się także na mnie, mówiąc: I ty tam nie wejdziesz.

Jozue, syn Nuna, który ci służy, on tam wejdzie. Jemu dodaj odwagi, bo on wprowadzi Izraela w posiadanie tej ziemi.

Wasze najmniejsze dzieci, o których mówiliście, że staną się łupem, i wasi synowie, którzy dziś nie odróżniają dobra od zła, oni tam wejdą, dam ją im i oni ją posiądą.

A wy obróćcie się i idźcie przez pustynię w kierunku Morza Czerwonego.

Odpowiedzieliście mi: Zgrzeszyliśmy przeciw Panu, pójdziemy i będziemy walczyć, jak nam rozkazał Pan, nasz Bóg. I każdy z was przypasał sobie broń, bo uznaliście wejście na góry za łatwe.

I Pan powiedział do mnie: Powiedz im: Nie chodźcie, nie walczcie, bo nie jestem wśród was, abyście nie zostali rozgromieni przez wrogów.

Ostrzegałem was, lecz nie chcieliście słuchać, wzgardziliście nakazem Pana, ruszyliście, poszliście w góry.

Amoryci mieszkający w tych górach wyszli wam naprzeciw, gonili was, jak to czynią pszczoły, i pobili was w Seirze aż do Chorma.

Wróciliście i płakaliście przed Panem, a Pan nie wysłuchał waszego wołania i nie zwrócił na was uwagi.

Zatrzymaliście się w Kadesz na wiele dni – na cały czas waszego pobytu.