Księga Liczb 21 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Król Aradu, Kananejczyk, mieszkający w Negebie, dowiedział się, że Izraelici nadciągają drogą od Atarim. Napadł na Izraela i wziął trochę ludzi do niewoli.

Wtedy Izraelici złożyli następujący ślub Panu, mówiąc: Jeśli dasz ten lud w nasze ręce, obłożymy klątwą ich miasta.

I Pan wysłuchał głosu Izraela, wydał w ich ręce Kananejczyków. Izraelici obłożyli klątwą ich oraz ich miasta. Stąd ta miejscowość otrzymała nazwę Chorma.

Od góry Hor szli w kierunku Morza Czerwonego, aby obejść ziemię Edom; jednak podczas drogi lud stracił cierpliwość.

I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, żebyśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a ten mizerny pokarm już nam się uprzykrzył.

Pan zesłał więc na lud węże o palącym jadzie, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła.

Ludzie przybyli więc do Mojżesza, mówiąc: Zgrzeszyliśmy, szemrząc przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw się za nami do Pana, aby oddalił od nas węże. I Mojżesz wstawił się za ludem.

Wtedy Pan powiedział do Mojżesza: Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, pozostanie przy życiu.

Mojżesz sporządził więc miedzianego węża i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli wąż kogoś ukąsił, a ukąszony spojrzał na miedzianego węża, pozostawał przy życiu.

Stamtąd Izraelici ruszyli w dalszą drogę i rozbili obóz pod Obot.

Od Obot szli dalej i rozbili obóz pod Ijje-Haabarim, na pustyni położonej na wschód od Moabu.

Stamtąd ruszyli dalej i zatrzymali się w dolinie potoku Zared.

I znów poszli dalej i rozbili obóz po drugiej stronie rzeki Arnon, która płynie przez pustynię, biorąc początek w kraju Amorytów. Arnon bowiem stanowi granicę między Moabitami i Amorytami.

Dlatego powiedziane jest w księdze "Wojen Pana":

Od strony Waheb w Sufa i potoków Arnonu, pochyłość potoków ciągnących się aż do miejsca Ar, przylegająca do granicy Moabu.

Stamtąd udali się do Beer. Jest to studnia, o której Pan powiedział do Mojżesza: Zgromadź lud, a Ja mu dam wodę!

Izraelici śpiewali wtedy następującą pieśń: Tryskaj, źródło! Opiewajcie je!

Studnia, którą kopali książęta i naczelnicy ludu drążyli berłem i swoimi laskami. Z Beer ruszyli do Mattany,

z Mattany do Nachaliel, a z Nachaliel do Bamot.

Z Bamot do doliny, która leży w ziemi Moabu, obok góry Pisga wznoszącej się nad pustynią.

Następnie Izraelici wysłali posłów do Sichona, króla Amorytów, którzy mieli mu oznajmić:

Chcemy przejść przez twoją ziemię. Nie wejdziemy na pola ani do winnic i nie będziemy pili wody ze studni. Chcemy tylko skorzystać z drogi królewskiej, póki nie przekroczymy twoich granic.

Sichon jednak nie pozwolił Izraelitom przejść przez swoją ziemię. Sichon zgromadził całe swoje wojsko i skierował się ku pustyni, by zastąpić drogę Izraelitom. Przybył do Jahsa i uderzył na Izraela.

Izraelici jednak pobili go ostrzem miecza i zdobyli jego kraj od Arnonu aż po Jabbok, aż do kraju Ammonitów – Jazer bowiem znajduje się na granicy Ammonitów.

Izraelici zajęli wszystkie te miasta. Następnie Izraelici mocno osiedlili się we wszystkich miastach Amorytów, w Cheszbonie i we wszystkich należących do niego miejscowościach.

Cheszbon był stolicą Sichona, króla Amorytów, który prowadził wojnę z poprzednim królem Moabu i zabrał mu cały kraj aż po Arnon.

Dlatego pieśniarze śpiewali: Idźcie do Cheszbonu! Niech miasto Sichona będzie odbudowane i umocnione.

Bo z Cheszbonu wyszedł ogień, płomień z miasta Sichona pochłonął Ar-Moab, panujące nad wyżynami Arnonu.

Biada ci, Moabie! Jesteś zgubiony, o ludu Kemosza! Dopuścił on ucieczkę twoich synów i niewolę twoich córek u Sichona, króla Amorytów.

Cheszbon wyniszczył niemowlęta aż do Dibonu, kobiety aż do Nofach, a mężczyzn aż do Medeby.

Izraelici osiedlili się w kraju Amorytów.

Potem Mojżesz wysłał zwiadowców, aby zbadali Jazer; następnie zajęli je wraz z należącymi do niego miastami i wypędzili mieszkających tam Amorytów.

Następnie zawrócili i poszli w kierunku Baszanu. Król Baszanu, Og, wyruszył przeciw nim razem z całym swoim wojskiem, chcąc stoczyć z nimi bitwę pod Edrei.

Lecz Pan powiedział do Mojżesza: Nie bój się go! Dam go bowiem w twoje ręce razem z całym wojskiem i krajem. Postąpisz z nim tak, jak postąpiłeś z Sichonem, królem Amorytów, który mieszkał w Cheszbonie.

Pobili go oraz jego synów i cały lud, tak że nikt nie ocalał, i wzięli jego ziemię w posiadanie.