Ewangelia Mateusza 8:3 – znaczenie i zastosowanie

Trędowaty przychodzi do Jezusa z pytaniem, w którym słychać ostrożność: „Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”. Ewangelia Mateusza 8:3 opisuje odpowiedź, która zaczyna się od gestu. Jezus wyciąga rękę i dotyka go, a potem mówi: „Chcę, bądź oczyszczony!”. Można sobie wyobrazić, jak wiele mógł znaczyć ten dotyk dla kogoś, kto być może od dawna nie doświadczał bliskości drugiego człowieka. Zanim padło słowo, ktoś już wyciągnął rękę w jego stronę. Prośba trędowatego jest pokorna i pełna niepewności co do woli Jezusa. Odpowiedź przychodzi bez wahania: „Chcę”. Jezus nie czeka na idealnie sformułowaną prośbę i nie wymaga od człowieka, by najpierw na nią zasłużył. Słowo dokonuje oczyszczenia, a ewangelista dodaje krótko: „I natychmiast został oczyszczony z trądu”. Ta scena pokazuje, że uzdrowienie i bliskość nie są dla Jezusa dwiema osobnymi sprawami. Ręka, która dotyka, i słowo, które mówi, wychodzą z tej samej troski o człowieka.

Prośba człowieka chorego na trąd zawiera nie tylko uznanie mocy Jezusa, lecz także niepewność co do Jego woli. Jezus odpowiada czynem i słowem: wyciąga rękę, dotyka człowieka i mówi: „Chcę, bądź oczyszczony!”. Natychmiast następuje oczyszczenie. W tej kolejności widać ważny szczegół: Jezus nie zachowuje dystansu wobec człowieka naznaczonego chorobą i nieczystością rytualną. Dotyk poprzedza widoczny skutek, a więc nie jest nagrodą za odzyskane zdrowie. Jest częścią spotkania, w którym Jezus odpowiada na prośbę z własnej inicjatywy. Słowo „oczyszczony” ma tu znaczenie szersze niż opis ustąpienia objawów. W następnym wersecie Jezus poleca uzdrowionemu pokazać się kapłanowi i złożyć przepisaną ofiarę. To wskazuje, że powrót do wspólnoty i potwierdzenie oczyszczenia także należą do sprawy. Nie należy jednak zamieniać tego wydarzenia w obietnicę, że każda choroba ustąpi natychmiast. Ewangelia Mateusza 8:3 ukazuje konkretną odpowiedź Jezusa konkretnemu człowiekowi: Jego wola okazuje się zgodna z mocą, którą chory wcześniej wyznał. Oczyszczenie jest zarazem uzdrowieniem i przywróceniem człowieka do relacji z innymi.

Ten werset zaczyna się od gestu, który w tamtych czasach budził obawę. Trąd nie tylko niszczył ciało, lecz także odsyłał człowieka poza wspólnotę, a dotknięcie chorego mogło oznaczać nieczystość. Jezus mimo to wyciągnął rękę i dotknął trędowatego. Najmocniejsze są słowa będące odpowiedzią na prośbę z Ewangelii Mateusza 8:2. Trędowaty powiedział: „Panie, jeśli chcesz”, a Jezus odpowiedział krótko: „Chcę, bądź oczyszczony!”. Ta odpowiedź nie zostawia miejsca na niepewność co do woli Chrystusa. Nie ma w niej długiej procedury ani dodatkowego warunku, a skutek przychodzi od razu: „I natychmiast został oczyszczony z trądu”. Ewangelia Mateusza 8:4 pokazuje, że uzdrowienie miało też wymiar wspólnotowy, bo ten człowiek miał pokazać się kapłanowi. Dotyk i słowo idą tu razem, dzięki czemu fragment mówi o bliskości. Chrystus nie tylko pozwala, by zwrócono się do Niego z prośbą, ale sam przychodzi bliżej człowieka, którego inni unikali.

Wielkie tłumy schodzą za Jezusem z góry, a jednak w tej scenie uwaga skupia się na jednym człowieku. Trędowaty nie pyta, czy Jezus ma moc; pyta, czy zechce go oczyścić. Odpowiedź zaczyna się od gestu: Jezus wyciąga rękę i dotyka go, zanim wypowiada słowa. Dotyk ma tu znaczenie. Człowiek, którego choroba naznaczyła i którego oczyszczenie trzeba później potwierdzić przed kapłanem, nie zostaje potraktowany jak zagrożenie ani jak przypadek. Jezus zwraca się ku niemu bez wahania. Jego „Chcę” odsłania gotowość, by przywrócić temu człowiekowi czystość; natychmiastowe oczyszczenie potwierdza moc tego słowa. Ta scena nie daje obietnicy, że każda choroba ustąpi od razu. Pokazuje jednak, że w Jezusie Boża świętość nie odsuwa się od ludzkiego cierpienia. Dotyka go i przynosi oczyszczenie. Potem Jezus poleca człowiekowi pokazać się kapłanowi, więc uzdrowienie nie pozostaje prywatnym wydarzeniem: ma zostać uznane także we wspólnocie. W jednym wyciągnięciu ręki spotykają się moc i miłosierdzie. Człowiek nie jest już sprowadzony do swojej choroby; zostaje przyjęty przez Tego, który mówi: „Chcę”.