Księga Zachariasza 14 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Oto nadejdzie dla Pana dzień, kiedy twoje bogactwa będą rozdzielać u ciebie.

Wszystkie ludy zgromadzę do walki z Jerozolimą; miasto zostanie zdobyte, domy zrabowane, kobiety zhańbione; połowa miasta pójdzie na wygnanie, jednak Reszta mieszkańców nie ulegnie zagładzie.

Wtedy Pan wyruszy do boju i będzie walczył przeciw ludom, jak dawniej walczył w dniu bitwy.

W tym dniu dotknie stopami Góry Oliwnej, która jest naprzeciw Jerozolimy od strony wschodniej, a Góra Oliwna rozstąpi się w połowie od wschodu ku zachodowi i powstanie wielka dolina. Połowa góry przesunie się na północ, a połowa na południe.

I będziecie uciekać na dolinę wśród moich gór, bo dolina gór będzie sięgać aż po Asal; a wy będziecie uciekać, jak uciekaliście w czasie trzęsienia ziemi za dni króla Judy, Ozjasza. Wtedy nadciągnie Pan, mój Bóg, i z Nim wszyscy święci.

W tym dniu nie będzie światła ani zimna, ani mrozu.

Będzie to jeden jedyny dzień – tylko Pan wie o nim – nie będzie to dzień ani noc, wieczorem będzie jasno.

W tym dniu wypłyną z Jerozolimy strumienie wód, połowa z nich popłynie do morza wschodniego, a połowa do morza zachodniego. I w lecie, i w zimie tak będzie.

A Pan będzie królem nad całą ziemią. Wtedy Pan będzie jeden i jedno będzie Jego imię.

Cały kraj zmieni się w równinę, od Geba aż po Rimmon na południe od Jerozolimy. Ona jednak będzie wzniesiona i zamieszkana na swoim miejscu: od Bramy Beniamina aż do miejsca dawnej bramy, do Bramy Narożnej, od wieży Chananela aż do tłoczni królewskich.

Będą w niej mieszkali, a klątwa już jej nie dosięgnie. Jerozolima będzie żyć bezpiecznie.

A taką klęską porazi Pan wszystkie narody, które ruszyły do walki z Jerozolimą: rozpadnie się ich ciało, chociaż jeszcze będą trzymać się na nogach; oczy zaćmią się w oczodołach, a język zeschnie w ustach.

W tym czasie za sprawą Pana ogarnie ich wielkie przerażenie, jeden drugiego uchwyci za ramiona i jeden podniesie pięść na drugiego.

Juda także będzie walczył w Jerozolimie, gdzie zebrane zostaną bogactwa wszystkich okolicznych ludów: złoto, srebro i ubrania ponad wszelką miarę.

Zagłada, podobna do tamtej plagi, wyniszczy konie, muły, wielbłądy, osły i wszystkie zwierzęta znajdujące się w tym obozie.

Wszyscy ci, którzy ocaleją spośród wszystkich ludów biorących udział w wyprawie na Jerozolimę, będą co roku pielgrzymować, by oddać pokłon Królowi – Panu Zastępów – i obchodzić Święto Namiotów.

A te z ludów ziemi, które nie pospieszą do Jerozolimy oddać pokłon Królowi – Panu Zastępów – będą pozbawione deszczu.

A jeśli lud Egiptu tam się nie wybierze i tam się nie pokaże, spadną na niego nieszczęścia, jakimi Pan doświadczy narody, które nie przyjdą na obchody Święta Namiotów.

Taka więc kara spotka Egipt i wszystkie narody, które nie pójdą na obchody Święta Namiotów.

Wtedy nawet na dzwoneczkach koni umieszczą napis: Poświęcone Panu, a zwyczajne kotły w domu Pańskim będą jak kropielnice przed ołtarzem.

Każdy kocioł w Jerozolimie i w Judzie będzie poświęcony Panu Zastępów. I będą przychodzić wszyscy, którzy mają składać ofiarę, będą brać je i w nich gotować. Nie będzie już w tym dniu handlarza w domu Pana Zastępów.