Ewangelia Łukasza 17:21 – znaczenie i zastosowanie

W Ewangelii Łukasza 17:20 faryzeusze pytają, kiedy przyjdzie królestwo Boże, a Jezus odpowiada, że nie nadejdzie ono w sposób dostrzegalny. Dalszy ciąg, czyli Ewangelia Łukasza 17:21, rozwija tę myśl: „i nie powiedzą: Oto tu jest albo: Tam. Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was.” Słyszę w tym fragmencie bardzo ludzki niepokój, czyli potrzebę wskazania konkretnego miejsca, wydarzenia albo znaku, który uspokoi lęk i pozwoli powiedzieć: tutaj jest Bóg. Jezus nie odbiera tej tęsknoty, ale przesuwa jej punkt ciężkości. Królestwo nie jest widowiskiem, które można obserwować z zewnątrz i rozstrzygnąć, gdzie się znajduje. Mówi się o nim jako o czymś obecnym pośród tych, do których Jezus przemawia, a więc w bliskości ludzi, którzy Go słuchają i idą za Nim. Ktoś, kto czeka wyłącznie na wielki znak, może przegapić to, co już się dzieje w zwykłych, cichych spotkaniach. Ten werset nie rozwiązuje wszystkich napięć. Wiele rzeczy pozostaje niewidocznych i nie każdy moment bywa czytelny. Jednak właśnie dlatego ma on moc pocieszenia dla serc zmęczonych czekaniem: Królestwo Boże nie musi być głośne, żeby było prawdziwe.

Pytanie faryzeuszów dotyczyło tego, kiedy przyjdzie królestwo Boże. Jezus odpowiada, że nie pojawi się ono w sposób pozwalający wskazać miejsce i ogłosić: „Oto tu jest” albo „Tam”. Zarazem mówi: „królestwo Boże jest pośród was”. Kluczowe rozróżnienie dotyczy więc królestwa, które już działa, i jego przyszłego, widzialnego dopełnienia. Ponieważ Jezus kieruje te słowa do faryzeuszów, „pośród was” najnaturalniej odnosi się do obecności królestwa w Jego działalności, a nie do prywatnego stanu ducha każdego słuchacza. W uzdrawianiu, nauczaniu i wzywaniu do nawrócenia widać już Boże panowanie, choć nie wszyscy je rozpoznają. Królestwo nie jest ukrytym punktem na mapie ani sensacją, którą można wskazać tłumom. To nie znaczy, że przyszłość nie ma znaczenia. W dalszych słowach Jezus mówi uczniom o dniu Syna Człowieczego, który będzie jawny jak błyskawica. Obecność królestwa pośród ludzi nie usuwa więc oczekiwania na jego pełnię. Werset łączy te dwa wymiary: Boże panowanie jest już obecne w Jezusie, lecz jego ostateczne objawienie pozostaje przyszłe.

Faryzeusze pytali, kiedy przyjdzie królestwo Boże, a Jezus odpowiedział im wprost. Nie da się go wyznaczyć datą, wskazać palcem ani ogłosić z trybuny. W Ewangelii Łukasza 17:20 Jezus mówi, że królestwo nie przyjdzie w sposób dostrzegalny, a w wersecie 21 dodaje, że nie będzie można powiedzieć: „Oto tu jest albo: Tam”. Praktyczny sens tego fragmentu jest prosty. Ktoś, kto co tydzień biegnie za kolejnym kaznodzieją, kolejnym proroctwem albo kolejnym znakiem, może zaniedbać dom i pracę. Dlatego w Ewangelii Łukasza 17:23 Jezus ostrzega przed bieganiem za takimi zapowiedziami. Najmocniejsze zdanie wersetu brzmi: „Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was”. Królestwo nie jest miejscem, do którego trzeba dojechać, ani wydarzeniem, na które trzeba czekać. Jest tam, gdzie Bóg panuje w ludziach, którzy Mu ufają. Jego obecność bywa widoczna w cierpliwości przy stole, w uczciwości przy wypłacie i w dotrzymanym słowie. Fragment nie zamyka też przyszłości, bo w kolejnych wersetach Jezus mówi o swoim dniu. Pokazuje jednak, że Boże panowanie nie czeka na widowisko. Najczęściej zauważa się je w zwykłych dniach, które wypełnia wierność.

Jezus odpowiada faryzeuszom pytającym, kiedy przyjdzie królestwo Boże. Nie wskazuje miejsca, które można zaznaczyć na mapie, ani widowiska, którego nadejście dałoby się ogłosić z pewnością. Mówi: „Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was”. Wypowiedź ta kieruje uwagę ku Jego obecności pośród ludzi, którzy właśnie z Nim rozmawiają. Królestwo nie jest odległą krainą, do której trzeba dotrzeć, skoro jego Król stoi przed nimi. Nie oznacza to, że pełnia Bożego panowania jest już widoczna ani że ból świata zniknął. W dalszych słowach Jezus mówi uczniom o oczekiwaniu i o dniu Syna Człowieczego. Obecność królestwa i oczekiwanie na jego spełnienie należą więc do tej samej drogi wiary. Nadzieja nie polega na śledzeniu każdej wieści o miejscu, gdzie rzekomo można znaleźć ostateczną odpowiedź. To zdanie ma szczególną wagę także dlatego, że pada w rozmowie z faryzeuszami, a nie w opisie wymarzonej wspólnoty. Boże działanie może być blisko, nawet gdy nie zostaje rozpoznane. Jak światło obecne w pokoju, nie potrzebuje wskazującego palca, by być rzeczywiste. Królestwo zaczyna się tam, gdzie Bóg jest pośród ludzi, choć jego pełnia pozostaje obietnicą.