Ewangelia Mateusza 13:38 – znaczenie i zastosowanie

Ewangelia Mateusza 13:38 nazywa pole po imieniu: „Polem jest świat”. Nie jest to ogród odgrodzony od reszty ziemi ani miejsce, w którym wszystko da się łatwo uporządkować. Na tym samym polu rośnie dobre nasienie, czyli synowie królestwa, i chwast, czyli synowie Złego. Obraz jest prosty, ale trzeźwy. Przynależność do Bożego królestwa nie wyprowadza z codzienności, w której dobro i zło rosną obok siebie w pracy, w rodzinie i we wspólnocie. Warto zauważyć, że Jezus nie opisuje dwóch osobnych pól dla dobrych i złych. Nasienie zostaje zasiane w tym świecie, który nie zawsze sprzyja dobru. Słowo „synowie” mówi o przynależności, a nie o tym, że każdy z nich jest bezbłędny. Dobro nie czeka więc na idealne warunki, by zapuścić korzenie, a Boża obecność w świecie nie oznacza jego braku zagrożeń. Dalszy fragment, Ewangelia Mateusza 13:39, wiąże rozdzielenie z żniwem na końcu świata i z aniołami jako żniwiarzami. To przesuwa ostateczny osąd poza ludzkie rozpoznawanie pola, co jest dla wierzących nie tyle wyjaśnieniem, ile wskazaniem, gdzie leży ostateczna odpowiedzialność.

W Ewangelii Mateusza 13:38 Jezus objaśnia symbole przypowieści o chwaście: polem jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, a chwastem — synowie Złego. Nie chodzi więc o opis dwóch gatunków ludzi ani o prosty podział, który pozwalałby bezbłędnie rozpoznać każdego człowieka. Obraz mówi o przynależności i o tym, że w świecie współistnieją dobro oraz zło. Ważne jest także, że polem pozostaje świat. Jezus nie zawęża tej przypowieści do jednej wspólnoty ani nie przedstawia zła jako czegoś, co istnieje wyłącznie poza nią. Dobre nasienie wskazuje na ludzi związanych z królestwem, a chwast na tych, których działanie wiąże się ze Złym. To poważne rozróżnienie, ale tekst nie upoważnia do pochopnego wydawania wyroków o konkretnych osobach. Dalsze objaśnienie przypowieści kieruje uwagę ku końcowi świata i sądowi, który należy do Syna Człowieczego. Aniołowie mają zebrać zgorszenia i sprawców nieprawości; nie jest to zadanie przypisane uczniom. Werset łączy więc trzeźwe uznanie obecności zła z granicą ludzkiego osądu. Królestwo jest obecne pośród świata, w którym pełne oddzielenie dobra od zła nastąpi dopiero przy sądzie Boga.

Słowa Ewangelii Mateusza 13:38 opisują pole, na którym dobre nasienie i chwast rosną obok siebie. Obraz jest prosty, ale mocny. Ziemia nie jest tu czysta, a podział na dobrych i złych nie jest jeszcze gotowy. Świat pozostaje miejscem wzrostu, który trwa aż do żniwa. „Polem jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego.” Ta prawda kształtuje codzienną wierność. Człowiek nie musi od razu oceniać każdego sąsiada, współpracownika czy krewnego, by uczciwie prowadzić własne życie. Wystarczy, że trwa w dobrym nasieniu, czyli w prawdzie i miłości, tam gdzie został zasiany. Werset zawiera też ostrzeżenie. Chwast nie pojawia się przypadkiem, bo według dalszego tekstu, w Ewangelii Mateusza 13:39, został posiany przez nieprzyjaciela. Zło ma swojego sprawcę i nie wolno tego lekceważyć. Jednocześnie żniwo, czyli ostateczne rozdzielenie, należy do Boga i przyjdzie we właściwym czasie. Ta perspektywa uczy pokory. Uczeń zna pole od środka i wie, jak bardzo jest pomieszane, dlatego nie staje się sędzią świata. Jego zadaniem jest rosnąć dobrze w miejscu, w którym został zasiany.

W przypowieści o chwaście Jezus odsłania pole, którym jest świat: miejsce, gdzie dobro i zło rosną obok siebie. Nie mówi o dwóch krainach oddzielonych od siebie, lecz o rzeczywistości, w której synowie królestwa żyją pośród ludzi naznaczonych działaniem Złego. Obraz jest trzeźwy. Dobro nie usuwa od razu zła, a obecność zła nie unieważnia dobra. Dobre nasienie należy do królestwa nie przez własną doskonałość, lecz przez więź z Tym, który je sieje. W słowach Jezusa pozostaje więc nadzieja: Boże dzieło trwa w świecie, choć jego pełny kształt nie jest jeszcze widoczny. Pole nie zostało opuszczone. Przypowieść zarazem powstrzymuje przed przywłaszczaniem sobie sądu. Rozpoznanie chwastu należy do wyjaśnienia Jezusa, a oddzielenie go od pszenicy nastąpi przy końcu świata, gdy działać będą aniołowie. Nie jest to wezwanie, by lekko osądzać konkretnego człowieka ani by zło uznać za nieistotne. Królestwo ma swój kres i sprawiedliwość nie zostanie zapomniana. Do tego czasu dobro wzrasta w świecie, który wciąż pozostaje polem Boga.