Ewangelia Mateusza 11:27 – znaczenie i zastosowanie

Ten werset z Ewangelii Mateusza 11:27 mówi o bliskości, której nie da się zmierzyć ani podrobić. Jezus wskazuje, że wszystko zostało Mu przekazane przez Ojca, a wzajemne poznanie Ojca i Syna jest czymś najgłębszym, co ich łączy. W tych słowach pojawia się obraz wiedzy opartej na relacji, a nie na samym dostępie do informacji. Bóg jest tu Tym, kto zna od wewnątrz, a nie tylko z zewnątrz. Ten, komu Syn zechce objawić, zostaje wprowadzony w tę bliskość, a nie tylko poinformowany o niej. Tuż obok, w Ewangelii Mateusza 11:28, słychać zaproszenie skierowane do utrudzonych i obciążonych, a w sąsiedztwie tego wersetu poznanie Boga zbliża się do pokrzepienia. Ten fragment nie zawiera jednak obietnicy, że wszystkie ciężary zostaną zdjęte od razu, bo mówi o tym, kto zostaje poznany. Dla kogoś, kto nie umie nazwać tego, co w nim ciąży, ta pełna i wzajemna znajomość bywa cichą pociechą. Werset nie opisuje ludzkiego wysiłku, lecz relację, w której Ojciec i Syn znają się całkowicie. Poznanie Boga staje się wtedy czymś bliższym niż wiedza, bo jest uczestnictwem w bliskości, którą Syn ma z Ojcem.

Zdanie „Wszystko przekazał Mi mój Ojciec” ukazuje wyjątkową więź Jezusa z Ojcem, a nie jedynie przekazanie pewnego zakresu wiedzy czy władzy. W dalszej części wersetu Jezus mówi, że wzajemne poznanie Ojca i Syna jest niedostępne innym poza tą relacją, a poznanie Ojca staje się możliwe temu, komu Syn zechce Go objawić. Objawienie nie jest więc osiągnięciem samej ludzkiej przenikliwości. Kontekst podkreśla tę myśl. Tuż wcześniej Jezus wysławia Ojca, który objawia prawdę prostym, a nie tym, którzy ufają własnej mądrości. Nie chodzi o pochwałę niewiedzy, lecz o to, że poznania Boga nie można sobie zawłaszczyć jako nagrody za intelektualną sprawność. Zaraz potem Jezus zaprasza utrudzonych, by przyszli do Niego. Ten układ łączy objawienie z osobą Jezusa: to przez Niego można poznać Ojca i znaleźć odpoczynek. Chrześcijanie różnie opisują, jak ten werset odnosi się do nauki o Trójcy, ale tekst wyraźnie przedstawia głęboką, wzajemną więź Ojca i Syna oraz wyjątkową rolę Syna w objawianiu Ojca. Nie usuwa to ludzkiego poznania; określa jego źródło.

Ewangelia Mateusza 11:27 mówi o wzajemnej znajomości Ojca i Syna. Jezus wskazuje, że wszystko zostało Mu przekazane przez Ojca. Poznanie Ojca dokonuje się przez Syna, a Syn sam decyduje, komu chce objawić to, co zna. Fragment wyrasta z modlitwy zapisanej w Ewangelii Mateusza 11:25 i 11:26. Tam Bóg zakrywa rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawia je prostym. Rozum i wykształcenie nie są więc przepustką do poznania Boga. Wiedza o Bogu zaczyna się od przyjęcia daru, a nie od jego zdobycia. W codziennym życiu można to zobaczyć na przykładzie człowieka, który od lat układa swoje wątpliwości w głowie, ale nie potrafi ich odłożyć. Może wtedy odkryć, że nie musi wszystkiego sam wyjaśnić, zanim zacznie ufać. Taka postawa wymaga pokory i otwiera serce na to, co Syn chce objawić. Słowa „komu Syn zechce objawić” pokazują też osobisty wymiar tej relacji. Poznanie Boga nie jest mechanicznym skutkiem wiedzy ani nagrodą za zasługi. Jest spotkaniem, w którym inicjatywa należy do Syna.

W Ewangelii Mateusza 11:27 Jezus mówi o więzi Ojca i Syna, której źródłem jest Boże zaufanie: „Wszystko przekazał Mi mój Ojciec”. Ojciec zna Syna, Syn zna Ojca, a poznanie Ojca zostaje objawione temu, komu Syn zechce je odsłonić. Nie jest ono zdobyczą ludzkiej przenikliwości ani nagrodą za szczególną bystrość. W poprzednich słowach Jezus wysławia Ojca za to, że objawił prawdę prostym. To poznanie nie oznacza, że człowiek obejmuje Boga rozumem. Raczej zostaje dopuszczony do relacji, której sam nie mógłby sobie zapewnić. W chrześcijańskiej nadziei Bóg nie pozostaje odległą tajemnicą: daje się poznać przez Syna, a zarazem nie przestaje być większy od ludzkich wyobrażeń. Wkrótce potem Jezus zwraca się do utrudzonych i obciążonych, zapraszając ich, by uczyli się od Niego. Bliskość Boga objawiona w tym wersecie nie jest więc abstrakcyjną wiedzą o niebie. Ma twarz Jezusa, cichego i pokornego sercem. Poznawać Ojca znaczy spotykać Jego dobroć w Synu, bez roszczenia, że tajemnica została wyczerpana.