1 Księga Samuela 28 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W tym czasie Filistyni zgromadzili swoje wojska do walki, chcąc uderzyć na Izraelitów. Akisz powiedział więc do Dawida: Wiedz dobrze, że razem ze mną udasz się do obozu wraz ze swoimi ludźmi.

Dawid odpowiedział Akiszowi: Oczywiście, sam się przekonasz, co uczyni twój sługa. Akisz odpowiedział Dawidowi: Ustanawiam więc ciebie na stałe strażnikiem mojej osoby.

Samuel umarł, a wszyscy Izraelici obchodzili po nim żałobę. Został on pochowany w swoim mieście Rama. A Saul usunął wróżbitów i czarnoksiężników z kraju.

Tymczasem Filistyni zgromadzili się, wkroczyli i rozbili obóz w Szunem. Saul też zebrał wszystkich Izraelitów i rozbił obóz w Gilboa.

Saul jednak na widok obozu filistyńskiego przestraszył się: jego serce mocno zadrżało.

Saul radził się Pana, lecz Pan mu nie odpowiadał ani przez sny, ani przez urim, ani przez proroków.

Saul zwrócił się więc do swoich sług: Poszukajcie mi kobiety wywołującej duchy, chciałbym pójść i jej się poradzić. Jego słudzy odpowiedzieli mu: Jest w Endor kobieta, która wywołuje duchy.

Dla niepoznaki Saul przebrał się w inne szaty i poszedł w towarzystwie dwóch ludzi. Przybywając do tej kobiety w nocy, powiedział: Proszę cię, powróż mi przez ducha i spraw, niech przyjdzie ten, którego ci wymienię.

Kobieta odpowiedziała mu: Wiesz chyba, co uczynił Saul: wyniszczył wróżbitów i czarnoksiężników w kraju. Czemu czyhasz na moje życie, chcąc mnie narazić na śmierć?

Saul przysiągł jej na Pana, mówiąc: Na życie Pana! Nie będziesz ukarana z tego powodu.

Kobieta zapytała więc: Kogo mam wywołać? Odpowiedział: Wywołaj mi Samuela.

Gdy kobieta zobaczyła Samuela, zawołała głośno do Saula: Czemu mnie oszukałeś? Ty jesteś Saul!

Król odezwał się do niej: Nie obawiaj się! Co widzisz? Kobieta odpowiedziała Saulowi: Widzę istotę pozaziemską, wyłaniającą się z ziemi.

Zapytał: Jak wygląda? Odpowiedziała: Wychodzi starzec, a jest on okryty płaszczem. Saul rozpoznał, że to Samuel, i upadł przed nim twarzą na ziemię, i oddał mu pokłon.

Samuel powiedział do Saula: Dlaczego nie dajesz mi spokoju i wywołujesz mnie? Saul odpowiedział: Znajduję się w wielkim ucisku, bo Filistyni walczą ze mną, a Bóg mnie opuścił i nie daje mi odpowiedzi ani przez proroków, ani przez sen; dlatego ciebie wezwałem, abyś mi wskazał, jak mam postąpić.

Samuel odpowiedział: Dlaczego więc pytasz mnie, skoro Pan odszedł od ciebie i stał się twoim wrogiem?

Pan czyni to, co przeze mnie zapowiedział: Pan odebrał królestwo z twojej ręki, a oddał je innemu – Dawidowi.

Dlatego Pan postępuje z tobą w ten sposób, ponieważ nie usłuchałeś Jego głosu, nie dopełniłeś Jego płomiennego gniewu nad Amalekiem.

Dlatego Pan oddał Izraelitów razem z tobą w ręce Filistynów, jutro ty i twoi synowie będziecie razem ze mną, całe też wojsko izraelskie odda w ręce Filistynów.

W tej chwili Saul upadł na ziemię jak długi, bo przeraził się słowami Samuela; brakowało mu też sił, ponieważ nie jadł przez cały dzień i całą noc.

Tymczasem wyszła do Saula ta kobieta i spostrzegłszy, że jest bardzo przerażony, powiedziała do niego: Oto twoja służebnica posłuchała twojego rozkazu; naraziłam swoje życie, będąc posłuszną twoim słowom, które do mnie wypowiedziałeś.

Posłuchaj więc – proszę – i ty głosu twojej służebnicy! Położę przed tobą kęs chleba: posil się i wzmocnij, aby wyruszyć w drogę.

Wzbraniał się, mówiąc: Nie będę jadł. Gdy namawiali go słudzy wraz z tą kobietą, posłuchał ich głosu, podniósł się z ziemi i usiadł na łóżku.

Kobieta miała tuczne cielę w swoim domu, pospiesznie je zabiła, a potem wzięła mąkę, rozrobiła ją i upiekła przaśne chleby.

Położyła potem to wszystko przed Saulem i jego sługami. Posilili się, wstali i odeszli jeszcze tej samej nocy.