Księga Liczb 26:1
Powiedział Pan do Mojżesza i Eleazara, syna kapłana Aarona:
Księga Liczb 26: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 65 | Biblia BibleGuided — Polski
Powiedział Pan do Mojżesza i Eleazara, syna kapłana Aarona:
Dokonajcie spisu całej społeczności Izraelitów według rodów, od dwudziestu lat wzwyż, zdolnych do walki.
Mojżesz więc i kapłan Eleazar na równinach Moabu, naprzeciw Jerycha nad Jordanem, tak zarządzili:
Od dwudziestu lat wzwyż, jak to Pan nakazał Mojżeszowi oraz Izraelitom przy wyjściu z Egiptu, spisze się lud. Otóż Izralici, którzy wyszli z ziemi egipskiej, byli następujący:
Pierworodnym Izraela był Ruben; synami Rubena byli: Henoch, od którego pochodzi ród Henochitów; od Pallu pochodzi ród Palluitów.
Księga Liczb 26:5 wymienia Rubena jako pierworodnego Izraela i rozpoczyna wyliczenie jego potomków oraz rodów wywodzących się od jego synów. Werset jest częścią spisu Izraelitów …
Przeczytaj pełną analizęOd Chesrona pochodzi ród Chesronitów; od Karmiego ród Karmitów.
Księga Liczb 26:6 wymienia rody Chesrona i Karmiego, wywodzące się od synów Rubena. Werset jest częścią spisu Izraelitów według rodów, obejmującego mężczyzn od dwudziestego roku …
Przeczytaj pełną analizęTo są rody Rubenitów. Liczba spisanych wynosiła czterdzieści trzy tysiące siedemset trzydziestu.
Synowie Pallu: Eliab,
a synowie Eliaba: Nemuel, Datan i Abiram. Datan i Abiram byli właśnie tymi, którzy jako przedstawiciele zgromadzenia powstali przeciw Mojżeszowi i Aaronowi ze zgrają Koracha podczas jej buntu przeciw Panu.
Księga Liczb 26:9 wymienia synów Eliaba i wyjaśnia, że Datan i Abiram wystąpili przeciw Mojżeszowi i Aaronowi wraz ze zwolennikami Koracha. W kontekście spisu Izraela …
Przeczytaj pełną analizęWtedy ziemia rozwarła swoją paszczę i pochłonęła ich i Koracha, podczas gdy zgraja ginęła strawiona przez ogień – dwustu pięćdziesięciu mężów. Tak stali się oni jakby znakiem ostrzegawczym.
Jednak synowie Koracha nie zginęli.
Synowie Symeona według swoich rodów: od Nemuela pochodzi ród Nemuelitów; od Jamina ród Jaminitów; od Jakina ród Jakinitów.
Od Zeracha pochodzi ród Zerachitów; od Saula ród Saulitów.
To są rody Symeonitów: dwadzieścia dwa tysiące dwustu.
Synowie Gada według swoich rodów: od Sefona pochodzi ród Sefonitów; od Chaggiego ród Chaggitów; od Szuniego ród Szunitów.
Księga Liczb 26:15 wymienia trzy rody potomków Gada: Sefonitów, Chaggitów i Szunitów, wywodzących się od Sefona, Chaggiego i Szuniego. Werset należy do spisu Izraelitów według …
Przeczytaj pełną analizęOd Ozniego pochodzi ród Oznitów; od Eriego ród Eritów.
Od Aroda pochodzi ród Arodytów; od Areliego ród Arelitów.
To są rody Gadytów: według tego, jak zostali spisani – czterdzieści tysięcy pięciuset.
Synami Judy byli Er i Onan. Er i Onan umarli w kraju Kanaan.
Synowie Judy według swoich rodów: od Szeli pochodzi ród Szelanitów; od Peresa ród Parsytów; od Zeracha ród Zerachitów.
Synowie Peresa: od Chesrona pochodzi ród Chesronitów; od Chamula ród Chamulitów.
To są rody Judy: według tego, jak zostali spisani – siedemdziesiąt sześć tysięcy pięciuset.
Synowie Issachara według swoich rodów: Tola, od którego pochodzi ród Tolaitów; od Puwy pochodzi ród Punitów;
od Jaszuba pochodzi ród Jaszubitów; od Szimrona ród Szimronitów.
To są rody Issachara: według tego, jak zostali spisani – sześćdziesiąt cztery tysiące trzystu.
Synowie Zabulona według swoich rodów: Sered, od którego pochodzi ród Sardytów; od Elona ród Elonitów, a od Jachleela ród Jachleelitów.
To są rody Zabulonitów liczące sześćdziesiąt tysięcy pięciuset spisanych.
Synowie Józefa według swoich rodów: Manasses i Efraim.
Synami Manassesa byli: Makir, od którego pochodzi ród Makirytów; Makir był ojcem Gileada. Od Gileada pochodzi ród Gileadytów.
Synami Gileada byli: Jezer, od którego pochodzi ród Jezerytów; od Cheleka pochodzi ród Chelekitów.
Dalej Asriel, od którego pochodzi ród Asrielitów; i Sychem, od którego pochodzi ród Sychemitów.
Wreszcie Szemida, od którego pochodzi ród Szemidaitów, i Chefer, od którego pochodzi ród Chefrytów.
Selofchad, syn Chefera, nie miał synów, lecz tylko córki. Córkom Selofchada było na imię Machla, Noa, Chogla, Milka i Tirsa.
Księga Liczb 26:33 wymienia pięć córek Selofchada i zaznacza, że nie miał on synów. W kontekście spisu rodów Manassesa werset odnotowuje ich miejsce w genealogii …
Przeczytaj pełną analizęTo są rody Manassesa: według tego, jak zostali spisani – pięćdziesiąt dwa tysiące siedmiuset.
To są synowie Efraima według swoich rodów: od Szutelacha pochodzi ród Szutlachitów; od Bekera ród Bakrytów, od Tachana ród Tachanitów.
A to są synowie Szutelacha: Eran, od którego pochodzi ród Eranitów.
To są rody Efraimitów, razem trzydzieści dwa tysiące pięciuset spisanych. Są to potomkowie Józefa według swoich rodów.
Synowie Beniamina według swoich rodów: Bela, od którego pochodzi ród Belaitów; od Aszbela pochodzi ród Aszbelitów; od Achirama ród Achiramitów.
Od Szefufama pochodzi ród Szufamitów; od Chufama ród Chufamitów.
Synami Beli byli Ard i Naaman; od Arda pochodzi ród Ardytów, a od Naamana ród Naamitów.
To są potomkowie Beniamina według swoich rodów: według tego, jak zostali spisani – czterdzieści pięć tysięcy sześciuset.
To są synowie Dana według swoich rodów: od Szuchama pochodzi ród Szuchamitów; to są potomkowie Dana według swoich rodów.
Wszystkie rody Szuchamitów – według tego, jak zostały spisane: sześćdziesiąt cztery tysiące czterystu spisanych.
Synowie Asera według swoich rodów: od Jimny pochodzi ród Jimnaitów; od Jiszwiego ród Jiszwitów; od Berii ród Beriaitów.
Od synów Berii pochodzą: od Chebera ród Chebrytów; od Malkiela ród Malkielitów.
Córka Asera nazywała się Sarach.
To są rody Aserytów według tego, jak zostali spisani – pięćdziesiąt trzy tysiące czterystu.
Synowie Neftalego według swoich rodów: Jachsel, od którego pochodzi ród Jachseelitów; od Guni ród Gunitów,
od Jesera pochodzi ród Jisrytów; od Szillema ród Szillemitów.
To są rody Neftalego: według tego, jak zostali spisani – czterdzieści pięć tysięcy czterystu.
Spis pokazuje, że na progu wejścia do Kanaanu stoi pokolenie inne niż to, które zostało policzone na pustyni Synaj. Zgodnie z zapowiedzią Boga dawne pokolenie wymarło, poza Kalebem i Jozuem.
Długie wykazy rodów osadzają poszczególne osoby w historii wspólnoty. Wspominają także o wydarzeniach z przeszłości, takich jak bunt Koracha, oraz o córkach Selofchada, których imiona zostają zachowane.
Wielkość działu ma odpowiadać liczebności pokolenia, a przydział ma być rozstrzygany losem. Spis służy więc przygotowaniu podziału ziemi między wspólnoty.
Akcja rozgrywa się na równinach Moabu, naprzeciw Jerycha, pod koniec wędrówki Izraelitów przez pustynię. Spis nawiązuje do wcześniejszego liczenia ludu na pustyni Synaj i przygotowuje podział Kanaanu. Podana liczba 601 730 dotyczy mężczyzn od dwudziestego roku życia zdolnych do walki; lewici są liczeni oddzielnie.
Rozdział rozpoczyna polecenie przeprowadzenia spisu, po którym następują wykazy rodów i liczebności kolejnych pokoleń Izraela. W obrębie list pojawiają się krótkie nawiązania do wcześniejszych wydarzeń, między innymi buntu Koracha i historii Selofchada. Po podsumowaniu całkowitej liczby Izraelitów tekst określa zasady podziału ziemi, przedstawia osobny spis lewitów, a na końcu wyjaśnia, że obecne pokolenie różni się od pokolenia policzonego na Synaju.
Spis łączy Boże prowadzenie wspólnoty z konkretną organizacją jej życia: przynależnością rodową, służbą i przyszłym dziedzictwem. Kontrast między dwoma pokoleniami przypomina o powadze Bożych słów oraz o ciągłości obietnicy mimo śmierci tych, którzy wyszli z Egiptu. Oddzielne potraktowanie lewitów ukazuje, że ich zadanie i udział we wspólnocie różnią się od roli pozostałych pokoleń. Wspomnienie córek Selofchada zachowuje ich miejsce w rodowej historii w kontekście przygotowywanego podziału ziemi.
Rozdział może skłaniać do refleksji nad przynależnością, pamięcią o poprzednich pokoleniach i zmianą zachodzącą we wspólnocie. Nie sprowadza wartości ludzi do liczebności ani użyteczności, choć posługuje się spisem dla określonego celu organizacyjnego. Wspomnienie śmierci i buntu może być trudne; tekst opowiada o nich w ramach historii Izraela, a nie jako o prostym schemacie pozwalającym oceniać cudze cierpienie.
Rozdział zachęca do traktowania pamięci o rodzinie i wspólnocie jako części wspólnej historii, przy jednoczesnym uznaniu, że kolejne pokolenia mogą stanąć przed nowym etapem. Pokazuje też, że sprawiedliwe rozdzielanie wspólnych dóbr wymaga uwzględnienia potrzeb i sytuacji różnych grup. Jego wykazów nie należy jednak przenosić wprost na współczesne sposoby oceniania ludzi.
Spis na równinach Moabu obejmował nowe pokolenie przed wejściem do Kanaanu. Jego wyniki miały między innymi służyć podziałowi ziemi. Zob. Księga Liczb 26:1–4 i 26:51–56.
Ogólna liczba mężczyzn objętych spisem wyniosła 601 730. Lewici zostali policzeni osobno. Zob. Księga Liczb 26:51 i 26:62.
Większe pokolenie miało otrzymać większy dział, a mniejsze — mniejszy. O przydziale miało też rozstrzygać losowanie. Zob. Księga Liczb 26:53–56.
Rozdział zaznacza, że lewici nie byli liczeni razem z pozostałymi Izraelitami i nie otrzymali działu pośród nich. Zob. Księga Liczb 26:57–62.
Końcowe wersety wymieniają Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna. Zob. Księga Liczb 26:63–65.
Wśród długich wykazów imion i liczb wybrzmiewa pamięć o tych, którzy odeszli, oraz o wspólnocie, która ma iść dalej. Rozdział zachowuje także imiona córek Selofchada, przypominając, że konkretne osoby i ich miejsce w rodzinnej historii nie znikają w zbiorczym spisie.
To nie tylko katalog rodów. Układ rozdziału łączy spis wojskowy z przygotowaniem podziału ziemi, a osobny wykaz lewitów pokazuje, że nie wszystkie grupy podlegały tym samym zasadom. Zestawienie ze spisem na Synaju podkreśla zmianę pokoleniową i spełnienie zapowiedzi z wcześniejszej części Księgi Liczb.
Spis staje się podstawą praktycznej decyzji o podziale ziemi: przydział ma uwzględniać liczebność pokoleń, a losowanie ma rozstrzygać o jego położeniu. Rozdział pokazuje, że wspólne zasoby wymagają jasnych zasad i uznania różnych potrzeb.
Wymiana pokoleń nie kończy historii obietnicy. Ci, którzy stanęli na równinach Moabu, nie byli tymi samymi ludźmi, którzy wyszli z Egiptu, a jednak wspólnota nadal zmierzała ku ziemi obiecanej. Rozdział łączy przemijanie ludzkiego życia z trwaniem Bożego prowadzenia.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.